Δεν είναι τυχαίο ότι όλες αυτές οι δυνάμεις (ΝΔ, ΣΥΡΙΖΑ, ΠΑΣΟΚ, ΔΗΜΑΡ, Καμμένος, κ.λπ.) μιλάνε για «ευρωπαϊκή λύση στην κρίση», για «νέο αέρα», που δήθεν «πνέει στην ΕΕ». Αυτός φέρνει «βαρυχειμωνιά» για τα λαϊκά δικαιώματα, γιατί από τους ανταγωνισμούς των διεθνών και των εγχώριων διαχειριστών της καπιταλιστικής βαρβαρότητας, από την κόντρα μονοπωλιακών ομίλων και από την ανούσια επιλογή σφαγέα των λαών, οι μόνοι χαμένοι θα είναι οι λαοί μαζί τους και ο ελληνικός. Οσοι εκθειάζουν και στη χώρα μας, τον σοσιαλδημοκράτη Ολάντ, πρωτίστως ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ, ΔΗΜΑΡ αλλά και ΝΔ, διαψεύδονται καθημερινά όταν τόσο αυτός όσο και άλλοι «εταίροι» τους συνεχώς απαιτούν «η Ελλάδα να τηρήσει τις δεσμεύσεις της», δηλαδή τα βάρβαρα αντιλαϊκά μέτρα. Μέτρα εξάλλου που παίρνονται σε όλες τις καπιταλιστικές χώρες που είτε έχουν είτε δεν έχουν μνημόνια με την τρόικα. Παντού μειώνονται τα μεροκάματα, περικόπτονται παροχές, χτυπιούνται δικαιώματα και κατακτήσεις στο όνομα της ανταγωνιστικότητας της οικονομίας, δηλαδή των κερδών των καπιταλιστών.
Οι εργάτες, οι φτωχοί αγρότες, οι αυτοαπασχολούμενοι, οι νέοι και οι γυναίκες από τα λαϊκά στρώματα πρέπει να οργανωθούν και να παλέψουν στο χώρο δουλειάς, στα ταξικά συνδικάτα να αλλάξουν τους αρνητικούς σήμερα συσχετισμούς στο συνδικαλιστικό κίνημα, όπου κυριαρχούν οι συμβιβασμένες εργοδοτικές ηγεσίες. Πρέπει να παλέψουν στη γειτονιά και τις Λαϊκές Επιτροπές για όλα τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν από το εισόδημα που εξανεμίζεται, ως την αποκλειστικά δημόσια και δωρεάν Υγεία και Παιδεία, τον Πολιτισμό και τον Αθλητισμό, το δικαίωμα στην αναψυχή. Ετσι ανοίγει ο δρόμος της ρήξης με τους καπιταλιστές ως τάξη, για την αποδέσμευση από την ΕΕ, το ΝΑΤΟ, τη μονομερή διαγραφή του χρέους και την κοινωνικοποίηση των βασικών και συγκεντρωμένων μέσων παραγωγής.
Αυτός ο δρόμος ανάπτυξης είναι ανάπτυξη για το λαό, που προάγει τη ζωή, που του αξίζει στον 21ο αιώνα της τεράστιας τεχνολογικής προόδου και των δυνατοτήτων. Είναι σημαντικό επομένως τα λαϊκά στρώματα στο επόμενο διάστημα που αναμένεται να κλιμακωθεί η επίθεση του κεφαλαίου, με όποια διαχειριστική κυβέρνηση, είτε κεντροδεξιά είτε κεντροαριστερή, να έχουν ένα ισχυρό αντίβαρο, που όχι μόνο θα οργανώσει την αντίσταση αλλά και την αντεπίθεση για τη μοναδική φιλολαϊκή λύση, την εργατική - λαϊκή εξουσία. Ισχυρό ΚΚΕ και στη Βουλή και στο λαό, φέρνει πιο κοντά αυτήν την προοπτική.