Δηλώσεις ικανοποίησης για την υπερψήφιση του «Μεσοπρόθεσμου» και «παραινέσεις» μπροστά στη σημερινή ψηφοφορία για τον εφαρμοστικό νόμο
Η λυκοσυμμαχία πανηγυρίζει για την εξόντωση του λαού. Διέξοδος από τη σκοπιά του λαϊκού συμφέροντος είναι η αποδέσμευση με λαϊκή εξουσία |
Ενδεικτική είναι η δήλωση του διοικητή της «Bundesbank», Γενς Βάιντμαν, ο οποίος χαρακτηρίζει την έγκριση του «Μεσοπρόθεσμου» ως ένα «σημαντικό βήμα», διευκρινίζοντας όμως ότι «είναι μόνο ένα μέρος της συνεχιζόμενης διαδικασίας», προλειαίνοντας το έδαφος για κλιμάκωση της αντιλαϊκής επέλασης. Αντίστοιχα, η καγκελάριος της Γερμανίας, Αγκελα Μέρκελ, εξέφρασε την ικανοποίησή της για την έγκριση του «Μεσοπρόθεσμου», χαρακτηρίζοντάς την «πραγματικά καλά νέα» και υπογραμμίζοντας με νόημα: «Με την απόφαση αυτή η Ελλάδα απέδειξε ότι είναι έτοιμη να διανύσει έναν δύσκολο δρόμο (...) ο οποίος για πολλούς ανθρώπους σημαίνει και θυσίες».
Επίσης, ο πρόεδρος της ΕΕ, Χέρμαν Βαν Ρομπάι, και ο πρόεδρος της Κομισιόν, Ζοζέ Μανουέλ Μπαρόζο, σε κοινή ανακοίνωσή τους μετά την έγκριση του «Μεσοπρόθεσμου», σημειώνουν ότι «επρόκειτο για μία ψήφο εθνικής ευθύνης. Αύριο, το βλέμμα της Ευρώπης θα στραφεί και πάλι στην Αθήνα, καθώς οι Ελληνες βουλευτές θα κληθούν να ψηφίσουν τον εφαρμοστικό νόμο για την υλοποίηση του προγράμματος. Μία δεύτερη θετική ψήφος θα ανοίξει το δρόμο για την εκταμίευση της επόμενης δόσης της οικονομικής βοήθειας. Θα επιτρέψει επίσης την ταχεία προώθηση των εργασιών για την έγκριση ενός δεύτερου πακέτου στήριξης».
Ακόμα, ο πρόεδρος του Ευρωκοινοβουλίου, Γέρτζι Μπούζεκ, χαιρετίζει «την ψηφοφορία ορόσημο στην ελληνική Βουλή για την έγκριση του πακέτου δημοσιονομικών μεταρρυθμίσεων» και ευελπιστεί «ότι και η αυριανή (σ.σ. σημερινή) ψηφοφορία επί του εφαρμοστικού νόμου θα λάβει την ίδια υποστήριξη», προσθέτοντας χωρίς περιστροφές: «Απαιτούνται σοβαρές διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις προς την κατεύθυνση που συζητήθηκε στο Σύμφωνο για το ευρώ, ειδικά σε ό,τι αφορά τα ηλικιακά όρια συνταξιοδότησης, τις ιδιωτικοποιήσεις και άλλες μεταρρυθμίσεις στην αγορά εργασίας».
Επιμένοντας στον εκβιασμό που απευθύνεται στον ελληνικό λαό, η νέα επικεφαλής του ΔΝΤ, Κριστίν Λαγκάρντ, σημειώνει: «Αν υπάρχει ένα μήνυμα που θέλω να στείλω απόψε, είναι ότι η αντιπολίτευση στην Ελλάδα θα πρέπει να ενταχθεί σε μια εθνική "Αντάντ" με την κυβέρνηση». Πάντως, οι «Financial Times» θεωρούν σχεδόν ανέφικτο το στόχο άντλησης 50 δισ. ευρώ από το πρόγραμμα αποκρατικοποιήσεων και αφήνουν ανοιχτό το ενδεχόμενο να αυξηθεί ο κατάλογος των υπό πώληση κρατικών περιουσιακών στοιχείων. Το δημοσίευμα επικαλείται έρευνα του ινστιτούτου «Privatization Barometer», που εκτιμά ότι από το πρόγραμμα ιδιωτικοποιήσεων, μόλις τα 13,5 δισ. ευρώ αντιστοιχούν σε περιουσιακά στοιχεία «ώριμα προς πώληση», εκ των οποίων τα 6,5 δισ. ευρώ αφορούν σε πώληση κρατικής συμμετοχής σε εισηγμένες εταιρείες.
Από την πλευρά του ο πρώην πρόεδρος της Γαλλίας, Βαλερί Ζισκάρ ντ' Εστέν, χαρακτηρίζει «μη βιώσιμο» το υπέρογκο χρέος της Ελλάδας, προτείνοντας να μεταβιβαστεί το χρέος σε έναν ανεξάρτητο φορέα, ο οποίος θα διαπραγματευτεί την αναδιάρθρωσή του με ιδιώτες πιστωτές. Ο Ζισκάρ ντ' Εστέν, ο οποίος πριν από έναν περίπου μήνα είχε προτείνει την αποπομπή της Ελλάδας από την Ευρωζώνη, συμπληρώνει ότι η Ελλάδα «αποπληρώνει τα χρέη της σε ένα ισχυρό νόμισμα, το οποίο είναι τρέλα», και ομολογεί ότι τα αντιλαϊκά μέτρα στην Ελλάδα συνιστούν στην ουσία υποτίμηση, μέσω των περικοπών των μισθών και της αύξησης της παραγωγικότητας, που θα βοηθήσει την ανάκαμψη της οικονομίας.
Την ίδια στιγμή, το περιοδικό «Economist» εκτιμά ότι ο κίνδυνος μιας καταστροφής (στην οποία εντάσσει τόσο μια άτακτη πτώχευση ενός κράτους - μέλους, όσο και τη διάσπαση της Ευρωζώνης) μεγαλώνει όλο και περισσότερο. Παράλληλα, επισημαίνεται ότι όσο καθυστερεί η αναδιάρθρωση, τόσο μεγαλώνει το χρέος απέναντι στους διεθνείς δανειστές, είτε αυτοί είναι το ΔΝΤ είτε η Ευρωζώνη, και τονίζεται ότι οι πιθανότητες μετάδοσης της κρίσης αυξάνονται αντί να μειώνονται. Στο δημοσίευμα προβάλλεται ως εναλλακτική λύση η ελεγχόμενη αναδιάρθρωση του χρέους, με «κούρεμα» της αξίας του στο 80% του ΑΕΠ, κάτι που, όπως σημειώνεται, είναι αναμενόμενο από τις καπιταλιστικές αγορές.
Από την πλευρά του ο διευθύνων σύμβουλος της «BlackRock», Λάρι Φινκ, ξεκαθαρίζει ότι τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα δεν πρόκειται να αγοράσουν ομόλογα των κρατών της Ευρωζώνης, σημειώνοντας ότι «η κατάσταση είναι σοβαρή και θα οδηγήσει πιθανότατα σε νέα κρίση. Οι πολιτικοί και οι τραπεζίτες είναι αυτοί που πρέπει να βρουν λύση και αυτό είναι ένα επικίνδυνο μείγμα».
Πάντως, η Citigroup επιμένει ότι παρά τα δανειακά πακέτα, τελικά το «κούρεμα» του ελληνικού χρέους ίσως αποδειχθεί αναπόφευκτο, με το εκτιμώμενο ποσοστό να διαμορφώνεται στο 65% - 77%. «Με άλλα λόγια, ένα νέο πακέτο ανταποκρίνεται στο πρόβλημα ρευστότητας και όχι στο πρόβλημα χρεοκοπίας. Παρ' όλα αυτά, θεωρούμε ότι τέτοιες προτάσεις μπορούν να αυξήσουν τη βραχυπρόθεσμη βεβαιότητα στη σταθεροποίηση της συνεισφοράς του ιδιωτικού κλάδου σε ένα δεύτερο πακέτο διάσωσης για την Ελλάδα», εκτιμά η τράπεζα.
Τις ανησυχίες της πλουτοκρατίας από μια αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους υπογραμμίζει ο διοικητής της κεντρικής τράπεζας της Νορβηγίας, Εστάιν Ολσεν, εκτιμώντας ότι «αν υπάρξει μια αναδιάρθρωση, τότε η προσοχή θα μεταφερθεί σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες, ίσως σε ακόμη μεγαλύτερες χώρες της Ευρώπης».
Από την πλευρά τους οι «New York Times» εκτιμούν ότι οι χειρισμοί της ηγεσίας της ΕΕ απειλούν τη συνοχή της Ευρωζώνης και σημειώνουν: «Αποσύνθεση της Ευρώπης αποτελεί πρόβλημα και για τους Αμερικανούς. Μια διάλυση του ευρώ θα μπορούσε να βυθίσει την παγκόσμια οικονομία (...) Ο εποικοδομητικός τρόπος για έξοδο από την κρίση θα ήταν να αναδιαρθρωθούν τα υπερβολικά ελλείμματα, να επανακεφαλαιοποιηθούν οι τράπεζες που έχουν επηρεαστεί και να χαλαρώσουν τα μέτρα λιτότητας τόσο ώστε οι χώρες - οφειλέτες (η Ελλάδα, η Ιρλανδία και η Πορτογαλία βρίσκονται σε μεγαλύτερο κίνδυνο) να μπορέσουν μέσω της ανάπτυξης να ξαναγίνουν φερέγγυες. Καμία χώρα από μόνη της δε θα μπορούσε να αντέξει τη χρηματοδότηση μιας τέτοιας λύσης, όμως η Ευρώπη, ως σύνολο, θα μπορούσε».
