Βαφτίζει «προοδευτική» την πολιτική που οδηγεί το λαό στη χρεοκοπία και συκοφαντεί όσους αντιμάχονται τη στρατηγική της πλουτοκρατίας
Οργάνωση - ρήξη - ανατροπή της αντιλαϊκής πολιτικής είναι ο μόνος προοδευτικός δρόμος που μπορεί και πρέπει να τραβήξει ο λαός |
Βαπτίζοντας «πρόοδο» την πολιτική που ισοπεδώνει τα δικαιώματα των λαϊκών στρωμάτων και στέλνει στη φτώχεια εκατομμύρια εργαζόμενους, επιτέθηκε ανοιχτά στο ΚΚΕ, που καλεί το λαό να αντισταθεί και να ανατρέψει τους σχεδιασμούς της κυβέρνησης και των συμμάχων της.
Μιλώντας τη γλώσσα της πλουτοκρατίας, έκανε προκλητικά λόγο για «αριστερή συντήρηση» και ανέφερε ότι το δίλημμα των εκλογών είναι «αν θα πάμε μπροστά ή πίσω τη χώρα. Οχι με λόγια, αλλά με έργα (...) Οχι με κούφιους λόγους περί ανυπακοής και δήθεν αντίδρασης». Απέδειξε και μ' αυτόν τον τρόπο ότι για την κυβέρνηση πραγματικός αντίπαλος είναι η πολιτική πρόταση διεξόδου του ΚΚΕ, που καλεί το λαό σε ανυπακοή στα βάρβαρα μέτρα και με όρους στρατηγικής πολεμάει την ενιαία αντιλαϊκή πολιτική ΠΑΣΟΚ - ΝΔ - ΕΕ.
Ο πρωθυπουργός επιδίωξε με βερμπαλισμούς να εμφανίσει σαν παρωχημένη αντίληψη τη λαϊκή αντίσταση απέναντι στην ταξική πολιτική του κόμματός του, ισχυριζόμενος ότι «πραγματική αντίδραση (...) είναι η αντίδραση σε όσους επιχειρούν ακόμα και σήμερα να κρατήσουν την Ελλάδα εγκλωβισμένη». Συνολικά, επιδιώκει να συκοφαντήσει το λαϊκό κίνημα, τις συνεπείς ταξικές δυνάμεις και το ΚΚΕ, διαπιστώνοντας ότι όλο και μεγαλύτερα τμήματα του λαού εγκαταλείπουν το ΠΑΣΟΚ και καταδικάζουν την πολιτική του.
«Το δίλημμα των εκλογών είναι αν θα στηριχθούν δυνάμεις αλλαγής, που πάνε τη χώρα μπροστά, είτε δυνάμεις άρνησης που πάνε τη χώρα πίσω» ισχυρίστηκε ο πρωθυπουργός, καλώντας τους εργαζομένους να στηρίξουν τις «ανατροπές και τις μεγάλες μεταρρυθμίσεις». Δηλαδή, τους νόμους και τα μέτρα που ψήφισε η κυβέρνηση, μειώνοντας τους μισθούς και τις συντάξεις, αυξάνοντας τα όρια ηλικίας συνταξιοδότησης, περικόπτοντας τις κοινωνικές δαπάνες, διαλύοντας τις εργασιακές σχέσεις.
Ξεπερνώντας κάθε όριο, ο Γ. Παπανδρέου υποστήριξε ότι «όλη η υφήλιος αναγνωρίζει ότι πετύχαμε το ακατόρθωτο και μόνο εδώ ακούγονται φωνές που αναπαράγουν τη μιζέρια, την ηττοπάθεια, τη μοιρολατρία». Επικαλέστηκε δηλαδή τα εύσημα των ιμπεριαλιστικών οργανισμών για το σφαγιασμό του λαού και απαίτησε να συναινέσει στην εφαρμογή τους.
Προετοιμάζοντας το έδαφος για τη νέα αντιλαϊκή επέλαση, που θα κορυφωθεί μετά τις εκλογές του Νοέμβρη, χαρακτήρισε την παρούσα φάση ως «δύσκολο τοκετό», σημείωσε ότι «δεν μηδενίζονται τα προβλήματα χωρίς κόπο και χωρίς πόνο» και ξεκαθάρισε ότι «το 2011 θα είναι το δεύτερο κρίσιμο ημίχρονο»!
Πάνω σ' αυτή τη βάση, ο Γ. Παπανδρέου έδωσε και το πολιτικό διακύβευμα των εκλογών, δείχνοντας πώς θα αξιοποιήσει η κυβέρνηση έναν ενδεχόμενο «πράσινο χάρτη». Ο «Καλλικράτης», σημείωσε ο Γ. Παπανδρέου, είναι «αφετηρία για τις μεγάλες διαρθρωτικές αλλαγές». Προσερχόμαστε είπε «στις κάλπες να διαλέξουμε ποια πολιτική θέλουμε» και υποστήριξε ότι «το ΠΑΣΟΚ διαθέτει ικανούς ανθρώπους για το μεγάλο έργο του αύριο». Δηλαδή ικανά στελέχη για να προωθήσουν την αντιλαϊκή πολιτική.
Ο Γ. Παπανδρέου επιχείρησε να αξιοποιήσει και τις ψευδεπίγραφες ενστάσεις της ΝΔ στο μνημόνιο, υποστηρίζοντας ότι «πως πολλοί από τα δεξιά ή αριστερά μιλούν ενάντια στο Μνημόνιο». Ουσιαστικά προσπάθησε να «τσουβαλιάσει» όσους αντιστέκονται στη στρατηγική του μνημονίου με εκείνους που κάνουν «αντιμνημονιακή» ψευτοαντιπολίτευση.
Ο ίδιος επανέφερε τα σενάρια τρομοκράτησης του λαού, ισχυριζόμενος ότι «οι δυσκολίες δεν είναι τίποτα μπροστά στις συνέπειες μιας χρεοκοπίας, ειδικά για τους ασθενέστερους και την μεσαία τάξη». Πίσω από τα σενάρια τρομολαγνείας επιχείρησε να κρύψει ότι σε καθημερινή βάση χιλιάδες λαϊκά νοικοκυριά οδηγούνται στην πτώχευση από την πολιτική της κυβέρνησης.