Δε δίστασε να αναπαράγει το ξεπεσμένο στερεότυπο του χορτάτου που κατηγορεί τους πεινασμένους για απληστία, επειδή θέλησαν κάτι περισσότερο από την επιβίωση, δηλώνοντας ότι «φερθήκαμε με ακόμα μεγαλύτερο βαθμό απληστίας απ' ό,τι οι άπληστες αγορές που καταγγέλλονται με πάθος. Καταγγέλλουμε τις αγορές, αλλά θέλουμε να ακολουθήσουμε τα χνάρια της απληστίας τους»!!! Μάλιστα, πρόσθεσε ότι «είμαστε» χειρότεροι από τις αγορές, καθώς αυτές βγαίνουν κερδισμένες από την απληστία τους, ενώ «εμείς» χαμένοι..!
Την απληστία τη συγκεκριμενοποίησε: «Δεν θυμάμαι ούτε μια χρονιά, που στη συζήτηση του προϋπολογισμού πολιτικές δυνάμεις, κοινωνικές οργανώσεις και πολλοί άλλοι, να μην καταγγέλλουν την εκάστοτε κυβέρνηση γιατί δεν κάνει περισσότερες δαπάνες για τη λειτουργία του κράτους, για την ανάπτυξη, για κοινωνικούς στόχους. Με άλλα λόγια, γιατί δεν χρεωνόταν και άλλο, γιατί δεν οδηγούσε ακόμα πιο γρήγορα στο σημείο που φτάσαμε».
Είναι και αυτός οπαδός τού «μαζί τα φάγαμε», αλλά «εσείς θα τα πληρώσετε». Οπαδός της ιδέας ότι είναι «καταστροφή» η κοινωνική δαπάνη, αλλά προφανώς «ευτύχημα» θα θεωρεί τις παροχές προς το μεγάλο κεφάλαιο, για την «ανάπτυξη». Την άκρατη πολύμορφη χρηματοδότηση των μεγαλοεπιχειρηματιών από τα κρατικά ταμεία στο όνομα των επενδύσεων που δημιούργησαν το τεράστιο κρατικό χρέος. Γι' αυτά ο υπουργός κάνει μόκο.
Από την εποχή του Ασφαλιστικού ακόμη είχε εκφράσει τη θέση του απέναντι στον εργαζόμενο. Η χτεσινή του επισήμανση ότι οι «αναταραχές» στο κέντρο της Αθήνας εδώ και δυο χρόνια και οι «γενικές ή οι λευκές τυφλές απεργίες» στοίχισαν 5-7 δισ. ευρώ και «έκοψαν 2 ή 3 ποσοστιαίες μονάδες από την αναπτυξιακή διαδικασία», δείχνει επίσης, πού είναι «ταμένος».