Απλήρωτοι εδώ και ένα χρόνο παραμένουν δεκάδες εργαζόμενοι της Ενωσης Αγροτικών Συλλόγων Μεσσαράς, Ενωσης Ηρακλείου, του συνεταιρισμού Αρχανών και της Ενωσης Μονοφατσίου, αποτέλεσμα της πολιτικής των κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ και ΝΔ καθώς και της ΕΕ που έχει μετατρέψει ενώσεις και συνεταιρισμούς σε επιχειρήσεις με μοναδικό στόχο την ανταγωνιστικότητα και το κέρδος, σε βάρος των δικαιωμάτων των εργαζομένων και των μικρών αγροτών.
Στην Ενωση Ηρακλείου υπάρχουν δεκάδες εργαζόμενοι απλήρωτοι έως και 7 μήνες με τη διοίκηση να συζητά για μείωση μισθών έως και 20%.
Στην Ενωση Μεσσαράς η διοίκηση ζητάει από τους εργαζόμενους να υπογράψουν επιχειρησιακή σύμβαση με μείωση αποδοχών έως και 20%, διαφορετικά απειλούν με απολύσεις. Μάλιστα σε ΓΣ που πραγματοποίησαν αποφάσισαν την επιβολή των 3 ευρώ από κάθε μέλος ως εισφορά ενίσχυσης προς την Ομοσπονδία καθώς και την παρακράτηση 50 ευρώ από επιδοτήσεις αγροτών με σκοπό να ενισχυθούν τα οικονομικά της Ενωσης.
Στην Ενωση Μονοφατσίου οι εργαζόμενοι είναι απλήρωτοι 6 μήνες, ενώ στον Συνεταιρισμό Αρχανών οι εργαζόμενοι είναι απλήρωτοι από 5 μήνες έως 1 χρόνο. Υπάρχουν επίσης ανεξόφλητοι εργαζόμενοι που έχουν συνταξιοδοτηθεί εδώ και δύο χρόνια. Σε 19 εργαζόμενους οφείλουν πάνω από 200.000 ευρώ.
Για αυτή την τραγική κατάσταση στην οποία έχουν περιέλθει οι εργαζόμενοι στις Ενώσεις και τους Συνεταιρισμούς του Νομού Ηρακλείου, οι μόνοι υπεύθυνοι είναι το ΠΑΣΟΚ και η ΝΔ με το νομικό πλαίσιο που θεσμοθέτησαν και οδηγούν ενώσεις και συνεταιρισμούς σε κλείσιμο. Υπεύθυνοι είναι και οι αγροτοσυνδικαλιστές των παραπάνω κομμάτων που με την παρουσία και την ψήφο τους στήριξαν τις επιλογές των δύο μεγάλων κομμάτων και την Κοινή Αγροτική Πολιτική, με συνέπεια την διάλυση του Αγροτικού Συνεταιριστικού κινήματος, το ξεκλήρισμα των μικρών αγροτών, το κλείσιμο των συνεταιρισμών και τις απολύσεις των εργαζομένων.
Την παραπάνω κατάσταση έχει καταγγείλει από την πρώτη στιγμή η Γραμματεία Ηρακλείου του ΠΑΜΕ και η Γραμματεία Ηρακλείου της ΠΑΣΥ καλώντας τους εργαζόμενους στις Ενώσεις και τους Συνεταιρισμούς να μην υποκύψουν στις απειλές και στην τρομοκρατία των διοικήσεων. Να οργανώσουν τον αγώνα τους για να διεκδικήσουν τα δεδουλευμένα τους - τον ιδρώτα τους. Να προχωρήσουν στη δημιουργία επιτροπών αγώνα σε κάθε τόπο δουλειάς, να συσπειρωθούν γύρω από το πλαίσιο του ΠΑΜΕ και της ΠΑΣΥ που διεκδικούν αιτήματα που ανταποκρίνονται στις σύγχρονες ανάγκες.
Συγκεκριμένα να απαιτήσουν: