Ομιλία του Τζ. Ν. Κάναλ, μέλους του τμήματος διεθνών σχέσεων του Κομμουνιστικού Κόμματος Νεπάλ (Ενοποιημένο Μαρξιστικό - Λενινιστικό)
O Τζ. Ν. Κάναλ |
Μόλις πέρασε ένας αιώνας γεμάτος γεγονότα και τώρα μπαίνουμε σε ένα καινούριο αιώνα με νέες δυνατότητες και ελπίδα και νέες προκλήσεις για την ανθρωπότητα. Η νίκη της Οχτωβριανής Επανάστασης, η ίδρυση της Σοβιετικής Ενωσης, οι επαναστάσεις της Ανατολικής Ευρώπης, η ανάπτυξη του αντιφασιστικού ενωμένου μετώπου, η ήττα των φασιστικών δυνάμεων στο 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο και η μεγάλη νίκη της δημοκρατικής επανάστασης στην Κίνα, οι νικηφόρες επαναστάσεις στην Κορέα, στην Ινδοκίνα και στην Κούβα, η εξέλιξη της κοινότητας των σοσιαλιστικών κρατών, η επέκταση των εθνικοαπελευθερωτικών κινημάτων σε παγκόσμιο επίπεδο, η εμφάνιση πολλών ανεξαρτήτων κρατών, όπως επίσης και η ίδρυση των Ηνωμένων Εθνών ήταν τα μεγάλα επιτεύγματα του 20ού αιώνα. Μπροστά σε αυτά τα επιτεύγματα, ο ιμπεριαλισμός αναγκάστηκε να οπισθοχωρήσει σε πολλά σημεία του κόσμου.
Ομως, στο μεταξύ πολλές νέες επαναστάσεις έλαβαν χώρα στο πεδίο των επιστημών και της τεχνολογίας. Ιδιαίτερα η επανάσταση της πληροφορικής που έδωσε τη νέα βάση για να έρθει ο κόσμος πιο κοντά, να γίνει πιο αλληλοδιαπλεκόμενος. Οι δυνάμεις που απελευθερώθηκαν από αυτές τις επαναστάσεις χρησιμοποιήθηκαν από τον παγκόσμιο καπιταλισμό, έτσι ώστε αυτός να γίνει ένας παγκοσμιοποιημένος καπιταλισμός με την παγκοσμιοποίηση του χρηματοοικονομικού κεφαλαίου.
Από την άλλη πλευρά το σοσιαλιστικό μπλοκ αντιμετώπιζε σοβαρά εγγενή προβλήματα. Υπό τις συνθήκες αυτές η Κίνα, άρχιζε να εφαρμόζει μια νέα πολιτική αναδιάρθρωσης. Ομως στη Σοβιετική Ενωση συσσωρεύονταν μεγαλύτερα προβλήματα, τα οποία επιδείνωναν τις εσωτερικές και εξωτερικές αντιφάσεις. Τελικά, το σοσιαλιστικό σύστημα απέτυχε να λύσει όλα αυτά τα κοινωνικοοικονομικά προβλήματα στη Σοβιετική Ενωση και στην Ανατολική Ευρώπη και αυτό κατέληξε στην κατάρρευση της Σοβιετικής Ενωσης, στα προβλήματα που δημιουργήθηκαν.
Το διεθνές κομμουνιστικό κίνημα γνώρισε μια μεγάλη ήττα και επίσης οι ηγέτες του παγκόσμιου καπιταλισμού, άρχισαν να κηρύττουν ότι ο σοσιαλισμός θα εξαφανιστεί από το πρόσωπο της γης στον 21ο αιώνα. Ομως παρά αυτή την επίθεση, το εργατικό κίνημα, το διεθνές σοσιαλιστικό κίνημα και το δημοκρατικό κίνημα, όπως επίσης τα εθνικοαπελευθερωτικά κινήματα μπόρεσαν να μπούνε με επιτυχία στο νέο αιώνα με όλη αυτή την παλαιά εμπειρία.
