ΒΕΛΙΓΡΑΔΙ. -
Οι στόχοι "στρατηγικής σημασίας" των βομβαρδιστικών γερακιών του ΝΑΤΟ είναι κυρίως η βιομηχανία και όλη η οικονομία της χώρας. Εργοστάσια, μονάδες παραγωγής, όλα αποτελούν μέρος του επιτελικού σχεδίου των στρατιωτικών και πολιτικών ιθυνόντων της συμμαχίας... Αποτέλεσμα είναι ο δείκτης της ανεργίας στη Γιουγκοσλαβία να φτάσει στο 28,6% εξαιτίας των βομβαρδισμών σε όλες σχεδόν τις ζωτικές παραγωγικές μονάδες της χώρας αλλά και η οικονομία να έχει υποστεί τεράστια "καταστροφή". Οσοι θα καταφέρουν λοιπόν να επιζήσουν... θα αντιμετωπίσουν ένα μέλλον πολύ ζοφερό.
Αυτό τόνισε σε χθεσινή συνέντευξη προς την εφημερίδα "Μπλιτς" η οικονομολόγος Μιρόσινκα Ντίνκιτς,αναφερόμενη στους κατά προσέγγιση υπολογισμούς που έχουν γίνει μέχρι στιγμής για τις επιπτώσεις των βομβαρδισμών στη γιουγκοσλαβική οικονομία. Συγκεκριμένα, η Ντίνκιτς ανέφερε ότι από την έναρξη των βομβαρδισμών στις 24 Μαρτίου, υπολογίζεται πως έμειναν χωρίς εργασία 600.000 άνθρωποι, ανεβάζοντας στα 2 εκατομμύρια τον αριθμό των ανέργων και πάνω από 3 μονάδες το δείκτη της ανεργίας, αφού πριν ήταν περίπου 25%. Η χώρα έχει συνολικό πληθυσμό 11 εκατ. κατοίκους και όπως ακριβέστερα το προσδιορίζει η Ντίνκιτς, το 53% των ανέργων είναι νέοι κάτω των 30 ετών.
Κύρια αιτία για τη δραματική αυτή αύξηση της ανεργίας: μεγάλο τμήμα των βιομηχανικών εγκαταστάσεων της χώρας έχει καταστραφεί από την αεροπορία του ΝΑΤΟ. Κυρίως επλήγησαν η αυτοκινητοβιομηχανία "Ζάσταβα" στο Κραγκούγεβατς, η εταιρία αεροναυτικής Λόλα Ούτβα, στο Πάντσεβο, τα συγκροτήματα μηχανολογικών κατασκευών στη Ρακόβιτσα, στη Νις, στην Κουρσούμλια, το Κρούσεβατς, και το Βάλιεβο, καθώς και όλα τα εργοστάσια χημικών της χώρας.
Παράλληλα και ο Μλάντιαν Ντίνκιτς,επίσης οικονομολόγος, μιλώντας στο πρακτορείο "Ρόιτερ" για τις επιπτώσεις, εκτίμησε ότι "σύμφωνα με προκαταρκτικούς υπολογισμούς, χρειαζόμαστε τουλάχιστον ένα δισεκατομμύριο δολάρια για να αποφευχθεί μια ανθρωπιστική καταστροφή"... Ενώ συμπλήρωσε ότι μετά από τις δυο τελευταίες βδομάδες βομβαρδισμών του ΝΑΤΟ, η βιομηχανική παραγωγή της Γιουγκοσλαβίας μειώθηκε κατά 45% από τα επίπεδα του Μαρτίου, ενώ το ακαθάριστο εγχώριο προϊόν υπολογίζεται ότι έπεσε στο 40%, πρόσθεσε ο ίδιος. Χωρίς οικονομική βοήθεια, θα χρειαστούμε 16 χρόνια για να επανέλθουμε στα επίπεδα του φετινού Μαρτίου και άλλα 25 χρόνια για να επιστρέψουμε εκεί που ήμασταν το 1989", κατέληξε ο Ντίνκιτς.
Ωστόσο παραμένει πάρα πολύ δύσκολο να μπορέσουν οι οικονομολόγοι να υπολογίσουν το ακριβές μέγεθος της καταστροφής και φανερώνονται διστακτικοί. Πάντως συμφωνούν ότι το ποσό των 100 δισεκατομμυρίων δολαρίων σε βοήθεια για την ανοικοδόμηση της χώρας, που επικαλείται η κυβέρνηση, δεν απέχει πολύ από την πραγματικότητα. "Αν συνυπολογίσει κανείς τις απώλειες των εταιριών, το κόστος για την αποκατάσταση των προσφύγων, το σοβαρό πρόβλημα από τη διακοπή της εκπαίδευσης, για περίπου 1,2 εκατομμύρια σπουδαστές, την απώλεια αποδεικτικών στοιχείων για τις μεταφορές, τότε τα 100 δισεκατομμύρια είναι ένας αρκετά ρεαλιστικός υπολογισμός", δήλωσε ο Γκόραν Πίτιτς,επικεφαλής της έρευνας στο Ινστιτούτο Οικονομικών.