«Εχουν προβλήματα οι τράπεζες» ακούμε, «θα υπάρξει ή όχι συμμετοχή ομολογιούχων ιδιωτών;» αναρωτιούνται, «δεν υπάρχει χρηματοδότηση των επιχειρήσεων» διαμαρτύρονται, «πόσο βάρος θα σηκώσει η ΕΚΤ» απορούν!
Δηλαδή αν καταλάβαμε καλά αυτοί που ... «έχουν πρόβλημα» με την κρίση είναι οι τραπεζίτες, οι πολυεθνικές, οι διεθνείς χρηματιστηριακές εταιρείες και βέβαια οι Ανώνυμες Εταιρείες.
Ολοι οι άλλοι δεν έχουν να προβληματίζονται για κάτι. Απλά πρέπει να περιμένουν τις αποφάσεις των «σοφών» των Διασκέψεων Κορυφής και των Γιούρογκρουπ, για να μάθουν πόσα πρέπει (ακόμη) να πληρώσουν!
Ε, βέβαια μέσα στα άγχη και τις αγωνίες των διεθνών και εγχώριων συμφερόντων για το πόσο θα κερδίσουν τις επόμενες χρονιές, πού να χωρέσει ο άνεργος με τα 460 ευρώ επίδομα και ο εργαζόμενος των 590 ευρώ;
Δεν έχει καμία θέση ο αγρότης που ξεκληρίζεται, ο μισθωτός που δουλεύει για ψίχουλα 10 και 12 ώρες την ημέρα, ο νέος που δεν ξέρει τι θα κάνει στη ζωή του και ο φοιτητής που θα πληρώνει αδρά για όσα θα έπρεπε να έχει δωρεάν.
Είναι προφανές ότι όλοι όσοι μηρυκάζουν τα παραπάνω, δεν πρόκειται να θυμηθούν τους εργαζόμενους παρά μόνο όταν είναι να τους στείλουν ... τελεσίγραφα της Εφορίας.
Από μόνοι τους θα ... μπουν στη μέση και θα καθορίζουν επιτέλους τις εξελίξεις με βάση τα δικά τους συμφέροντα, με το δικαίωμα αυτού που παράγει τον πλούτο, για τον οποίο όλοι οι «μεγαλοσχήμονες» ερίζουν.
Κι αυτό γίνεται με τους δικούς τους αγώνες με τη δική τους αποφασιστικότητα.