ΠΡΟΪΣΤΟΡΙΑ: Κυμαίνεται μεταξύ ανυπαρξίας και απογοήτευσης, όχι μόνο σ' αυτή, αλλά σε όλες τις μεγάλες διοργανώσεις. Το μόνο που έχει να θυμάται είναι η πρόκριση στην τελική φάση του προηγούμενου πρωταθλήματος, όπου όμως αποκλείστηκε στον πρώτο γύρο... Στο EYRO '96, όσο και αν φαίνεται παράξενο ή παράλογο, αυτό που περισσότερο σκέπτονται οι Σκοτσέζοι είναι ο αγώνας με την Αγγλία.
Η... φιλία των δύο γειτόνων είναι ξακουστή. "Είμαι πολύ χαρούμενος. Το ματς αυτό το περίμεναν με ανυπομονησία εδώ και χρόνια οι φίλαθλοί μας", δήλωσε ο τεχνικός της Γκρεγκ Μπράουν... Αν στα παραπάνω προσθέσετε και την κάθοδο περίπου 35.000 Σκοτσέζων, καταλαβαίνεται τι θα γίνει.
Είναι ίσως το μόνο πράγμα στον κόσμο όπου δε δικαιώνουν τη φήμη τους περί τσιγκουνιάς. Στους 61 αγώνες που έχουν δώσει σ' αυτό το θεσμό πέτυχαν 27 νίκες, 16 ισοπαλίες, 18 ήττες και 88 - 62 γκολ.
ΠΩΣ ΠΡΟΚΡΙΘΗΚΑΝ: Οι "τσιγκούνηδες" εκμεταλλεύτηκαν στο έπακρο τα λάθη της Εθνικής μας και θα δώσουν το "παρών" στην τελική φάση αντί για μας. Απέκτησαν το δικαίωμα να δώσουν τον αγώνα του αιώνα (με Αγγλία), όπως οι ίδιοι λένε, αφού τερμάτισαν με 23 πόντους στη δεύτερη θέση του 8ου προκριματικού ομίλου. Σε δέκα αγώνες είχαν 7 νίκες, 2 ισοπαλίες, μια ήττα και 19 - 3 γκολ.
ΤΟ ΔΥΝΑΜΙΚΟ ΤΗΣ: Το σκοτσέζικο ποδόσφαιρο περνάει κρίση, η οποία δε θα μπορούσε να αφήσει ανεπηρέαστο το αντιπροσωπευτικό συγκρότημα. Οσο και αν προσπάθησε ο Γκρεγκ Μπράουν, δεν μπόρεσε να βρει "νέο αίμα" για την ομάδα. Αναγκαστικά λοιπόν θα στηριχτεί στις "παλιές καραβάνες". Πλεονέκτημα η εμπειρία, μειονέκτημα η... αρχαιότητα. Το ηλικιακό άθροισμα των Μακ Κόιστ, Μακ Κολ, Μακ Αλιστερ, Μακ Κίμι, Γουόλκερ αγγίζει τους δύο αιώνες...
Γερασμένη λοιπόν ομάδα η Σκοτία, αλλά με την ελπίδα ότι θα καταφέρει να βγει από την αφάνεια. Το ερώτημα είναι, θα αντέξει; Ο Γκρεγκ Μπράουν προσανατολίζεται να μην εφαρμόσει απαρέγκλιτα το "βρετανικό στιλ" παιχνιδιού. Ζητάει να μπει κάτω η μπάλα για να υπάρξει ανάπτυξη με "τέχνη, ταχύτητα και συνεχή ρυθμό". Ως θεωρία καλή, στην πράξη;
ΤΑ ΑΣΤΕΡΙΑ ΤΗΣ: Σαν "το παλιό κρασί" ο Γκάρι Μακ Αλιστερ, παρά τα 32 χρόνια του, αποτελεί το Α και το Ω της Σκοτίας. Ισως ο μοναδικός τεχνίτης παίχτης σ αυτή την ομάδα. Ο αρχηγός αποτελεί την αφετηρία όλων των προσπαθειών, αλλά ο Μπράουν σκέπτεται να αξιοποιήσει την εμπειρία του στην άμυνα.
ΠΡΟΠΟΝΗΤΗΣ: Γεννήθηκε στη Γλασκόβη την 1/7/1940 και βρίσκεται στον πάγκο για τρίτη χρονιά. Ως παίχτης αγωνίστηκε στη Ρέιτζερ, την Νταντί με την οποία πήρε πρωτάθλημα (1962), την Κλιντ και τη Φόλκιρκ. Σταμάτησε πρόωρα την καριέρα του από έναν σοβαρό τραυματισμό στο γόνατο.
Επαιξε σε όλα τα συγκροτήματα της Εθνικής Σκοτίας και πριν γίνει προπονητής ήταν καθηγητής και αργότερα λέκτορας. Στην Εθνική των "Χαϊλάντερ" διαδέχτηκε τον Αντι Ρόξμπουργκ.