Εκτενή αποσπάσματα από την εισήγηση για το ασφαλιστικό νομοσχέδιο που έκανε ο Θανάσης Γκώγκος
Στιγμιότυπο από την εκδήλωση. Στο βήμα ο Θανάσης Γκώγκος |
Το πλήγμα που προσπαθούν να επιφέρουν στο Ασφαλιστικό είναι πολύ βαρύ και μας αγγίζει όλους! Οι νέες προτάσεις, μαζί με τις παλιές, δημιουργούν ένα εκρηκτικό μείγμα όσον αφορά τα ασφαλιστικά και συνταξιοδοτικά δικαιώματα. Η κυβέρνηση με διάφορες λαθροχειρίες και έχοντας ως βάση νόμους και καταστάσεις πριν από το νόμο Λοβέρδου που δήθεν θα καταργούσε, τον αφήνει ανέγγιχτο και προχωρά την επίθεση ένα βήμα παραπέρα.
Δε θα σταματήσουν οι μειώσεις ούτε στις νέες συντάξεις ούτε στις παλιές. Οποιος νομίζει ότι γλιτώνει, θα δει τις νέες μειώσεις να έρχονται. Ούτε καν αυτό το επίδομα ελεημοσύνης των 384 ευρώ που το ονομάζουν εθνική σύνταξη, θα είναι σταθερό. Ο στόχος από την ΕΕ και το κεφάλαιο είναι για ένα ελάχιστο επίπεδο παροχών Υγείας, σύνταξης, Πρόνοιας, Ασφάλισης, με κατάληξη το ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα που θα αντιμετωπίζει την ακραία φτώχεια όπως αυτή ορίζεται με βάση τα δικά τους στοιχεία. Κόβουν, δηλαδή, από τους φτωχούς για να τα δώσουν στους φτωχότερους και δίνουν παράλληλα προνόμια στο κεφάλαιο.
Οι προκλήσεις δεν έχουν όριο! Την ίδια στιγμή που αναφέρουν πως δε θα υπάρχουν μειώσεις στις συντάξεις, παρουσιάζουν στοιχεία με μείωση της συνολικής συνταξιοδοτικής δαπάνης κατά 1,8 δισ. μόνο για το 2016 όταν για τα έτη 2017 - 2018 προβλέπονται ακόμα μεγαλύτερες περικοπές, όταν ήδη η κρατική χρηματοδότηση έχει μειωθεί κατά 40% σε σύγκριση με το 2012.
Δεκάδες συνδικαλιστές από όλους τους κλάδους, γέμισαν την αίθουσα της ΕΣΗΕΑ |
Στο νέο αντιασφαλιστικό τερατούργημα η τωρινή κυβέρνηση καταργεί την κατώτερη σύνταξη τόσο για την κύρια όσο και για την επικουρική. Οι κατώτερες συντάξεις, που διασφάλιζαν ένα μίνιμουμ εισόδημα για όλους όσοι κατοχύρωναν δικαίωμα, αλλά είχαν πενιχρές αποδοχές, οδηγεί σε απόγνωση μελλοντικούς συνταξιούχους που με 15 χρόνια Ασφάλισης θα πρέπει να ζήσουν με 346 ευρώ εθνική σύνταξη και ένα ελάχιστο πρόσθετο ποσό από την ανταποδοτική.
Το τελικό ποσό θα είναι μικρότερο ακόμα και από τα 486 ευρώ κατώτερη σύνταξη που χορηγούσε το ΙΚΑ! Τέτοια είναι η «δικαιοσύνη» και η «προστασία» των χαμηλοσυνταξιούχων που υποσχόταν η κυβέρνηση, η οποία επιπλέον καταργεί από φέτος σταδιακά το ΕΚΑΣ.
