Από τη σύσκεψη στη Θεσσαλονίκη |
Οπως σημείωσε εισηγητικά για την οργάνωση της δουλειάς ο Σ. Ζαριανόπουλος ότι «δεν πρέπει να αρκούμαστε στη χύμα, γρήγορη δουλειά, σε μια ομιλία. Πρέπει να βρούμε το χρόνο, τον τόπο, τον τρόπο να μιλήσουν οι ίδιοι οι εργαζόμενοι. Να απαντήσουμε στα ερωτήματά τους.
Οι καλά προετοιμασμένες συνελεύσεις που θα τραβούν το ενδιαφέρον των εργαζομένων, οι συσκέψεις, οι συγκεντρώσεις στους χώρους δουλειάς είναι αναντικατάστατα μέσα και πρέπει να επιμείνουμε στο σχεδιασμό τους.
Ωστόσο, είναι μεγάλης σημασίας η επαφή μας με τους εργαζόμενους στη γειτονιά, όπου μπορούν να προκύψουν επίσης δυνατότητες ανοίγματος νέων επαφών.
Και τη δουλειά αυτή δεν μπορούν να την κάνουν από μόνες τους οι λαϊκές επιτροπές, όπως είναι σήμερα οι περισσότερες όσο κι αν βοήθησαν σημαντικά στις τελευταίες απεργίες».
Επίσης υπογράμμισε: «Οι λαϊκές επιτροπές στις γειτονιές είναι πρώτ' απ' όλα υπόθεση του ΠΑΜΕ και των ταξικών σωματείων. Τα σωματεία είναι οι φορείς συμμετοχής στις Λ.Ε. Εκεί θα βρουν εργαζόμενους από τον κλάδο τους ή άλλους κλάδους και εκεί θα δυναμώσουν τα σωματεία. Εκεί μπορεί να χτιστεί η ενότητα της εργατικής τάξης ανεξάρτητα από κλάδο. Εκεί θα χτιστεί η συμμαχία, όταν το ζήτημα του εργαζόμενου γίνει ζήτημα και των άλλων λαϊκών στρωμάτων. Γίνανε βήματα, όμως όχι όσα έπρεπε (π.χ. τελευταίες κινητοποιήσεις Αρβανιτίδη στις γειτονιές).
Πρέπει τα σωματεία, στην αμέσως επόμενη συνεδρίασή τους να πάρουν τα μέτρα που έχουμε συζητήσει για τη συμμετοχή των μελών τους στις Λαϊκές Επιτροπές.
Κύριο παραμένει η ενότητα των εργαζόμενων ανά κλάδο, η κοινωνική συμμαχία κατά κλάδο (γάλα, εμπόριο, κ.λπ.)».
Αντίστοιχη σύσκεψη έκανε την περασμένη βδομάδα και το Εργατικό Κέντρο Λάρισας.