Ολα αυτά τα γεγονότα που έλαβαν χώρα τον προηγούμενο αιώνα και οι νέες εμπειρίες που έχουμε από τη Σοβιετική Ενωση και την Ανατολική Ευρώπη, όπως και από τα άλλα σημεία του κόσμου, δείχνουν ότι ο καπιταλισμός, έστω και παγκοσμιοποιημένος καπιταλισμός δεν είναι επίλυση στα προβλήματα της ανθρωπότητας. Αντίθετα, ο παγκόσμιος καπιταλισμός προκαλεί ακόμα περισσότερα προβλήματα και κοινωνικές αντιφάσεις.
Η κρίση διευρύνεται και βαθαίνει. Η διαδικασία της καπιταλιστικής παγκοσμιοποίησης διευρύνει ακόμα περισσότερο το χάσμα μεταξύ πλούσιων και φτωχών, μεταξύ αναπτυγμένων και μη ανεπτυγμένων χωρών, μεταξύ αυτών που κατέχουν τη γνώση και αυτών που δεν έχουν γνώση.
Εμείς είμαστε μια πολύ μικρή χώρα. Είμαστε το Νεπάλ. Εχει μια μακρά ιστορία, πλούσια κουλτούρα και μια παράδοση αγώνων στο εσωτερικό και στο εξωτερικό της χώρας. Εχουμε ένα λαό που αγαπάει πάρα πολύ την ανεξαρτησία της χώρας του, παρ' όλο που βρισκόμαστε σε μία ημιαποικιοκρατική κατάσταση και ημιφεουδαρχική. Ετσι, λοιπόν, το Κόμμα μας, το Ενοποιημένο Λενινιστικό Μαρξιστικό Κόμμα, το Κόμμα του Νεπάλ, βασίζεται στις αρχές του σοσιαλισμού και τα τελευταία πενήντα χρόνια αναπτυχτήκαμε σε εθνικό, μαζικό κόμμα με περισσότερα από 90.000 οργανωμένα μέλη και περισσότερες από 400.000 επιρροές. Εχουμε 69 από τις 205 έδρες στο Κοινοβούλιο στην κάτω Βουλή και 17 από τις 60 έδρες της άνω Βουλής. Είμαστε το κύριο κόμμα της αντιπολίτευσης στο Κοινοβούλιο.
Οργανώνουμε μαζικές κινητοποιήσεις και υπάρχουν πολλές οργανώσεις, που έχουν οργανωθεί γύρω από το κόμμα μας. Το κόμμα μας κέρδισε το 53% των εδρών στους τοπικούς φορείς. Το κόμμα μας είχε περισσότερους από 3.100.000 ψηφοφόρους, δηλαδή, το 30,74% των ψηφισάντων στις τελευταίες εκλογές του '99.
Και αυτή τη στιγμή το Κόμμα του Κογκρέσου στο Νεπάλ είναι το κόμμα το αστικό και των γαιοκτημόνων, αυτό που έχει την κυβέρνηση του Νεπάλ. Προσπαθεί να περιορίσει τα δικαιώματα που πέτυχε με αγώνες ο λαός, εμφανίζοντας αντιλαϊκά, αντιδημοκρατικά και αντεθνικά μέτρα. Φυσικά ο κόσμος έχει απογοητευτεί από το Κόμμα του Κογκρέσου από την κακή του διακυβέρνηση. Κατεβαίνει λοιπόν, στους δρόμους και φωνάζει συνθήματα για τη δημοκρατία, τον εθνικισμό, τη βελτίωση των συνθηκών ζωής και την κοινωνική δικαιοσύνη.
Εμείς προσπαθούμε να τον αφυπνίσουμε τον κόσμο, να τον οργανώσουμε και να τον κινητοποιήσουμε και να τον οδηγήσουμε στην πολυκομματική δημοκρατία που είναι ο ελάχιστος στόχος του επαναστατικού κόμματος σήμερα. Προσπαθούμε λοιπόν, να συνεργαστούμε με τις πατριωτικές και άλλες δυνάμεις στη χώρα, αλλά να επεκτείνουμε και τις διεθνείς μας σχέσεις. Δηλαδή, το συμπέρασμά μας είναι ότι πρέπει κυρίως να επικεντρώσουμε την προσοχή μας στις ανεξάρτητες επαναστατικές προσπάθειες, για να χαρτογραφήσουμε ποια θα πρέπει να είναι η σωστή πορεία της επανάστασης στο Νεπάλ, συνδυάζοντας τις καθολικές αρχές του μαρξισμού - λενινισμού με τις ειδικές συνθήκες της κοινωνίας στο Νεπάλ.
Πρέπει να προσπαθήσουμε να κάνουμε ό,τι μπορούμε προκειμένου να οργανώσουμε τον κόσμο όλων των τάξεων, των στρωμάτων και των κοινωνιών προκειμένου να βασιστούμε στις ειδικές συνθήκες της επανάστασης στο Νεπάλ. Πρέπει να αναπτύξουμε τις επαναστατικές δυνάμεις του κόσμου προς τους αγώνες κατά της φεουδαρχίας, της γραφειοκρατίας, του ιμπεριαλισμού και του καπιταλισμού και θα πρέπει να λάβουμε υπόψη μας όλες τις δυνατότητες αγώνα μέσα στη Βουλή, αλλά και εξωκοινοβουλευτικά.
Χωρίς αυτό, δεν μπορούμε να έχουμε επιτυχή εξέλιξη της επανάστασης, θα πρέπει να έχουμε συνεργασία. Δεν είναι δυνατόν να υπάρξει νίκη της επανάστασης χωρίς άλλη βοήθεια. Καμία επανάσταση δεν μπορεί να είναι νικηφόρα χωρίς τη διεθνή υποστήριξη. Γι' αυτό θέλουμε να υπάρχει συνεργασία με όλα τα κομμουνιστικά και εργατικά κόμματα, στη βάση των λενινιστικών αρχών και θα πρέπει να ανταλλάξουμε τις απόψεις μας.
Στη διαδικασία αυτή δε θα πρέπει να περιοριστούμε μόνο στα κόμματα της μιας κατηγορίας ή μιας άλλης κατηγορίας, αλλά θα πρέπει να αναπτύξουμε σχέσεις με όλα τα κομμουνιστικά κόμματα, ακόμα και όταν υπάρχουν διαφορετικές εμπειρίες και διαφορετικές απόψεις, σε διαφορετικά σημεία του κόσμου.
Θα πρέπει να επεκτείνουμε τις φιλικές μας σχέσεις με τις σοσιαλιστικές, δημοκρατικές, πατριωτικές και προοδευτικές δυνάμεις σε όλο τον κόσμο στη βάση της κατανόησης, της αμοιβαίας συνεργασίας και της πιθανής υποστήριξης των σκοπών μας. Γνωρίζουμε ότι στο σύγχρονο κόσμο καμία επανάσταση δεν μπορεί να επιτύχει χωρίς να κινητοποιήσει και στο ντόπιο μέτωπο τον κόσμο, αλλά θα πρέπει να υπάρχει υποστήριξη και από τη διεθνή κοινότητα.
Ετσι, λοιπόν, πρέπει να ανταλλάξουμε εμπειρίες και προοπτικές. Πρέπει να μαθαίνουμε ο ένας από την εμπειρία του άλλου, για να εμπλουτίσουμε τις αρχές, τις μεθόδους και τις πρακτικές μας στην πορεία των επαναστατικών αγώνων. Γνωρίζουμε ότι σε κάθε χώρα ο εσωτερικός παράγοντας έχει αποφασιστική σημασία, για τη νίκη της επανάστασης, αλλά και ο εξωτερικός παράγοντας είναι απαραίτητος.
Ετσι, λοιπόν, πρέπει να αναπτύξουμε παγκόσμια σχέση μεταξύ των κομμουνιστικών και εργατικών κομμάτων σε όλες τις χώρες σε διάφορα σημεία του κόσμου, ενώ το διεθνές κομμουνιστικό κίνημα και πάλι χρειάζεται να έχει ένα διεθνές κέντρο, φαίνεται, ότι κάτι τέτοιο είναι δυνατόν σήμερα, να έχουμε δηλαδή, μια πρώτη, δεύτερη, ή τρίτη διεθνή. Αυτό είναι ένα μεγάλο ζήτημα.
Εμείς, όλα τα κομμουνιστικά και τα εργατικά κόμματα, παρ' όλα αυτά εξακολουθούμε να ανταλλάσσουμε απόψεις και θα πρέπει να έχουμε τουλάχιστον ένα κέντρο πληροφοριών, το οποίο θα μπορέσει να είναι ένα φόρουμ για την ανταλλαγή των εμπειριών και των απόψεων. Από την άποψη αυτή θα πρέπει να μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε το INTERNET και τις νέες τεχνολογίες, για την κατάλληλη ροή των πληροφοριών.