Η κυβέρνηση δεν θεωρεί ότι με τη 15ετία ο ασφαλισμένος κατοχυρώνει πλήρη ασφαλιστικά δικαιώματα και ως εκ τούτου αρχίζει το ξήλωμά της. Τα 15 έτη του ανταποδοτικού τμήματος της σύνταξης που θα προστίθενται στην άθλια εθνική σύνταξη, θα υπολογίζονται με ποσοστό αναπλήρωσης 0,77%, δηλαδή στην κυριολεξία θα προστίθενται ψίχουλα!
Στην περίπτωση 15ετίας, στο ισχύον σύστημα η κατώτερη σύνταξη ήταν 486 ευρώ. Με τα νέα δεδομένα και με μέσο συντάξιμο μισθό σε ολόκληρο τον εργάσιμο βίο τα 600 ευρώ, το ανταποδοτικό διαμορφώνεται μόλις στα 69,3 ευρώ και μαζί με την «εθνική» των 345,60 ευρώ, θα είναι μόλις 414,90 ευρώ σύνταξη μεικτά. Δηλαδή, οι δικαιούχοι σύνταξης με 15ετία θα χάνουν στο εξής και 71,10 επιπλέον ευρώ, δηλ. μείωση 14,63%.
Σε αντίθεση με την κυβερνητική προπαγάνδα που αναφέρει ψευδώς πως κόβει δήθεν από τα υψηλά πορτοφόλια, στο κέντρο της επίθεσης μπαίνουν οι νέοι εργαζόμενοι, οι άνεργοι.
Ο νέος σήμερα είναι καταδικασμένος να εργάζεται χωρίς Συλλογικές Συμβάσεις με μισθούς των 511 ευρώ μεικτά εφόσον βέβαια εργάζεται 8ωρο - 5ήμερο. Η πλειοψηφία όμως βρίσκεται στις λίστες του ΟΑΕΔ και σε δουλειές του ποδαριού με ακαθόριστους όρους εργασίας, με part time. Με το νέο ασφαλιστικό επιμηκύνεται η άγρια εκμετάλλευσή του και μετά την παραγωγική διαδικασία.
Με την ανεργία να έχει «καρφιτσωθεί» γύρω από το 25%, με τη μαύρη εργασία σε υψηλά επίπεδα όπως άλλωστε ομολογούν και οι ίδιοι, με τις εργασιακές σχέσεις - λάστιχο να κυριαρχούν και τα προγράμματα απασχόλησης να πολλαπλασιάζονται, ο σημερινός 20άρης, 30άρης θα έχει πολύ μικρό ποσοστό ανταποδοτικής σύνταξης και φυσικά με δυσκολία θα συμπληρώνει τα 20 χρόνια ασφάλισης για την κατώτερη σύνταξη. Και δεν πρέπει να ξεχνάμε πως είναι καταδικασμένος σε αυτές τις μορφές απασχόλησης, μέχρι τα 67 έτη πλέον.
Η μειωμένη σύνταξη σε ηλικία 62 ετών με συντάξιμες αποδοχές 600 ευρώ θα είναι 249 ευρώ, ενώ έως τώρα ήταν 340. Για κάθε ένα έτος λιγότερο από τα 20 μέχρι και τα 15 χρόνια Ασφάλισης, ο συνταξιούχος θα χάνει 2% από την «εθνική» σύνταξη των 384 ευρώ. Οποιος εργαζόμενος, δε, θέλει να βγει στα 62 έτη, όπως για πολλές κατηγορίες ίσχυε έως σήμερα, θα δέχεται ποινή 40%, δηλαδή θα μειώνεται απευθείας η εθνική σύνταξή του στα 230 ευρώ.
Οι κοροϊδίες της κυβέρνησης πρέπει να απαντηθούν αγωνιστικά καθώς προκαλούν οργή. Συγκεκριμένα: Σύμφωνα με το άρθρο 14 του νομοσχεδίου, από την 1/1/2017 και ανά τριετία, η Εθνική Αναλογιστική Αρχή εκπονεί υποχρεωτικά αναλογιστικές μελέτες, οι οποίες επικυρώνονται από την Επιτροπή Οικονομικής Πολιτικής της Ευρωπαϊκής Ενωσης, με αντικείμενο τη συνεχή παρακολούθηση της εξέλιξης της εθνικής συνταξιοδοτικής δαπάνης. Με ειδικό νόμο ανακαθορίζονται οι συντάξεις με στόχο τη διασφάλιση της μακροπρόθεσμης βιωσιμότητας του ασφαλιστικού συστήματος.
