Ετσι, το Κεντρικό Συμβούλιο Νεωτέρων Μνημείων ενέκρινε αλλαγές στην κήρυξη, αλλαγές που επαναπροσδιορίζουν και τους όρους χρήσης. Αλλαξε τον ολικό χαρακτηρισμό ως μνημείου του 1979, κράτησε την αποκλειστική χρήση ως μουσείου του κυρίως ανακτόρου και προχώρησε σε αλλαγές χρήσης στα υπόλοιπα κτίρια, όπως το κτίριο του Βαρόνου, από το οποίο χαρακτήρισε ως μνημείο μόνο το κέλυφος, ώστε εσωτερικά να μπορούν να γίνουν αλλαγές για να χρησιμοποιηθεί π.χ. ως εστιατόριο.
Το «Αχίλλειο» σχεδίασαν οι Ιταλοί αρχιτέκτονες Ραφαέλε Καρίτο και Αντόνιο Λάντι, το 1890, με δαπάνη της αυτοκράτειρας Ελισάβετ της Αυστρίας, η οποία έδωσε στο κτίριο το όνομα του Αχιλλέα, διακοσμώντας τον περίβολο με αγάλματα εμπνευσμένα από την αρχαία ελληνική μυθολογία. Η Ελισάβετ δολοφονήθηκε το 1898. Το 1904 (ή το 1907) ο αυτοκράτορας της Γερμανίας Γουλιέλμος Β΄ αγόρασε το «Αχίλλειο» και συνέχισε να το χρησιμοποιεί ως θερινή κατοικία. Τη δεκαετία του 1960 χρησιμοποιήθηκε σαν καζίνο, ενώ στο κράτος πέρασε το 1982 και λίγα χρόνια μετά κατευθείαν στον ΕΟΤ.
Για την ιστορία πάντως, στο μητρώο ακινήτων της ΕΤΑ ΑΕ ανήκει μόνο η «εδαφική έκταση επί της οποίας βρίσκεται το ΑΧΙΛΛΕΙΟ Ανάκτορο» και όχι το ίδιο το συγκρότημα...