«Πανστρατιά όλων των εργαζομένων και των συνταξιούχων της Εθνικής Τράπεζας για να πετύχει η αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου» (ανακοίνωση έξι συλλόγων εργαζομένων και ενός συλλόγου συνταξιούχων της ΕΤΕ, 15 Απρίλη 2013.)
«Εμείς οι εργαζόμενοι έχουμε υποχρέωση σε τούτη τη δύσκολη ώρα να σταθούμε δίπλα στην τράπεζα συμμετέχοντας ενεργά στη συμπλήρωση των απαραίτητων κεφαλαίων κινητοποιώντας και το οικογενειακό και φιλικό μας περιβάλλον. Να στηρίξουμε την προσπάθεια και μέσω των ασφαλιστικών μας ταμείων...» (ανακοίνωση ΔΑΚΕ Εθνικής Τράπεζας, 8-10 Απρίλη).
«Παναττική στάση εργασίας. Αγωνιζόμαστε για: Να μην αφελληνιστεί η Εθνική Τράπεζα. Να διασφαλιστούν τα δικαιώματά μας» (ανακοίνωση της πλειοψηφίας του Συλλόγου Υπαλλήλων Εθνικής Τράπεζας, 24 Απρίλη 2013).
«...Βρισκόμαστε πλέον στην τελευταία φάση της ανακεφαλαιοποίησης των Τραπεζών, που όπως γνωρίζετε δεν είναι υπεύθυνες για την κρίση. (...) Προφανώς θέλουμε να σωθεί η Ελλάδα, η Ελλάδα όμως είναι οι άνθρωποί της, είναι οι θεσμοί της, είναι τα μνημεία της, είναι και οι ισχυρές επιχειρήσεις της. (...) Γι' αυτό θέλουμε να καλέσουμε από το υστέρημά του ο κάθε Ελληνας να στηρίξει αυτή την προσπάθεια όλο το τραπεζικό μας σύστημα να διασωθεί, γιατί εμάς μας ενδιαφέρει οι Τράπεζες να είναι ελληνικές» (Γιάννης Παναγόπουλος, πρόεδρος ΓΣΕΕ, απόσπασμα από τη συζήτηση που είχε με τον πρόεδρο της Δημοκρατίας, 23 Απρίλη 2013).
Συγκαλύπτουν ότι οι τράπεζες είναι από τα βασικά εργαλεία δράσης της πιο άγριας και βάρβαρης μορφής του κεφαλαίου, του χρηματιστικού, το οποίο έχει απλώσει τα πλοκάμια παντού. Και αυτός ο ρόλος τους - ο ρόλος του κεφαλαιοκράτη - δεν αλλάζει είτε είναι ελληνικές είτε είναι ξένες, είτε είναι ιδιωτικές είτε είναι κρατικές.
Υποτιμούν τη νοημοσύνη των εργαζομένων, «τους κοροϊδεύουν κατάμουτρα» όταν προσπαθούν να τους πείσουν πως συμφέρον τους είναι να παραμείνουν οι τράπεζες σε «ελληνικά χέρια». Μιλούν για το «έθνος» γιατί τους βολεύει, εξαφανίζοντας, ως διά μαγείας, τις ανειρήνευτες ταξικές αντιθέσεις. Ταυτίζουν τα συμφέροντα των κεφαλαιοκρατών, δηλαδή αυτών που ξεζουμίζουν τους εργάτες για να βγάλουν κέρδη, με τα συμφέροντα των εργατών, δηλαδή αυτών που παράγουν τον πλούτο της χώρας, που δουλεύουν ήλιο με ήλιο για να ζουν ένα βήμα πριν τη φτώχεια. Η παράταξη του ΣΥΡΙΖΑ στην Εθνική καλλιεργεί και αυτή την αυταπάτη ότι η τράπεζα στον καπιταλισμό μπορεί να λειτουργήσει σε όφελος του λαού και προβάλλει τη λογική του «μικρότερου κακού» υποστηρίζοντας ότι είναι καλύτερα να επιτύχει η αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου γιατί αλλιώς η τράπεζα θα περάσει εξολοκλήρου στο Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Στήριξης και δεν θα υπάρχουν περιθώρια για διεκδικήσεις!
Οι ίδιες δυνάμεις το προηγούμενο διάστημα συνυπέγραψαν με τους «Ελληνες» και «ξένους» τραπεζίτες τη μία μετά την άλλη επιχειρησιακή σύμβαση εργασίας μειώνοντας τους μισθούς 7%-12%. Οι ίδιες δυνάμεις σήμερα διαπραγματεύονται με τους «Ελληνες» και «ξένους» τραπεζίτες για επιπλέον μεγάλες μειώσεις σε επίπεδο κλαδικής σύμβασης. Και αφού «τους ρουφάνε και το μεδούλι» λένε τώρα στους εργαζόμενους και στις οικογένειές τους «δώστε ό,τι σας έχει απομείνει γιατί είναι εθνική ανάγκη να διασφαλιστεί η κερδοφορία των τραπεζών»!