Τι σημαίνει αυτό; Είναι μια πιο εκλεπτυσμένη αναφορά για τους μηχανισμούς ρύθμισης, τους κόφτες των συντάξεων. Αντίστοιχα, και για τις επικουρικές συντάξεις αναφέρεται πως σε περίπτωση ελλειμμάτων λειτουργεί αυτόματος μηχανισμός εξισορρόπησης.
Μέσω του επανυπολογισμού των συντάξεων έχουμε προσπάθεια να τσιμενταριστούν οι νόμοι της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ που μείωσαν τις συντάξεις 11 φορές, πριν πάρει τη σκυτάλη η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ.
Πιο συγκεκριμένα, με το νέο τρόπο υπολογισμού, εφαρμόζεται και αλλάζει προς το χειρότερο ο αντιασφαλιστικός νόμος Λοβέρδου - Κουτρουμάνη, ανοίγοντας διάπλατα πόρτες και παράθυρα για τα συστήματα ιδιωτικής ασφάλισης. Οι συντάξεις θα είναι μειωμένες σε σχέση με τις σημερινές, αλλά και σε σχέση με εκείνες που θα δίνονταν με το νόμο 3863/2010, διότι:
1) Τα μικρότερα ποσοστά αναπλήρωσης, που θα αναφέρουμε παρακάτω, είναι σαφώς χειρότερα ακόμα και από το άθλιο αρχικό σχέδιο. Αυτά θα υπολογίζονται σε πολύ μικρότερες συντάξιμες αποδοχές (περίπου στο 75% και πιο κάτω), αφού αυτές πλέον θα είναι οι συντάξιμες αποδοχές ολόκληρου του εργάσιμου βίου και όχι της καλύτερης πενταετίας της τελευταίας δεκαετίας, ή διετίας ή του τελευταίου μισθού που ίσχυε έως σήμερα. Αν κάποιος είχε με τον παλιό τρόπο συντάξιμες αποδοχές 1.000 ευρώ, τώρα με όλο τον ασφαλιστικό βίο θα είναι 750 ευρώ.
2) Τα ποσοστά αναπλήρωσης στην κυβερνητική πρόταση πάνε στον πάτο π.χ. στο 33,81% για τα 35 χρόνια Ασφάλισης, όταν στο ισχύον σύστημα έφταναν το 70%.
Σοβαρές μειώσεις θα προκύψουν ακόμα και μέσω του τεχνάσματος της «προσωπικής διαφοράς» όχι μόνο για όσους έπαιρναν συντάξεις πάνω από 1.300 ευρώ, αλλά και για όσους έπαιρναν και παίρνουν συντάξεις και κάτω από 1.000 ευρώ, αφού και για αυτούς θα γίνει επανυπολογισμός με όλο τον ασφαλιστικό βίο και με μικρότερα ποσοστά αναπλήρωσης. Ακόμα και στην περίπτωση της διατήρησης των συντάξιμων αποδοχών με τον παλιό τρόπο, θα υπάρχουν μειώσεις έως και 200 ευρώ εξαιτίας των νέων χαμηλότερων συντελεστών αναπλήρωσης που χειροτέρεψαν σε σχέση με το αρχικό σχέδιο.
Πρόκειται για μανούβρα της κυβέρνησης, ίδια είχαν χρησιμοποιήσει και οι προηγούμενες κυβερνήσεις, προκειμένου να μην ξεσηκωθούν οι σημερινοί συνταξιούχοι. Η «προσωπική διαφορά» των καταβαλλόμενων συντάξεων θα αποδειχθεί προσωρινό μέτρο, αφού θα επανυπολογιστούν όλες.
