Η ολιγωρία της πακιστανικής κυβέρνησης ήταν και αυτή τη φορά χαρακτηριστική, με το λαό να καταγγέλλει την αδιαφορία της, αφού οι καταυλισμοί δεν επαρκούσαν, τα τρόφιμα επίσης, ενώ τραγικές ήταν οι ελλείψεις σε φάρμακα και πόσιμο νερό. Αντίθετα, άμεση ήταν η επιστροφή του πακιστανικού στρατού στις επιχειρήσεις εναντίον των «Ταλιμπάν», προκαλώντας ακόμα μεγαλύτερη αγανάκτηση.
Σε αυτό το κλίμα εξακολουθούν και οι αμερικανικές επιθέσεις μη επανδρωμένων αεροσκαφών στις περιοχές των φυλών με εκατοντάδες θύματα κατά τη διάρκεια της χρονιάς, τα οποία βαφτίζονται «Ταλιμπάν», προετοιμάζοντας το έδαφος για συνολικότερο άνοιγμα του μετώπου της ιμπεριαλιστικής επέμβασης και στο Πακιστάν.
Το ΠΑΜΕ, εκφράζοντας στην πράξη τη διεθνιστική του αλληλεγγύη, συγκέντρωσε βοήθεια μέσω των ταξικών συνδικάτων για το δοκιμαζόμενο από τις πλημμύρες και τις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις λαό του Πακιστάν, την οποία και παρέδωσε σε σχετική εκδήλωση που έγινε στην Αθήνα παρουσία εκπροσώπου των συνδικάτων της πολύπαθης χώρας.