Τα κενά σπεύδουν να καλύψουν οι ιδιώτες, στων οποίων τις κατασκηνώσεις για 14 μέρες φιλοξενίας μια οικογένεια πληρώνει 1.000-1.500 ευρώ
ICON |
Για τους νεαρούς ανάπηρους, τα αδιέξοδα είναι πολλαπλάσια. Ο μονόδρομος που ανοίγεται μπροστά τους είναι η συσπείρωση και πάλη μαζί με τις αγωνιστικές δυνάμεις του αναπηρικού κινήματος, η κοινή δράση με το ταξικό εργατικό κίνημα |
Οι κατασκηνώσεις για ΑμΕΑ στη χώρα καλύπτουν μόλις το 1% των ανθρώπων που τις έχουν ανάγκη. Οι κυβερνήσεις της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ έκλεισαν τις όποιες δημόσιες κατασκηνώσεις υπήρχαν (όπως του ΠΙΚΠΑ και του υπουργείου Υγείας και Πρόνοιας) και τα τελευταία χρόνια χρηματοδοτούν την Πανελλήνια Ομοσπονδία Συλλόγων Γονέων και Κηδεμόνων ΑμΕΑ (ΠΟΣΓΚΑμΕΑ) για τη λειτουργία κάποιων κατασκηνώσεων, φορτώνοντας και αυτό το βάρος στους γονείς. Ομως, η μειωμένη χρηματοδότηση οδηγεί στο να απολαμβάνουν αυτήν τη διέξοδο ελάχιστα παιδιά - περίπου 3.000, όταν τα παιδιά με ειδικές ανάγκες στην Ελλάδα, σύμφωνα με επίσημα στοιχεία, είναι 200.000 και τα 100.000 απ' αυτά έχουν βαριά αναπηρία - και το πρόγραμμα σε αυτές τις κατασκηνώσεις να είναι υποβαθμισμένο ως προς την ποιότητα.
Οι κατασκηνώσεις δεν είναι φτιαγμένες με τις προδιαγραφές που χρειάζονται, προκειμένου να φιλοξενηθούν παιδιά με βαριές αναπηρίες, κυρίως κινητικές. Ελάχιστες είναι οι κατασκηνώσεις που διαθέτουν κοινωνικούς λειτουργούς, λογοθεραπευτές και εργοθεραπευτές για τη δημιουργική απασχόληση των παιδιών. Υπάρχουν κατασκηνώσεις, όπου τα παιδιά με ειδικές ανάγκες μένουν σε σκηνές σε υψηλές θερμοκρασίες, ενώ οι συνοδοί που προσλαμβάνονται είναι λιγότεροι απ' όσους χρειάζονται για τη φροντίδα των παιδιών και σε αρκετές περιπτώσεις ανειδίκευτοι. Οι συνοδοί, μάλιστα, πληρώνονται μόλις με 350-400 ευρώ για εντατική δουλειά δυο βδομάδων.
Οι γονείς, ωστόσο, αναγκάζονται να πηγαίνουν τα παιδιά τους σε αυτές τις κατασκηνώσεις, αφού αποτελεί τη μοναδική διέξοδο. Την ίδια ώρα, στο φόντο αυτών των ελλείψεων και ανεπαρκειών των δημόσιων κατασκηνώσεων για ΑμΕΑ, «ξεφυτρώνουν σαν μανιτάρια» κατασκηνώσεις ιδιωτικών φορέων ή Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων, με το κόστος να κυμαίνεται στις ιδιωτικές κατασκηνώσεις για 14 μέρες φιλοξενίας μεταξύ 1.000 - 1.500 ευρώ!
Σα να μην έφταναν αυτά τα προβλήματα, το υπουργείο Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης επιχείρησε την περικοπή κατά 46% των δαπανών για το κατασκηνωτικό πρόγραμμα των ΑμΕΑ. Η Διεύθυνση Ατόμων με Αναπηρία του υπουργείου Υγείας ενημέρωσε τον περασμένο Απρίλη ότι οι δαπάνες για το κατασκηνωτικό πρόγραμμα μειώνονται από 6.500.000 ευρώ το 2008 σε 3.500.000 ευρώ το 2009. Η κυβέρνηση τελικά υπαναχώρησε, μετά τις αντιδράσεις που ξεσήκωσε η απόφαση, αφού ουσιαστικά «πετσόκοβε» τη μοναδική ανάσα χαράς που έχουν πολλές φορές τα παιδιά με βαριές αναπηρίες, αφού κάποια απ' τα οποία είναι έγκλειστα σε ιδρύματα και θεραπευτήρια. Ομως, έως τα μέσα Ιούλη, δεν είχε εγκριθεί το κονδύλι (800.000 ευρώ) για την πληρωμή των συνοδών των κατασκηνώσεων.
Συνυπεύθυνη γι' αυτήν την κατάσταση είναι και η ΠΟΣΓΚΑμΕΑ, που έχει διευκολύνει το κράτος να αποποιηθεί την ευθύνη του και στο συγκεκριμένο τομέα, αναλαμβάνοντας την ευθύνη της λειτουργίας αυτού του περιορισμένου κατασκηνωτικού προγράμματος, με έκτακτα κονδύλια, αντί να διεκδικήσει το δικαίωμα στις διακοπές και δημόσιο δωρεάν δίκτυο κατασκηνώσεων. Βέβαια, εκτός των άλλων, αξιοποιεί αυτήν την αρμοδιότητα, προκειμένου να χειραγωγεί το γονεϊκό κίνημα των ΑμΕΑ. Με δεδομένο ότι υπάρχουν γονείς, που, εξαιτίας της βαρύτητας της αναπηρίας του παιδιού τους, δεν μπορούν να καλύψουν και στοιχειώδεις ανάγκες της οικογένειας όταν είναι το παιδί στο σπίτι, όπως το να κάνουν κάποιες εξετάσεις ή ένα χειρουργείο και έχουν απόλυτη ανάγκη αυτό το διάστημα των 15 ημερών.