Την ώρα που διεξάγονται συζητήσεις μεταξύ των κυβερνήσεων των κρατών - μελών και των τραπεζών και ασφαλιστικών εταιρειών για τη συμμετοχή των ιδιωτών πιστωτών στην ελεγχόμενη χρεοκοπία της Ελλάδας, η ΕΚΤ έρχεται να προσθέσει νέα δεδομένα στις ενδοκαπιταλιστικές διαπραγματεύσεις για τον επιμερισμό της ζημιάς. Ο Γιούργκεν Σταρκ, μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής της ΕΚΤ, εκτιμά ότι μια λύση που προβλέπει την αντικατάσταση ελληνικών ομολόγων που λήγουν με νέα τα οποία θα έχουν, με κάποιο τρόπο, την εγγύηση της ΕΕ, αντίκειται στις ευρωπαϊκές συνθήκες και συγκεκριμένα «παραβιάζει την απαγόρευση σωτηρίας κράτους - που αναφέρεται στο άρθρο 125 της Ευρωπαϊκής Συνθήκης».
Παράλληλα, ο οίκος αξιολόγησης «Fitch» διευκρινίζει ότι θα εκλάβει τη συμμετοχή των ιδιωτών στη μετακύλιση του ελληνικού χρέους ως «οιονεί χρεοκοπία» της Ελλάδας.
Στις μέχρι στιγμής συζητήσεις κυριαρχεί η γαλλική πρόταση για μετακύλιση ελληνικών ομολόγων σε ιδιώτες πιστωτές. Σύμφωνα με τους «Financial Times Deutschland», αυτή η πρόταση «στέλνει στις χρηματαγορές ένα σημαντικό μήνυμα, ανεξάρτητα από το πόσο μεγάλη θα είναι η συμμετοχή των τραπεζών στο ευρωπακέτο στήριξης της χώρας: Η Ελλάδα θα απελευθερωθεί για μεγάλο χρονικό διάστημα από την αποπληρωμή των ληξιπρόθεσμων ομολόγων της και μπορεί έτσι να επικεντρωθεί στις μεταρρυθμίσεις που πρέπει να εφαρμόσει (...) Μας συμφέρει όλους: Χαμηλά επιτόκια και ένα νέο σχέδιο Μάρσαλ για να ορθοποδήσει η ελληνική οικονομία και να αποκτήσει τη δυναμική που χρειάζεται για να μειωθεί το χρέος. Και τότε θα ήταν αποδεκτό και στην Ελλάδα να συνεχιστούν οι περικοπές».
Παράλληλα, ο διευθύνων σύμβουλος της «Commerzbank», Μάρτιν Μπλέσινγκ, σημειώνει ότι μαζί με άλλες τράπεζες και ασφαλιστικές εταιρείες, στηρίζουν τις προσπάθειες για νέο δανειακό πακέτο προς την Ελλάδα, διευκρινίζοντας, ωστόσο, ότι «πρόκειται στην ουσία για αγορά χρόνου», καθώς εκτιμά ότι η Ελλάδα ίσως χρειαστεί πάνω από 10 χρόνια για να ανακάμψει.
Πάντως, ο διοικητής της ΕΚΤ, Ζαν - Κλοντ Τρισέ, κάλεσε τους ηγέτες των κρατών - μελών της ΕΕ να βρουν ένα νέο όραμα για την Ευρώπη, εξαίροντας την ιμπεριαλιστική ευρωένωση και σημειώνοντας: «Χάρη στην επιτυχία της ευρωπαϊκής ενοποίησης, η απειλή ενός πολέμου έχει γίνει μνήμη του παρελθόντος για πολλούς Ευρωπαίους, ιδιαίτερα για τη νεότερη γενιά. Αυτό καθιστά ακόμη περισσότερο αναγκαία την ανάπτυξη ενός νέου οράματος, για το τι είδους Ευρώπη θέλουμε και πράγματι χρειαζόμαστε - ένα όραμα που να είναι εύκολα κατανοητό και που να το μοιράζονται οι πολίτες της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Η κάθε γενιά πρέπει να επιβεβαιώσει τη δέσμευσή της στην Ευρώπη. Η αναζωογόνηση της Ευρώπης σημαίνει ότι διασφαλίζει πως το φορτίο των σημερινών προσαρμογών δεν θα περάσει σε μελλοντικές γενιές».