«Αρκεί να σκεφτεί ο καθένας απ' όσους μας ακούν και μας βλέπουν τι θα συνέβαινε εάν σήμερα, για την ακρίβεια χθες όλη την ημέρα και σήμερα, μέχρι τώρα το πρωί, δεν φτάναμε σε αυτό το αποτέλεσμα, αλλά είχαμε οδηγηθεί σε αδιέξοδο. Πού θα βρισκόταν η Ελλάδα, πού θα ήμασταν από πλευράς οικονομικής και κοινωνικής συνοχής και προοπτικής». Εντελώς αναμενόμενο ήταν ο υπουργός Οικονομικών να καταφύγει στην κινδυνολογία, προκειμένου να παρουσιάσει ως «σωτηρία» τη χτεσινή απόφαση του Γιούρογκρουπ. Στην πραγματικότητα ο Ευ. Βενιζέλος επανέφερε ξανά το τρομοκρατικό δίλημμα «ελεγχόμενη ή ανεξέλεγκτη χρεοκοπία», δηλαδή «αργός θάνατος ή ξαφνικός θάνατος» εννοείται για το λαό, δίλημμα που θα κυριαρχήσει στην κυβερνητική προπαγάνδα το επόμενο διάστημα. Η τρομοκρατία αυτή είναι αναπόφευκτη προκειμένου να γονατίσει ο λαός και να αποδεχθεί να ζει στο εξής «σχεδόν σαν είλωτας», με μισθούς των 400 και 300 ευρώ, με συντάξεις φιλοδώρημα, δίχως φάρμακα, νοσοκομεία, σχολεία, με δύο λόγια μια ζωή κόλαση. Ο ίδιος ο υπουργός άλλωστε ομολόγησε ότι πρέπει να γίνουν «πάμπολλα πράγματα» - ή «άπειρα μέτρα» όπως είπε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος - που πρέπει να περάσουν μέσα σε μερικές μόνο μέρες ως «προαπαιτούμενες ενέργειες» για την εκταμίευση της επόμενης δόσης του δανείου. Είναι κάτι παραπάνω από σίγουρο ότι η απόφαση του Γιούρογκρουπ οδηγεί στο άγριο γδάρσιμο του λαού, στην δίχως όρια χρεοκοπία και εξαθλίωσή του. Ομως το ίδιο σίγουρο είναι πως ο λαός, ό,τι και αν κάνουν για να τον φοβίσουν, θα συνειδητοποιήσει ότι μόνο με επιθετικούς αγώνες, που βάζουν ευθέως το ζήτημα της εξουσίας, μπορεί να αναχαιτίσει τα βάρβαρα μέτρα και να πάρει την υπόθεση στα χέρια του.