Δραματικές θα είναι οι επιπτώσεις στις επικουρικές συντάξεις, γιατί εκτός του νέου τρόπου υπολογισμού των συντάξιμων αποδοχών έχουμε πολύ χαμηλό ποσοστό αναπλήρωσης 0,45% για κάθε έτος. Ετσι, ενώ μέχρι τώρα με 4.500 μέρες Ασφάλισης και με συντάξιμες αποδοχές 600 ευρώ, με το ισχύον σύστημα, ένας συνταξιούχος έπαιρνε επικουρική σύνταξη 120 ευρώ, τώρα ακόμα κι αν αφήσουμε τις ίδιες συντάξιμες αποδοχές η επικουρική φτάνει στα 40 ευρώ, δηλαδή μειώνεται κατά 70%.
Για τις νέες γενιές ασφαλισμένων, που θα συνταξιοδοτηθούν μετά από κάποια χρόνια, στην πρόταση της κυβέρνησης για το τμήμα του χρόνου ασφάλισης μετά την 1/1/2015, δεν υπάρχει καμία εγγύηση για το ύψος της επικουρικής. Αυτό θα υπολογίζεται με βάση τις ατομικές μερίδες, χωρίς καθορισμένο ποσοστό αναπλήρωσης, με βάση τα δημογραφικά δεδομένα, τα οποία θα στηρίζονται σε αναλογιστικούς πίνακες θνησιμότητας, το ύψος των υποχρεώσεων του Ταμείου κ.ο.κ.
Ετσι, είτε μέσω των περικοπών είτε μέσα από το νέο καθεστώς του ΕΤΕΑ, οδηγούμαστε σε δραστική συρρίκνωση έως και εξάλειψη των επικουρικών συντάξεων, εξέλιξη που ανοίγει το δρόμο για τη δημιουργία Επαγγελματικών Ταμείων (μορφή ιδιωτικής Ασφάλισης), για την οποία κόπτονται οι μονοπωλιακοί όμιλοι και σιγοντάρει η κυβέρνηση.
Για τον συνταξιούχο καμία σημασία δεν έχει αν οι άμεσες μειώσεις αφορούν τις κύριες ή τις επικουρικές συντάξεις, αν το πετσόκομμα θα γίνει στο κύριο ή στο επικουρικό κομμάτι της σύνταξης. Αυτά είναι κόλπα της κυβέρνησης, ώστε κάπως να οχυρωθεί. Το αποτέλεσμα λέει πως ο συνταξιούχος θα έχει γενικά λιγότερα χρήματα στην τσέπη του που σε συνδυασμό και με τη νέα φοροεπιδρομή που έρχεται παράλληλα, θα προκληθεί νέα αιμορραγία στο εισόδημά του.
Κανένας συνταξιούχος δεν πάει με τρία πορτοφόλια στον φούρναρη ένα για την κύρια, ένα για την αναλογική και ένα για την επικουρική. Ενα πορτοφόλι έχει, που αδειάζει πολύ πριν τελειώσει ο μήνας, γιατί με αυτό συντηρεί και τα άνεργα παιδιά και εγγόνια!
Μέσα από το νομοσχέδιο επίσης βλέπουμε πως:
Το νομοσχέδιο ξετινάζει αυτοαπασχολούμενους και μικρομεσαίους αγρότες, εκτοξεύοντας στα ύψη τις εισφορές τους στα Ταμεία, όπως συμβαίνει και με τους επιστήμονες, έστω κι αν η κυβέρνηση προσπαθεί να χρυσώσει το χάπι με ενδιάμεσους χρόνους σταδιακής μετάβασης στο νέο σύστημα. Μεγάλες απώλειες θα υποστούν οι ένστολοι, που υπολογίζουν σήμερα τη σύνταξή τους με βάση τον τελευταίο μισθό. Η σύνταξη θα υπολογίζεται πλέον με βάση το μέσο όρο αποδοχών από το 2002 και μετά.
