«Θα φάω τα σίδερα, θα γυρίσω όλο τον κόσμο, προκειμένου να έρθουν στην Ελλάδα επενδύσεις».
Η δήλωση δεν είναι του... Κουταλιανού. Είναι του κυρίου Σαμαρά («Σκάι», 3/6/2012).
Μάλιστα, ο κ. Σαμαράς, για να γίνει συγκεκριμένος για το είδος εκείνο των «επενδύσεων» που - μασώντας σίδερα - θα φέρει στην Ελλάδα, φρόντισε να πλέξει το εγκώμιο στο «πρότυπο ανάπτυξης» που συντελείται στον Πειραιά από το εργασιακό κάτεργο της «Cosco».
*
Ας δούμε, συγκεκριμένα, λοιπόν, τι «υπόσχεται» ο πρόεδρος της ΝΔ.
Στο κινέζικο «επενδυτικό υπόδειγμα» του κ. Σαμαρά δουλεύουν περίπου 700 άνθρωποι.
Ολα αυτά, δε θα μπορούσαν παρά να δημιουργούν σε αυτόν τον «επενδυτικό παράδεισο» μια... «υπέροχη ατμόσφαιρα».
Τόσο... υπέροχη, που αυτός προφανώς είναι και ο λόγος που οι σύγχρονοι είλωτες στο κάτεργο της Cosco δεσμεύονται με εκείνο που η εταιρεία αποκαλεί «υποχρέωση πίστης» του εργαζόμενου απέναντί της. Κάτι σαν «όρκος σιωπής», δηλαδή...
Αλλά αν το «επενδυτικό» και «αναπτυξιακό» όραμα του κ. Σαμαρά είναι τόσο θελκτικό και ανθρώπινο, γιατί θα πρέπει να σιωπούν για όσα περνούν, γιατί θα πρέπει να κάνουν τον «Κινέζο», εκείνοι που το υφίστανται;