Το λαμπρό πεδίο κερδοφορίας που διαμόρφωσε η κυβέρνηση στην Ελλάδα για τους επιχειρηματικούς ομίλους διαφήμισε στο Βερολίνο ο Γ. Παπανδρέου
Πάλη για ανάπτυξη προς όφελος του λαού σημαίνει πάλη για την ανατροπή της εξουσίας του κεφαλαίου |
«Σας προσκαλώ στην Ελλάδα. Ελάτε. Σε μια Ελλάδα, η οποία πραγματικά αξίζει τον κόπο να επενδύσετε», αναφώνησε από το βήμα της ετήσιας συνέλευσης του Συνδέσμου Γερμανικής Βιομηχανίας ο Γ. Παπανδρέου μέσα σε χειροκροτήματα από τους Γερμανούς κεφαλαιοκράτες. Ο πρωθυπουργός, τόσο στην ομιλία του στους εκπροσώπους του γερμανικού κεφαλαίου, όσο και στις δηλώσεις του αμέσως μετά τη συνάντησή του με την Γερμανίδα καγκελάριο, Αν. Μέρκελ, κάλεσε την πλουτοκρατία να επενδύσει στα συντρίμμια των εργασιακών σχέσεων και των μισθών, που διαμόρφωσαν το μνημόνιο, το μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα και οι νόμοι που ψήφισε η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, με τη συνέργεια της τρόικας και την ενεργό στήριξη της ΝΔ και του ΛΑ.Ο.Σ.
Γι' αυτό διαφήμισε τους νόμους που μείωσαν και μειώνουν τους μισθούς, τις «αλλαγές» και τις «μεταρρυθμίσεις» στις εργασιακές σχέσεις, που ενισχύουν την καπιταλιστική ανταγωνιστικότητα. Εβγαλε στο σφυρί τα λιμάνια, τα αεροδρόμια, τις υποδομές, τις εγκαταστάσεις και το φυσικό πλούτο της χώρας και διαβεβαίωσε τους Γερμανούς επενδυτές ότι «η φορολογία και οι διαδικασίες οι οποίες χρειάζονται για να δημιουργηθούν νέες εταιρείες θα λειτουργήσουν εντελώς διαφορετικά».
Η κυβέρνηση, στο όνομα της προσέλκυσης «στρατηγικών επενδύσεων», εδώ και 23 μήνες, με την ψήφιση διαδοχικών αντεργατικών νομοσχεδίων, την εφαρμογή φιλομονοπωλιακών μέτρων και την προώθηση του «προγράμματος αποκρατικοποιήσεων», έχει διαμορφώσει και συνεχίζει να διαμορφώνει έναν παράδεισο για την εργοδοσία, που ταυτόχρονα σημαίνει κόλαση για τους εργαζόμενους. Τα μέτρα που έχει νομοθετήσει και τα νέα που έρχονται προβλέπουν μεταξύ άλλων:
Το περίφημο ευρωπαϊκό «σχέδιο Μάρσαλ» για την Ελλάδα, που αποφασίστηκε κατά τη διάρκεια της Συνόδου Κορυφής της ΕΕ στις 21 Ιούλη και θα βγάλει δήθεν τη χώρα από την κρίση, βασίζεται ακριβώς πάνω σ' αυτό το αντιδραστικό πλαίσιο. Αυτό το «φιλικό επιχειρηματικό περιβάλλον», που ταυτίζεται με τη λεηλασία του λαού και της κρατικής περιουσίας, παρουσίασε ο πρωθυπουργός στη Γερμανία, καλώντας τους Γερμανούς επιχειρηματίες να επενδύσουν στα λιμάνια και στα αεροδρόμια, για τα οποία ήδη υπάρχει ενδιαφέρον από τις αναδυόμενες οικονομίες της Κίνας, της Βραζιλίας, της Κορέας.
Ανέδειξε, ταυτόχρονα, τις «επενδυτικές ευκαιρίες» που δημιουργούνται στους τομείς της ενέργειας, του τουρισμού και της αγροτικής παραγωγής. Μάλιστα, ο πρωθυπουργός, επιδιώκοντας να δελεάσει τους κεφαλαιοκράτες για τα οφέλη από την εξαγορά της κρατικής περιουσίας, έφερε ως παράδειγμα την αρπαγή του πλούτου της Γερμανικής Λαοκρατικής Δημοκρατίας από τα μονοπώλια της Δυτικής Γερμανίας, μετά την ανατροπή του σοσιαλισμού.