Ηδη, έχει δημιουργηθεί ένα ευνοϊκό περιβάλλον στις χώρες που χρειάζονται και υλική, αλλά και ηθική βοήθεια λόγω της επιθετικότητας του παγκόσμιου ιμπεριαλισμού. Πρέπει να συνεχίσουμε σκληρά και στο ντόπιο μέτωπο, αλλά παράλληλα και στο περιφερειακό και εθνικό και διεθνές επίπεδο, έτσι ώστε τελικά να υπάρξει ένα ενιαίο διεθνές μέτωπο κατά του παγκόσμιου ιμπεριαλισμού.
Χρειάζεται να κινητοποιήσουμε όλες τις πιθανές δυνάμεις που μπορούν να προωθήσουν την ειρήνη, την παγκόσμια ειρήνη. Βέβαια, το διεθνές κομμουνιστικό κίνημα θα πρέπει να παίξει σημαντικό ρόλο στη δημιουργία αυτού του ευρύ μετώπου. Πρέπει να δούμε ποια είναι τα κατάλληλα μέσα για τη δημιουργία αυτού του μετώπου.
Υπάρχουν πάρα πολλοί τρόποι προώθησης αυτού του ενιαίου μετώπου σήμερα. Πιστεύω, ότι ήδη αυτή η συνδιάσκεψη μπορεί να βοηθήσει προς την κατεύθυνση αυτή. Θα ήθελα το κόμμα μας λοιπόν, να ευχαριστήσει και να συγχαρεί το Κομμουνιστικό Κόμμα της Ελλάδας, για τη διοργάνωση αυτής της σημαντικής διεθνούς συνδιάσκεψης.
Επίσης με τον ίδιο τρόπο το κόμμα μας, θα διοργανώσει μια άλλη διεθνή συνδιάσκεψη για το σοσιαλισμό στον 21ο αιώνα, 5 με 10 Νοέμβρη 2000 στο Κατμαντού, μέσω του Ιδρύματος Μαντάν Ασρίτ. Είναι ίδρυμα του κόμματός μας. Θα ήθελα λοιπόν, να σας προσκαλέσω όλους, να προσκαλέσω όλα τα αδελφά κόμματα σε αυτή τη διάσκεψη. Τέλος, θα έλεγα, ότι το διεθνές κομμουνιστικό κίνημα έχει διανύσει μια μακρά πορεία και έχει συσσωρεύσει διάφορες θετικές και αρνητικές εμπειρίες.
Θα πρέπει να αντλήσουμε διδάγματα από το παρελθόν. Πρέπει να αναλύσουμε βαθιά τα ζητήματα, να δούμε ποια είναι τα χαρακτηριστικά τα τρέχοντα του καπιταλισμού και να δούμε πώς η παγκοσμιοποίηση επιφέρει κάποιες αλλαγές στην κοινωνικοοικονομική δομή.
Θα πρέπει να βρούμε τρόπους να ενισχύσουμε τις ανταλλαγές μεταξύ μας, να διαδώσουμε τις εμπειρίες μας και να προωθήσουμε τη μεγαλύτερη αλληλεγγύη μεταξύ των επαναστατικών και προοδευτικών δυνάμεων. Στη διαδικασία αυτή, σημαντική ήταν η συνεισφορά του ελληνικού Κόμματος, του ΚΚΕ.
Θα ήθελα λοιπόν και πάλι να εκφράσω τις βαθύτερες ευχαριστίες στο ΚΚΕ και στην ηγεσία του, για τη διοργάνωση αυτού του Συνεδρίου και για την παροχή ενός κοινού φόρουμ για να εκφράσουμε τις απόψεις μας και να ανταλλάξουμε εμπειρίες σε αυτή την ιστορική πόλη των Αθηνών. Πρόκειται πραγματικά για μία πόλη ιστορική, για τον ανθρώπινο πολιτισμό. Ζήτω ο Μαρξισμός - Λενινισμός, ζήτω η διεθνιστική ενότητα των εργαζομένων και των καταπιεσμένων.