Δασολόγος, πρόεδρος της Πανελλήνιας Ενωσης Δασολόγων Δ.Υ.
Σχετικά με την πρόταση της Νέας Δημοκρατίας για την αναθεώρηση του άρθρου 24 του Συντάγματος οι δασολόγοι θεωρούν αντιεπιστημονική και πρωτοφανή τη διαφοροποίηση των στόχων της κυβέρνησης από τη λογική και τους στόχους του ισχύοντος Συντάγματος.
Οι προστατευτικές για το περιβάλλον διατάξεις θεσπίστηκαν λόγω ακριβώς της κοινωνικής ανάγκης να μειωθούν οι επιβλαβείς για το περιβάλλον επιπτώσεις που προέρχονται από τη βιομηχανική και την τουριστική ανάπτυξη. Σήμερα, περισσότερο από ποτέ, οι διατάξεις αυτές πρέπει να έχουν ουσία και περιεχόμενο.
Η προσπάθεια να αποδεσμευτούν οι δασικές εκτάσεις από τη συνταγματική προστασία και να διασυνδεθούν κατά περιοριστικό τρόπο με τις περιπτώσεις χωροταξικού και πολεοδομικού σχεδιασμού θα ανατρέψει τη νομολογία και θα επιτρέψει να θεωρείται λόγος δημόσιου συμφέροντος η δόμηση των εκτάσεων αυτών.
Αυτό σε συνδυασμό με το χρονικό όριο (11 Ιουνίου του έτους 1975) που τίθεται για την οριοθέτηση των δασών, θα προκαλέσει σημαντικές επιπτώσεις στα δικαιώματα του δημοσίου κυρίως σε ό,τι αφορά τις δημόσιες δασικές εκτάσεις που καταπατήθηκαν από το έτος 1945 μέχρι το έτος 1975.
Αμεση συνέπεια θα είναι:
Η άρση αποφάσεων αναδάσωσης που είχαν εκδοθεί μετά την καταστροφή δημόσιων και ιδιωτικών εκτάσεων κατά το ανωτέρω χρονικό διάστημα.
Η κατάργηση Πρωτοκόλλων Διοικητικής Αποβολής που έχουν επικυρωθεί με δικαστικές αποφάσεις.
Η κατάργηση δικών με αντικείμενο την κυριότητα δασικών εκτάσεων.
Επίσης, με τη διάκριση των δασών από τις δασικές εκτάσεις θα υπάρξει αλλοίωση στο βαθμό προστασίας που έχουν οι δύο αυτές κατηγορίες από την Πολιτεία. Η διάκριση αυτή μπορεί να φθάσει μέχρι την κατάργηση του τεκμηρίου κυριότητας του Δημοσίου και στο απαράγραπτο των δικαιωμάτων του δημοσίου στις εκτάσεις αυτές. Το μέγεθος των εκτάσεων αυτών ανέρχεται από 30 μέχρι 50 εκατομμύρια στρέμματα.
Τέλος, είναι αξιοσημείωτη η αλλαγή που μπορεί να γίνει στον ιδιοκτησιακό χάρτη όλης της χώρας, δεδομένου ότι συναπτόμενα συμβόλαια που σήμερα είναι ανίσχυρα λόγω του ότι αφορούν δασικές εκτάσεις (κατά τεκμήριο δημόσιες) θα αποκτήσουν νομιμότητα δεδομένου ότι η μη ύπαρξη κτηματολογίου θα αποστερήσει από το δημόσιο τη δυνατότητα να υπερασπιστεί τα δικαιώματα κυριότητας επί των εκτάσεων αυτών.
Με βάση τα παραπάνω η Ενωσή μας θεωρεί ψευδεπίγραφη την πρόταση αναθεώρησης του άρθρου 24 διότι ουσιαστικά το περιεχόμενό της αναιρεί τη μέχρι σήμερα αντίληψη για τη δασοπροστασία και πολύ περισσότερο στρέφεται κατά της πάγιας νομολογίας του Συμβουλίου της Επικρατείας.
Τα δασικά οικοσυστήματα αποτελούν πράγματι «κοινό αγαθό» με την οικονομική, κοινωνική και πολιτιστική σημασία και αξία τους. Η αντίστοιχη πολιτική για την προστασία τους όμως διακρίνεται από μία αμφιθυμία, η οποία αποτυπώνεται ανάγλυφα τόσο σε επίπεδο κοινής νομοθεσίας όσο και στο επίπεδο του Συντάγματος με αφορμή την πρόταση αναθεώρησης. Αιτία κατά την άποψή μας είναι ο χαρακτήρας του αγαθού «δάσος» ως φυσικού πόρου με πολυλειτουργικό ρόλο και ταυτόχρονα ως οικονομικού αγαθού που συνδέεται με την οικονομική αξία της γης.
Η Ενωσή Δασολόγων διαχρονικά έχει καταγγείλει την έλλειψη οράματος για τη δασοπροστασία, τις αποσπασματικές νομοθετικές πρωτοβουλίες στις οποίες κυριαρχούν οι τροποποιήσεις της κοινής νομοθεσίας, χωρίς καμία κωδικοποίηση και η δημιουργία ενός οικοδομήματος εξαιρετικά σύνθετου, δυσανάγνωστου και τελικά δυσχερούς στην εφαρμογή του.