Το κάλεσμα του πρωθυπουργού στους Γερμανούς επιχειρηματίες δεν είναι ξεκάρφωτο. Ηδη, από το Μάρτη του 2010, η σημερινή αναπληρώτρια υπουργός Εξωτερικών, Μ. Ξενογιαννακοπούλου, υπέγραψε με τη γερμανική κυβέρνηση «μνημόνιο συνεργασίας» σε μία σειρά τομείς, άμεσα συνδεδεμένους με τις αποκρατικοποιήσεις, που μεταξύ άλλων αφορούσαν στους σιδηρόδρομους, στις αστικές συγκοινωνίες, στην ενέργεια καθώς και την ανάπτυξη Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας.
Ξεχωριστής σημασίας πρόβλεψη στο συγκεκριμένο μνημόνιο ήταν να συγκροτηθεί «κοινό εργαστήριο» μεταξύ των δύο κυβερνήσεων για την αναμόρφωση του Συνταξιοδοτικού και του Εργασιακού, έτσι όπως αυτά διαμορφώνονται στην ΕΕ, μέσω και του «Συμφώνου για το Ευρώ», με στόχο την παραπέρα μείωση της τιμής της εργατικής δύναμης και την ανατροπή εργασιακών και ασφαλιστικών δικαιωμάτων.
Ο πρωθυπουργός αναφέρθηκε ειδικότερα στις επενδύσεις στον τομέα της ενέργειας και των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας (ΑΕΠ), για τις οποίες ενδιαφέρονται κυρίως τα γερμανικά μονοπώλια. Η κυβέρνηση έχει εκπονήσει το «σχέδιο Ηλιος» για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας μέσω φωτοβολταϊκών πάρκων, που θα εγκατασταθούν από μονοπωλιακούς ομίλους αρχικά στη Μακεδονία και τη Θεσσαλία, όπου θα παραχωρηθούν κρατικές εκτάσεις, με τον κύριο όγκο του παραγόμενου ρεύματος να προορίζεται για εξαγωγή!
Μεγάλο ενδιαφέρον για τα συγκεκριμένα έργα δείχνουν μονοπώλια από όλο τον κόσμο. Ηδη για τη δημιουργία του φωτοβολταϊκού πάρκου στην Κοζάνη, ισχύος 200 MW, που θα ξεκινήσει μέσα στο 2012, για το οποίο έχει προκηρύξει διαγωνισμό η ΔΕΗ, έχουν προεπιλεγεί 15 εταιρείες από ΗΠΑ, Γερμανία, Κίνα, Ιαπωνία, Ινδία, Ιταλία, Ελλάδα, αλλά και κοινοπραξίες επιχειρήσεων των συγκεκριμένων χωρών. Στην Ελλάδα, στους τομείς των ΑΠΕ δραστηριοποιούνται ήδη οι γερμανικές εταιρείες «Enercon», «Nordex» και «Ζήμενς». Αλλά δεν είναι οι μόνες. Οι γαλλικές «GFF Suez» και «EdF» έχουν ήδη εκδηλώσει ενδιαφέρον για «συνεργασία» με τη ΔΕΗ προκειμένου να δραστηριοποιηθούν στις εναλλακτικές πηγές ενέργειας.
Με βάση ακριβώς αυτό το σχέδιο, ο πρωθυπουργός μιλώντας στο Βερολίνο σημείωσε: «Η Γερμανία δείχνει στην Ελλάδα το δρόμο για να αναπτύξει τους τομείς αυτούς (σ.σ. των ΑΠΕ) (...) Είναι τομείς στους οποίους μπορείτε να επενδύσετε. Επενδύοντας, νομίζω ότι θα μπορούσαμε να σας προσφέρουμε ηλιακή ενέργεια», με τα κέρδη να καταλήγουν στα θησαυροφυλάκια των ντόπιων και ξένων ομίλων που θα δραστηριοποιηθούν σε συμπράξεις. Μέσα στον Οκτώβρη αναμένεται στην Αθήνα o Γερμανός υπουργός Οικονομίας, Φίλιπ Ρέσλερ, συνοδευόμενος από εκπροσώπους 100 γερμανικών επιχειρήσεων, ο οποίος θα αναζητήσει «επενδυτικές ευκαιρίες» για λογαριασμό των μονοπωλίων.
Την ίδια ώρα, κυκλοφορούν σενάρια για ύπαρξη ενός γερμανικού σχεδίου που προβλέπει την εξαγορά των περιουσιακών στοιχείων του ελληνικού κράτους από μια ιδιωτική εταιρεία, η οποία στη συνέχεια θα εξαγοραστεί από ένα ευρωπαϊκό όργανο που θα χρηματοδοτείται από τις χώρες - μέλη της ΕΕ. Το συγκεκριμένο σχέδιο φέρει την ονομασία «Εύρηκα» και σύμφωνα με δημοσιεύματα στο γαλλικό Τύπο καταρτίστηκε από συμβούλους της γερμανικής κυβέρνησης με επικεφαλής τον Μάρτιν Βίτιγκ, διευθύνοντα σύμβουλο του ομίλου «Roland Berger».
