Αποκαλυπτικά τα στοιχεία που παρουσιάστηκαν χτες στο συνέδριο των εργαζομένων στους ασφαλιστικούς οργανισμούς
Σε οικονομική καταστροφή και σε παραπέρα συρρίκνωση των παροχών και των συντάξεων προς συνταξιούχους και ασφαλισμένους οδηγεί τα ασφαλιστικά ταμεία η αντιλαϊκή πολιτική που κλιμακώθηκε στο έδαφος της καπιταλιστικής κρίσης. Η εικόνα αυτή προβάλλει ανάγλυφα και μέσα από τα στοιχεία που παρουσιάστηκαν χτες στο 30ό Συνέδριο της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Προσωπικού Οργανισμών Κοινωνικής Πολιτικής (ΠΟΠΟΚΠ). Σύμφωνα με αυτά:
Σοβαρές ανατροπές επέρχονται και στην επικουρική ασφάλιση. Σύμφωνα με την ΠΟΠΟΚΠ, ο νόμος για τη δημιουργία του Ενιαίου Ταμείου Επικουρικής Ασφάλισης δεν στοχεύει μόνο στα αποθεματικά των εντασσόμενων πλεονασματικών Ταμείων, αλλά μειώνει δραστικά τις επικουρικές. Ταυτόχρονα, περιορίζει στο έπακρο τις συντάξεις αναπηρίας, συρρικνώνει - βάζοντας δρακόντειες προϋποθέσεις - τις συντάξεις λόγω θανάτου, αλλά και τη μεταβίβαση της σύνταξης θανόντος συνταξιούχου στους δικαιούχους του.
Επιπλέον, παράλληλα με τη νέα μείωση κατά 5,2% των επικουρικών συντάξεων από τον Ιούλη, περίπου 136.000 αιτήσεις συνταξιοδότησης εκκρεμούν για μεγάλα χρονικά διαστήματα και δεν αποδίδονται.
Η ΠΟΠΟΚΠ εκτιμά ότι προς τα ασφαλιστικά ταμεία έχουν υποβληθεί αιτήσεις συνταξιοδότησης που λόγω της πολύχρονης καθυστέρησης στην απόδοσή τους ανεβάζουν τις υποχρεώσεις τους προς τους συνταξιούχους σε 3,150 δισ. ευρώ σε ετήσια βάση: Σε 1,7 δισ. ευρώ ανέρχονται οι καθυστερημένες καταβολές κύριων συντάξεων (υπολογισμένες σε ετήσια βάση), σε 450 εκατ. ευρώ για τις επικουρικές και σε 1 δισ. για τα εφάπαξ.
Η κατάσταση που διαμορφώθηκε στο ασφαλιστικό σύστημα της χώρας επιβεβαιώνει τις εκτιμήσεις του ΚΚΕ για το χαρακτήρα και τις σκοπιμότητες των ανατροπών, σημείωσε ο Χρ. Κατσώτης, μιλώντας στο συνέδριο της ΠΟΠΟΚΠ. Στο χαιρετισμό του ο βουλευτής του Κόμματος μεταξύ άλλων σημείωσε:
«Οι αρνητικές εξελίξεις στο ασφαλιστικό σύστημα έχουν ως βάση συγκεκριμένη γραμμή, καθοδηγούνται από την ΕΕ, από κεντρικές αποφάσεις και οδηγίες της. Με βάση αυτά θεωρούμε ότι οι αντιασφαλιστικές αναδιαρθρώσεις, που έχουν ξεκινήσει χρόνια πριν, δεν αποτελούν λογιστικό πρόβλημα αλλά πολιτικό. Για παράδειγμα, η συνεχής μείωση των εργοδοτικών εισφορών και η συζήτηση για την πλήρη κατάργησή τους απαντά σε συγκεκριμένη πολιτική κατεύθυνση, στήριξης των επιχειρηματικών ομίλων, έχει βαθιά ταξικό περιεχόμενο.
Τα εργασιακά, οι Συλλογικές Συμβάσεις, τα μισθολογικά όσο και το Ασφαλιστικό αποτελούν για το μεγάλο κεφάλαιο τα θεμέλια της ανταγωνιστικότητας της οικονομίας, της κερδοφορίας δηλαδή των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων, των μονοπωλίων. Το χτύπημά τους είναι απαράβατος όρος για το κεφάλαιο ώστε να στηρίξει την παραγωγική ανάκαμψη της χώρας.
Οι καπιταλιστές και οι κυβερνήσεις τους θέλουν να τελειώνουν με το σημερινό σύστημα Κοινωνικής Ασφάλισης. Προσπαθούν να οικοδομήσουν ένα καινούριο μοντέλο "κάλυψης" των εργαζομένων από τις ιδιωτικές ασφαλίσεις και για όσους δεν μπορούν να την έχουν - για τους πιο φτωχούς - να προβλεφτεί μια ελάχιστη σύνταξη προνοιακού χαρακτήρα».