Επομένως, είναι άκρως αντιεπιστημονικό και εξίσου απολίτικο να εξετάζονται τα όσα διαμείβονται στο εσωτερικό των κομμάτων, ανεξάρτητα από την πραγματικότητα, που γεννά, συντηρεί, αναπαράγει ή και καταργεί τα διάφορα πολιτικά κόμματα. Τα παραπάνω είναι απαραίτητο να αποτελέσουν τη βάση για την εξέταση και την εξαγωγή κάποιων πρώτων εκτιμήσεων, για το τι συμβαίνει σήμερα εντός του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ.
Εξ αρχής θα πρέπει να τονιστεί ότι, τόσο ο "ενοποιητικός" χαρακτήρας των "διαφορών" στο εσωτερικό του ΠΑΣΟΚ, όσο και οι "φυγόκεντρες" τάσεις που προκαλούν οι "διαφορές" στο εσωτερικό της ΝΔ, έχουν έναν κοινό παρονομαστή: Τη συμφωνία και του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ, αλλά και των ένθεν και ένθεν πτερύγων στο εσωτερικό τους, για την προώθηση μιας πολιτικής που ανταποκρίνεται στις επιδιώξεις του μεγάλου κεφαλαίου.
Οποιος δε βλέπει αυτή τη συμφωνία ή την καθιστά δευτερεύον στοιχείο (σκοπίμως;) στην ανάλυσή του, για να προτάξει τις "διαφορές" που ενσκήπτουν στο αστικό πολιτικό εποικοδόμημα και στα αστικά πολιτικά κόμματα, τότε ούτε αυτές τις διαφορές μπορεί (ή δε θέλει;) να αναλύσει.
***
Συμπέρασμα: Αφ' ενός, η ταξική συνειδητότητα των κυβερνητικών βουλευτών και της ηγεσίας τους, που τους "ανέχεται" (δηλαδή η εξυπηρέτηση από μέρους τους των συμφερόντων της αστικής τάξης) και, αφ' ετέρου, η αγωνία τους μπροστά στο μερικό (προσωπικά παιχνίδια ή φιλοδοξίες) να μη χάσουν το "όλον" (δηλαδή την κυβερνητική εξουσία), λειτουργεί, στην περίπτωση του ΠΑΣΟΚ, συσπειρωτικά.
***
Συμπέρασμα: Οι λόγοι που κρατούν το ΠΑΣΟΚ ενωμένο είναι οι ίδιοι (δηλαδή η συμφωνία στην ακολουθούμενη πολιτική και το κυβερνητικό σύνδρομο), που οδηγούν τη ΝΔ σε κραδασμούς.
***
Σε όλα αυτά, θα πρέπει να προσθέσουμε και το εξής: Το μεγάλο κεφάλαιο και τα κόμματά του γνωρίζουν ότι τίποτα δε θα καταφέρουν έχοντας απέναντί τους το λαό. Ξέρουν ότι η κοινωνική έκρηξη ίσως προκαλέσει την ανάγκη για ανασύνθεση του αστικού πολιτικού σκηνικού. Ενδεχομένως να βρεθούν στην ανάγκη για "λίφτινγκ" του πολιτικού οικοδομήματος. Θα είναι ένα "λίφτινγκ" που θα προτάξει την "οικουμενική" διάσταση των συμφερόντων της ολιγαρχίας, άρα, θα τεθεί πιο έντονα το σενάριο για "οικουμενικές" και "κεντρο-αριστερο-δεξιές" λύσεις στο αστικό πολιτικό εποικοδόμημα; Η θα συνεχίσει να έχει τα κλασικά δικομματικά χαρακτηριστικά; Οποιαδήποτε απάντηση σήμερα θα ήταν πρόωρη.
Καθόλου πρόωρο, όμως, για όσους θέλουν να συμμετάσχουν σε αυτό το "λίφτινγκ" είναι να "παίρνουν θέσεις" από σήμερα. Και αυτό κάνουν και το ΠΑΣΟΚ (όλες του οι πτέρυγες), και η ΝΔ (όλες της οι πτέρυγες), και ο ΣΥΝ (όλες του οι πτέρυγες).
Η απάντηση στα παραπάνω δεν είναι παρά να πάρουν θέση όλες οι "πτέρυγες" του λαού σε ένα κοινό μέτωπο πάλης που θα ανατρέπει την ακολουθούμενη πολιτική, με την οποία συμφωνούν όλες οι δικομματικές ομάδες. Ετσι, αναπόφευκτα, θα καθίστανται ανεπιτυχή και τα όποια "φτιασιδώματα" στο αστικό πολιτικό εποικοδόμημα.
Νίκος ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ
Τόσο ο "ενοποιητικός" χαρακτήρας των "διαφορών" στο εσωτερικό του ΠΑΣΟΚ, όσο και οι "φυγόκεντρες" τάσεις που προκαλούν οι "διαφορές" στο εσωτερικό της ΝΔ, έχουν ένα κοινό παρονομαστή: Τη συμφωνία και του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ, αλλά και των ένθεν και ένθεν πτερύγων στο εσωτερικό τους, για την προώθηση μιας πολιτικής που ανταποκρίνεται στις επιδιώξεις του μεγάλου κεφαλαίου