Με διάφορα νούμερα που πετάγονται σαν πυροτεχνήματα στον αέρα, με αφορμή τη λίστα Λαγκάρντ, συγκυβέρνηση και ΣΥΡΙΖΑ προσπαθούν να πείσουν το λαό ότι η φοροδιαφυγή ευθύνεται για όλα τα δεινά του και ότι η πρόθεσή τους να την πατάξουν, είναι εγγύηση για να απαλυνθούν τα βάσανα της λαϊκής οικογένειας. Μέσα στο γενικότερο κλίμα, το υπουργείο Οικονομικών διέρρεε χτες ότι προσδοκά έσοδα 2 δισ. ευρώ από τη φορολόγηση Ελλήνων που με τραπεζικά εμβάσματα την περίοδο 2009-2011 έβγαλαν μεγάλα ποσά στο εξωτερικό. Οπως έλεγαν παράγοντες του υπουργείου, η σχετική λίστα αριθμεί 54.000 φυσικά πρόσωπα. Από τις 25.000 περιπτώσεις που καταχωρήθηκαν ως ύποπτες, έχουν ήδη ειδοποιηθεί οι 14.000 για συμπληρωματικές δηλώσεις, προκειμένου να δικαιολογήσουν τα ποσά των καταθέσεων που βρίσκονται σε αναντιστοιχία με τα δηλωθέντα εισοδήματά τους. Εάν δεν το καταφέρουν, θα πληρώσουν πρόσθετους φόρους για τα εισοδήματα που απέκρυψαν. Το υπουργείο υπολογίζει στα 7 δισ. ευρώ τη διαφορά μεταξύ των εμβασμάτων και των εισοδημάτων για τους 14.000 και το ποσό που προσδοκά να εισπράξει ξεπερνά τα 2 δισ. ευρώ.
Ο ΣΥΡΙΖΑ από την πλευρά του αποδίδει μέχρι και τα μνημόνια στην «ανικανότητα» των προηγούμενων κυβερνήσεων να πατάξουν τη φοροδιαφυγή και καλλιεργεί αυταπάτες ότι η είσπραξη φόρων από τους «παραβάτες» με τα εμβάσματα στο εξωτερικό μπορεί να ανασχέσει την επίθεση στο λαϊκό εισόδημα και τα εργατικά δικαιώματα. Ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Π. Κουρουμπλής έφτασε στο σημείο να λέει χτες στο ΣΚΑΪ ότι τα εκατομμύρια ή τα δισ. ευρώ που μπορούν να εισπραχθούν από τη φοροδιαφυγή, μεταφράζονται σε αναστολή των μειώσεων σε συντάξεις και μισθούς! Είναι συνένοχοι στην προσπάθεια να πείσουν το λαό ότι με μια καλύτερη «αυτορύθμιση» του συστήματος μπορεί να ζήσει καλύτερα. Τίποτα δεν πρόκειται να αλλάξει για το λαό αν το κράτος εισπράξει μερικά εκατομμύρια παραπάνω από τους μεγαλοκαταθέτες του εξωτερικού. Στην πλειοψηφία τους είναι επιχειρηματίες που συσσώρευσαν κεφάλαια από την εργασιακή εκμετάλλευση στην Ελλάδα και εκμεταλλευόμενοι τους νόμους και τις συνθήκες του κράτους και της ΕΕ μετέφεραν τεράστια ποσά σε χώρες με φορολογική ασυλία. Είναι λεφτά που αποκόμισαν κάνοντας χρήση των εγχώριων αντεργατικών νόμων και τα οποία φυγάδευσαν νόμιμα ή λιγότερο νόμιμα, με τους νόμους του ίδιου αστικού κράτους και της ΕΕ.
Ακόμα κι αν φορολογηθούν εκ των υστέρων, τα έσοδα θα επιστρέψουν στους ίδιους σαν φοροαπαλλαγές και προνόμια, για να κάνουν επενδύσεις. Οποιος συγκαλύπτει αυτήν την πραγματικότητα, συμβάλλει στον αποπροσανατολισμό του λαού και στον αφοπλισμό του απέναντι στον πραγματικό αντίπαλο, που είναι η πλουτοκρατία, το κράτος της και οι διακρατικές της Ενώσεις, όπως η ΕΕ. Που όσο και αν κόπτονται για τη φοροδιαφυγή, δε μπορούν να συγκαλύψουν τη μεγάλη νόμιμη φοροαπαλλαγή του κεφαλαίου. Που πράγματι όχι μόνο πρέπει να πληρώνει φόρους, αλλά να φορολογηθεί δραστικά το κεφάλαιο και να φοροαπαλλαγούν τα φτωχά λαϊκά στρώματα.
Π.