Στους μεγάλους χαμένους συγκαταλέγονται γιατροί του ΕΣΥ και πανεπιστημιακοί, διότι η σύνταξή τους δε θα υπολογίζεται πια με βάση τον τελευταίο μισθό και τα επιδόματα. Επίσης, όσοι λάμβαναν τουλάχιστον δύο συντάξεις θα έχουν επιπλέον απώλειες, καθώς, σύμφωνα με το νόμο, σε περίπτωση σώρευσης συντάξεων χορηγείται μία εθνική σύνταξη π.χ. γιατροί, νομικοί και μηχανικοί του Δημοσίου.
Θα επιβληθούν αυξημένες εισφορές στο 20%, σε αρκετά μεγάλο αριθμό ασφαλισμένων, πέραν των ελιγμών της κυβέρνησης για «μεταβατική περίοδο» με χαμηλότερες εισφορές. Μεγάλες θα είναι οι επιπτώσεις στους εργαζόμενους με «μπλοκάκι», σε όσους έχουν παράλληλη απασχόληση, καθώς υποχρεώνονται από την ψήφιση του νόμου να καταβάλλουν διπλή εισφορά.
Τέλος, η ενοποίηση των Ταμείων, οι ενιαίες εισφορές και παροχές σημαίνουν νέες μειώσεις σε παροχές Υγείας, σύνταξης για όλους, σύμφωνα με την εμπειρία από τις μέχρι σήμερα ενοποιήσεις και συγχωνεύσεις. Δεν εξαιρείται κανένας φορέας. Μέσω της ενοποίησης των Ταμείων, το κράτος θα βάλει χέρι στα αποθεματικά «υγιών» ασφαλιστικών ταμείων, τα οποία θα γίνουν βορά και θα υποκαταστήσουν τη μειωμένη κρατική χρηματοδότηση.
Οι συνδικαλιστικές πλειοψηφίες έχουν μεγάλες ευθύνες, γιατί καλλιέργησαν την αναμονή, έδιναν διαβεβαιώσεις ότι λύθηκαν ή θα λυθούν τα ζητήματα με συναντήσεις «υψηλού επιπέδου», με κοινωνικούς διαλόγους. Το πιο βασικό όμως είναι πως έχουν συμφωνήσει με τις γενικότερες ανατροπές, με τη γραμμής της ανταγωνιστικότητας.
Αυτό δεν τους εμποδίζει να ρίχνουν το δηλητήριο της διαίρεσης, να κοροϊδεύουν τα μικρομεσαία στρώματα ότι μπορεί να εξαιρεθούν μέσα στο πλαίσιο αυτής της πολιτικής, χωρίς αγώνες και ανατροπές. Είναι λάθος, να πιστεύει κάποιος ότι ένας κλάδος μόνος του, μπορεί να πετύχει την εξαίρεσή του από τις σαρωτικές ανατροπές.
Οι εργαζόμενοι σε κάθε κλάδο, τα λαϊκά στρώματα πρέπει να δυναμώσουμε, όλοι μαζί σε συμπόρευση, τον κοινό βηματισμό, τη συμμαχία των λαϊκών στρωμάτων που πλήττονται από την ίδια πολιτική και με γραμμή πάλης ενάντια στη μεγαλοεργοδοσία και την πολιτική που υπηρετεί τα συμφέροντά της.
Η αύξηση των ορίων ηλικίας, οι μειώσεις των συντάξεων δεν είναι ελληνική καινοτομία. Είναι απόφαση των μονοπωλίων της ΕΕ, με βασική κατεύθυνση την παραπέρα συρρίκνωση των «δημόσιων» συστημάτων Ασφάλισης και Υγείας, με περιορισμό σε παροχές προνοιακού χαρακτήρα, με επέκταση και κυριαρχία των ιδιωτικών συστημάτων Ασφάλισης και Υγείας. Αυτήν την πολιτική υλοποιούν παλιές και νέες κυβερνήσεις στη χώρα μας και αντίστοιχο πρέπει να είναι και το μέτωπό μας απέναντί τους.
