Γερμανική υπόθεση ήταν ο περσινός τελικός, μεταξύ Μπάγερν Μονάχου - Ντόρτμουντ |
Ωστόσο, εάν αυτό συμβαίνει πρώτη φορά, από την άλλη, μάλλον σε κανόνα της διοργάνωσης τείνει να εξελιχθεί το γεγονός ότι για το τρόπαιο θα κοντραριστούν αντίπαλοι από την ίδια χώρα, αφού αυτό θα συμβεί για 5η φορά την τελευταία 15ετία. Μάλιστα, φέτος θα συμβεί για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά, αφού ο περσινός ...γερμανικός τελικός Μπάγερν - Ντόρτμουντ δίνει τη σκυτάλη στη φετινή ...ταυρομαχία. Επίσης, για δεύτερη φορά, ο τελικός αποκτάει ισπανικό χρώμα μετά την αναμέτρηση της Ρεάλ Μαδρίτης με τη Βαλένθια το 2000, ενώ από τότε μέχρι σήμερα έχουν μεσολαβήσει και ένας... ιταλικός τελικός (Μίλαν - Γιουβέντους 2003) καθώς και ένας αγγλικός (Μάντεστερ Γ - Τσέλσι 2008).
Οι δύο ομάδες της Μαδρίτης Ατλέτικο και Ρεάλ μετά τις μονομαχίες για το πρωτάθλημα θα τα πουν και στον τελικό του Τσάμπιονς Λιγκ |
Είναι προφανές ότι το σημερινό εμπορευματοποιημένο ποδόσφαιρο γέννημα - θρέμμα των λογικών που επιτάσσει το καπιταλιστικό σύστημα και στον αθλητισμό, με το κυνήγι των κερδών να είναι ο αυτοσκοπός, δεν αποτελεί τίποτε άλλο παρά ένα πεδίο ανταγωνισμού αθλητικών πολυεθνικών επιχειρήσεων. Και όπως καθορίζουν οι νόμοι της καπιταλιστικής αγοράς, επιβιώνει μόνο το... μεγάλο ψάρι.
Από το σχεδιασμό της ίδιας της διοργάνωσης εξ αρχής όπου το άλλοτε Κύπελλο Πρωταθλητριών μετατράπηκε σε Τσάμπιονς Λιγκ, προκειμένου να αποτελέσει την εμπορική ...ναυαρχίδα της ΟΥΕΦΑ μέχρι και τις όποιες αλλαγές που έχουν συμβεί στον τρόπο διεξαγωγής (κατάταξη χωρών που συμμετέχουν, καθιέρωση προκριματικών γύρων με διαφορετικές συμμετοχές κ.τ.λ.) είναι σίγουρο ότι μιλάμε για ένα ακριβό προϊόν με πακτωλό κερδών, κομμένο και ραμμένο στα μέτρα των ισχυρών.
Τις επενδύσεις της Τσέλσι του Ρομάν Αμπράμοβιτς ή των Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ Ρεάλ Μαδρίτης, Μπαρτσελόνα, Μπάγερν Μονάχου μόνο για παράδειγμα στον τομέα του έμψυχου δυναμικού, δεν είναι δυνατόν να τις ακολουθήσουν μικρότερες ομάδες που το μπάτζετ τους είναι όσο η αξία ενός παίκτη μιας ομάδας. Η βοήθεια των χορηγών (με ό,τι αυτή συνεπάγεται) που προσφέρεται στη μερίδα των λεγόμενων ισχυρών συλλόγων, αυξάνει τις δυνατότητες σε σχέση με τους αντιπάλους τους. Οι τελευταίοι απλά συμπληρώνουν το παζλ, βολεύονται με το ό,τι περισσεύει από τους ισχυρούς (π.χ. μπόνους ΟΥΕΦΑ), ενώ η ψευδαίσθηση του δικαιώματος στο όνειρο προσφέρει την καλύτερη ευκαιρία για κάποιους άλλους, μικρότερου βεληνεκούς επιχειρηματίες, να... κερδίσουν και αυτοί κάτι από την ιστορία αυτή!