Ανακεφαλαίωση γνωστών αντεργατικών μέτρων, με μια "γεύση" από τα νέα νομοθετήματα που προωθεί η κυβέρνηση για την ανατροπή των εργασιακών σχέσεων, αποτελεί το "Εθνικό Σχέδιο Δράσης για την Απασχόληση", που εμφάνισε χτες ο υπουργός Εργασίας
Ενα αντεργατικό έκτρωμα που ονομάζεται "εθνικό σχέδιο δράσης για την απασχόληση" το 1998,έδωσε στη δημοσιότητα και στους "κοινωνικούς εταίρους" (!), χτες η κυβέρνηση μέσω του υπουργού Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων, Μ. Παπαϊωάννου.Το σχέδιο περιέχει συνοπτικά κάθε αντεργατικό μέτρο, που έχει πάρει μέχρι σήμερα η κυβέρνηση για την υλοποίηση των εντολών της Ευρωπαϊκής Ενωσης και των βιομηχάνων - αποτελεί ουσιαστικά μια αντεργατική ανακεφαλαίωση - πάει, όμως, και ένα ακόμα βήμα πιο πέρα στα πλαίσια όσων συζητήθηκαν στον "κοινωνικό διάλογο" - απάτη και στις Συνόδους Κορυφής Αμστερνταμ και Λουξεμβούργου.Με λίγα λόγια διαπνέεται από τη λογική του "απασχολήσιμου",της μιας θέσης εργασίας κομμένης στα δύο και του ενός μεροκάματου κομμένου στα δύο ή και στα τρία...
Η κυβέρνηση υποστηρίζει με εθνική... υπερηφάνεια ότι για πρώτη φορά μπαίνουν συγκεκριμένοι στόχοι, που η Ευρωπαϊκή Ενωση θα ελέγξει την υλοποίησή τους!Για το 1998, λοιπόν, η κυβέρνηση στοχεύει να αυξήσει 1% την απασχόληση, σε σχέση με το 0,5% του 1997. Επίσης, ελπίζει να μειώσει και την ανεργία, αλλά ο Μ. Παπαϊωάννου είπε ότι δε χρειάζεται να σταθούμε στους... αριθμούς, όταν ρωτήθηκε σχετικά με την πρόβλεψη για τη μείωσή της. Σε τέσσερις "πυλώνες" και 19 κατευθυντήριες γραμμές χωρίζεται το εν λόγω σχέδιο, στο οποίο καλούνται να κάνουν τις παρεμβάσεις τους εργοδότες και εργαζόμενοι.
Η διευθέτηση του χρόνου εργασίας,δηλαδή το χτύπημα του 8ωρου - 40ωρου - 5νθήμερου, η ενίσχυση της μερικής απασχόλησης,η προώθηση των, περιβόητων και διαλυτικών για τις συλλογικές συμβάσεις εργασίας και την ίδια την Εθνική Γενική Συλλογική Σύμβαση, Τοπικών Συμφώνων Απασχόλησης,η αντικατάσταση της επιδότησης ανεργίας με την "ενεργητική" χρηματοδότηση των εργοδοτών για δημιουργία θέσεων εργασίας, τα νέα φορολογικά και ασφαλιστικά κίνητρα που δίνονται στους εργοδότες, για να κάνουν... προσλήψεις, διάφορα προγράμματα και παραπρογράμματα, περιέχονται σε αυτό το περίφημο σχέδιο - καταπέλτης για τα δικαιώματα και τις κατακτήσεις των εργαζομένων. Αποσαφηνίζεται, επίσης, ότι όλα τα μέτρα και στα εργασιακά και στα ασφαλιστικά, θα έχουν ολοκληρωθεί μέσα σε 18 μήνες το πολύ!
Οπως χαρακτηριστικά αναφέρεται στην εισαγωγή του σχεδίου "τα σημερινά φαινόμενα της ανεργίας και της αβεβαιότητας της απασχόλησης δεν αντιμετωπίζονται πλέον αποτελεσματικά με επιδόματα", ενώ απαιτείται "προσαρμογή των παραδοσιακών προτύπων οργάνωσης της εργασίας στα νέα πρότυπα οργάνωσης της παραγωγής και ανταγωνισμού"! Τονίζεται, επίσης, πολύ χαρακτηριστικά, ότι "για την Ελλάδα, η συμμετοχή στην ΟΝΕ κάνει επιτακτική την ενίσχυση της ανταγωνιστικής βάσης της οικονομίας της".
Οι παραπάνω θέσεις και διαπιστώσεις, οδηγούν την κυβέρνηση να αναπτύξει ένα σχέδιο δράσης για την... απασχόληση - που δε θα μειώνει την ανεργία αλλά θα... αυξάνει την απασχόληση (!), όπως είπε ο υπουργός Εργασίας - το οποίο βασίζεται: Στην ανάπτυξη... επενδυτικών πρωτοβουλιών, στην προώθηση ενός "ισχυρού επενδυτικού ρεύματος, ιδιωτικού και δημόσιου", σε "νέες μορφές οργάνωσης της εργασίας", σε "ενεργητικά μέτρα καταπολέμησης της ανεργίας", σε "εκπαίδευση και κατάρτιση".
Ολα αυτά, εξειδικεύονται συνοπτικά στα εξής:
Στον ίδιο άξονα, περιλαμβάνονται και οι κυβερνητικές παρεμβάσεις στις ΔΕΚΟ!
Η κυβέρνηση φρόντισε, πάντως, να κάνει σαφές στο σχετικό κείμενο που έδωσε, ότι η πολιτική της θα κινηθεί, εκτός των άλλων: Στα πλαίσια της δημοσιονομικής σταθεροποίησης για την ΟΝΕ.Της προσαρμογής της νομισματικής πολιτικής και της αυστηροποίησής της. Της διαβεβαίωσης των αγορών ότι θα παρθούν όλα τα απαραίτητα μέτρα, όσο σκληρά και αν είναι. Της προτεραιότητας σε επενδύσεις που παράγουν "ανάπτυξη", "ανταγωνιστικότητα" και θέσεις εργασίας. Της υποταγής στο χαμηλό πληθωρισμό.
Γιώργος ΦΛΩΡΑΤΟΣ