Σε πρώτη φάση, το σχέδιο προβλέπει ότι η Ελλάδα θα συγκεντρώσει όλα τα περιουσιακά στοιχεία της (τράπεζες, λιμάνια, αεροδρόμια, ακίνητα, κ.ά.) σε έναν κρατικό φορέα και στη συνέχεια θα τα μεταβιβάσει στην ιδιωτική εταιρεία και από εκεί στον οργανισμό που θα συστήσει η ΕΕ. Ο ευρωπαϊκός οργανισμός, βάσει του σχεδίου, θα αναλάβει να προωθήσει τις ιδιωτικοποιήσεις και να ολοκληρώσει το έργο του μέχρι το 2025.
Η αξία των περιουσιακών στοιχείων του ελληνικού κράτους, βάσει των συμβούλων της γερμανικής κυβέρνησης, υπολογίζεται σε 125 δισ. ευρώ. Οι κρατικές υποδομές θα εκχωρηθούν εξολοκλήρου σε μεγάλους ιδιωτικούς επιχειρηματικούς ομίλους. Βάσει του συγκεκριμένου σχεδίου, υποτίθεται ότι θα υπάρξει ανάπτυξη στη χώρα από τον πρώτο κιόλας χρόνο εφαρμογής του, αφού θα ξεκινήσουν άμεσα επενδύσεις από τα μονοπώλια που θα εξαγοράσουν τις κρατικές υποδομές. Το δέλεαρ των επενδύσεων δεν είναι για το λαό, αλλά για το κεφάλαιο, αφού αυτό είναι που θα ωφεληθεί από τα όποια χρήματα πέσουν στην αγορά.
Σύμφωνα όμως με το ίδιο σενάριο των κεφαλαιοκρατών, τα χρήματα που θα συγκεντρωθούν, θα χρησιμοποιηθούν από την ελληνική κυβέρνηση για την αποπληρωμή μέρους του δανείου των 110 δισ. που αντιστοιχεί στο μερίδιο της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας και των κυβερνήσεων των κρατών - μελών της ΕΕ που έχουν δανείσει την Ελλάδα! Δηλαδή, τα χρήματα που θα συγκεντρωθούν από την εκποίηση της δημόσιας περιουσίας θα κατευθυνθούν για την αποπληρωμή των ληστρικών δανείων. Επίσης, στο σχέδιο προβλέπεται ότι μετά τη λήξη του «έργου» του ευρωπαϊκού φορέα το 2025, αν προκύψει κεφαλαιακό κέρδος, αυτό θα επιστραφεί στην Ελλάδα. Αν όμως υπάρξουν ζημίες, θα τις αναλάβει η Ελλάδα. Με άλλα λόγια, νέα βάρη και χαράτσια στο λαό.
Αυτά είναι τα σχέδια «ανάπτυξης» που προωθεί η ελληνική κυβέρνηση σε συνεργασία με τους «συμμάχους» της, προς όφελος της ντόπιας και ξένης πλουτοκρατίας. Μια ανάπτυξη που θα σπρώξει ακόμα βαθύτερα στη φτώχεια και την ανέχεια την εργατική τάξη, δημιουργώντας νέα τεράστια υπεραξία την οποία θα καρπωθούν από την υπερεκμετάλλευση της εργασίας τα μονοπώλια. Στο πλαίσιο της καπιταλιστικής ανάπτυξης και ειδικότερα μέσα στη βαθιά κρίση του συστήματος, η περιβόητη ενίσχυση της «ανταγωνιστικότητας» της ελληνικής οικονομίας θα στηριχθεί στην «κινεζικοποίηση» των μισθών.
Οι εργαζόμενοι, οι αυτοαπασχολούμενοι, τα φτωχά λαϊκά στρώματα δεν έχουν τίποτα να περιμένουν από το «νέο μοντέλο ανάπτυξης» της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ ούτε από το άλλο «μείγμα πολιτικής» της ΝΔ, γιατί είναι τόσο παλιά όσο το βάρβαρο σύστημα που υπηρετούν. Ο μόνος δρόμος που οδηγεί σε ανάπτυξη προς όφελος του λαού είναι αυτός της λαϊκής εξουσίας με λαϊκή οικονομία.