Εισαγωγική αναφορά της Αλέκας Παπαρήγα στα διαχρονικά ζητήματα της βίας, με αφορμή τα επεισόδια κατά τη λήξη του αγώνα Ολυμπιακού - Παναθηναϊκού
Με μια αναφορά στα ζητήματα της βίας, με αφορμή τα όσα ακολούθησαν τον αγώνα Ολυμπιακού - Παναθηναϊκού, την περασμένη Κυριακή, ξεκίνησε την ομιλία της στη χθεσινή συνάντηση η ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ. Είπε η Αλέκα Παπαρήγα:
«Είναι γνωστό ότι το γήπεδο αποτελεί ένα χώρο που μπορούν να υπάρξουν εξάρσεις αυθορμητισμού, αλλά και οργανωμένες ενέργειες, που ανεξάρτητα από το περιεχόμενο και την μορφή μπορεί να έχουν το στοιχείο της συλλογικότητας, της δημιουργικότητας, της αυτενέργειας. Η βία στα γήπεδα αποτελεί αντανάκλαση της βίας, της εκμετάλλευσης και της καταπίεσης που δέχεται καθημερινά ο εργαζόμενος, ο νέος της λαϊκής οικογένειας στους χώρους δουλειάς, στην εκπαίδευση κ.α. Την αγανάκτηση και την οργή για την αβεβαιότητα και την ανασφάλεια που ζει, την εκφράζει στο γήπεδο.
Το κράτος μέσα από τους μηχανισμούς του προσπαθεί να ελέγξει και να εκτονώσει το φαινόμενο. Χωρίς να μπορεί να το λύσει, προτιμά να το περιορίζει στο γήπεδο με κατασταλτικούς μηχανισμούς, παρά να το αντιμετωπίζει στους τόπους δουλειάς, στην παραγωγή. Φοβάται σε φάση κρίσης μήπως αυτή η συλλογικότητα και η οργάνωση πάρει πολιτικά χαρακτηριστικά ενάντια στο κράτος και την άρχουσα τάξη. Ομάδες "φιλάθλων" ή τμήματά τους χρησιμοποιούνται σαν παραστρατιωτικοί μηχανισμοί που "γυμνάζονται" στο γήπεδο για να οργανώνουν προβοκάτσιες στις διαδηλώσεις.
Εχουμε καταγγείλει, την ημέρα που έγινε η δολοφονία των τραγικών θυμάτων της "ΜΑΡΦΙΝ", ότι είχαν ανατεθεί σε κάποια μέλη ομάδων - "φιλάθλων", σε εισαγωγικά το θέτουμε, να δοκιμάσουν να επεκτείνουν την προβοκάτσια στο χώρο των διαδηλώσεων με στόχο να εξισώσουν την βία στα γήπεδα, την εγκληματικότητα χαμηλής και υψηλής στάθμης, με την αγωνιστική διεκδίκηση των δικαιωμάτων του λαού.
Μάλιστα, τώρα τελευταία, τα συνθήματα της ανυπακοής, της απειθαρχίας, της κατάργησης των υψηλών διοδίων, κατά της αύξησης των εισιτηρίων, τα ενοχοποιούν ως συνθήματα που υποκινούν γενικά και αφηρημένα την βία. Κάνουν πως δεν βλέπουν ότι η βία στα γήπεδα, που είναι πανευρωπαϊκό και διεθνές φαινόμενο, υπήρξε πριν τις κινητοποιήσεις, πριν το κάλεσμα της ανυπακοής και απειθαρχίας. Ανυπακοή και απειθαρχία είναι ακριβώς ένα σύνθημα που στρέφεται κατά της αντικοινωνικής και αντιλαϊκής βίας, κατά της βίας του πολιτικού συστήματος που εξαπολύεται σε όποιον θέλει να αντισταθεί, να αντιδράσει στην ταξική αδικία, στην καταπίεση, στην εκμετάλλευση.
Επιχειρηματικοί όμιλοι - ιδιοκτήτες ομάδων προσπαθούν να καθοδηγήσουν και να ελέγξουν τη βία στα γήπεδα, να προστατεύσουν το εμπορευματοποιημένο αθλητικό προϊόν (π.χ. προσπάθεια για μεταφορά των επεισοδίων εκτός γηπέδου ώστε να έχουν αύξηση εισιτηρίων, αύξηση τζίρου στα εμπορικά καταστήματα που βρίσκονται μέσα και γύρω από τα γήπεδα κλπ.). Είναι αλήθεια ότι δεν το καταφέρνουν πάντα και γι' αυτό ενισχύουν σχέδια καταστολής όταν το φαινόμενο έχει έξαρση. Την ίδια ώρα με δηλώσεις τους ενισχύουν τον αθλητικό χουλιγκανισμό.
Η βία στα γήπεδα ενισχύθηκε με την καθιέρωση του επαγγελματικού αθλητισμού που δεν έχει να κάνει με τη στήριξη των αθλητών ώστε απερίσπαστοι να ασχολούνται με τα διάφορα αθλήματα, αλλά με την υπαγωγή των ομάδων στις δραστηριότητες, στις φιλοδοξίες και στους ανταγωνισμούς των επιχειρηματιών.
Δεν είναι λίγες οι φορές που τα επεισόδια στα γήπεδα είτε προκαλούνται, είτε αξιοποιούνται για την εφαρμογή ή την δοκιμή κατασταλτικών σεναρίων και σχεδιασμών που αργά ή γρήγορα γενικεύονται ενάντια στο λαϊκό κίνημα. Ενδεικτικό είναι ότι ετοιμάζονται νέα σενάρια που συμπεριλαμβάνονται στα σχέδια της κυβέρνησης, όπως η αναβάθμιση της Διαρκούς Επιτροπής Αντιμετώπισης της Βίας (ΔΕΑΒ) κ.ά. Εχουμε κάθε δικαίωμα να μην εμπιστευόμαστε και αυτή τη διαδικασία που μπορεί να οξύνει και την καταστολή και τη βία γιατί δεν πρόκειται να αντιμετωπίσει το ζήτημα στην ρίζα του.
Επιτρέψτε μου να κάνω κι ένα ακόμα σχόλιο, σε όλα σχεδόν τα δελτία ειδήσεων ακούσαμε κατηγορίες κατά της βίας με το επιχείρημα ότι γινόμαστε ρεζίλι στην Ευρώπη και ότι δεν θα έρχονται ξένοι επαγγελματίες στην Ελλάδα. Δυστυχώς δεν είναι η Ελλάδα το μοναδικό μαύρο πρόβατο. Σε όλη την Ευρώπη ανθεί το αντικοινωνικό αυτό φαινόμενο. Ανεξάρτητα από τα σκαμπανεβάσματα, το θέμα είναι πριν απ' όλα ότι πληγώνονται και τραυματίζονται τα νιάτα της Ελλάδας, δηλητηριάζονται με την μετατροπή του αθλητισμού σε ένα άθλιο εμπόριο του πιο σκληρού ανταγωνισμού».