Η αύξηση του πλούτου, η ανάπτυξη της επιστήμης και της τεχνολογίας έχουν δημιουργήσει τη βάση για την ικανοποίηση των λαϊκών αναγκών, να έχουμε πλήρη ασφαλιστική κάλυψη Υγείας - Πρόνοιας που θα παρέχεται δωρεάν και με αξιοπρεπή σύνταξη. Είμαστε ριζικά αντίθετοι σε κάθε προσπάθεια ιδιωτικοποίησης της Κοινωνικής Ασφάλισης, όπως επίσης διαφωνούμε με τη δραστηριότητα ασφαλιστικών εταιρειών σε τομείς που καλύπτει η Κοινωνική Ασφάλιση.
Συνεχίζουμε να λέμε πως το πρόβλημα του Ασφαλιστικού δεν είναι λογιστικό, αλλά πολιτικό, ταξικό. Μπαίνει το ερώτημα, «ποιος θα πληρώσει»; Και εμείς λέμε ότι πρέπει να πληρώσουν το κράτος και η μεγαλοεργοδοσία, που ευθύνονται για την κρίση, την καταλήστευση των Ταμείων. Η ελπίδα βρίσκεται στο δρόμο της ρήξης, της ανατροπής της πολιτικής και οικονομικής κυριαρχίας των μονοπωλίων, στο δρόμο της ικανοποίησης των λαϊκών αναγκών. Μέση λύση δεν υπάρχει: Η τα κέρδη των μονοπωλίων ή οι δικές μας σύγχρονες ανάγκες.
Χρειάζεται η ανάπτυξη ενός συντονισμένου, μαζικού, ταξικού αγώνα, που θα εμποδίσει τα αντιλαϊκά μέτρα, θα απαιτήσει την κατάργηση όλων των αντιασφαλιστικών νόμων και θα διεκδικήσει αιτήματα που ανταποκρίνονται στις σύγχρονες ανάγκες. Δεν επιτρέπεται σήμερα να μην υπάρχει ως βάση των διεκδικήσεων η αναπλήρωση όλων των απωλειών σε δικαιώματα που εξανεμίστηκαν ολικώς ή μερικώς, από την αποκατάσταση της απώλειας των αποθεματικών των ασφαλιστικών ταμείων.
Στις σημερινές συνθήκες, κάθε επιμέρους μάχη όπως και οι αγώνες των επόμενων ημερών για την αποτροπή των νέων αντιασφαλιστικών μέτρων πρέπει να εντάσσονται στην οργάνωση της αντεπίθεσης για ενιαίο υποχρεωτικό, αποκλειστικά δημόσιο και δωρεάν καθολικό σύστημα Κοινωνικής Ασφάλισης.
Ο κάθε εργαζόμενος να πάρει θέση στον αγώνα! Νέες δυνάμεις να δώσουν ζωντάνια με μεγαλύτερη συμμετοχή στην απεργία. Η προετοιμασία των αγώνων, της 48ωρης γενικής απεργίας και πολύ περισσότερο η επιτυχία της είναι μια σοβαρή ταξική αναμέτρηση. Οι αγώνες, που δόθηκαν μέχρι τώρα, δυσκόλεψαν την κυβέρνηση, καθυστέρησαν την κατάθεση των μέτρων. Φάνηκε η δύναμη που έχει ο συντονισμένος αγώνας, η δυναμική που κρύβει η συμμαχία των εργαζομένων με τους αυτοαπασχολούμενος και τη φτωχομεσαία αγροτιά.
Αυτήν την τεράστια δύναμη είναι ώρα να την δοκιμάσουμε ξανά! Η μαζική συμμετοχή στους αγώνες των επόμενων ημερών μπορεί να γίνει ορόσημο για τη συνέχεια. Τώρα και παρά τη δυσκολία που έχουν αυτές οι μέρες, πρέπει να δυναμώσει η συζήτηση στους κλάδους, στους χώρους δουλειάς, στα σωματεία, στις γειτονιές για να ανέβει ο βαθμός ετοιμότητας και οργάνωσης, η ένταση και η κλιμάκωση των αγώνων.