Συνέντευξη με την Βούλα Πάκου, πρόεδρο του Σωματείου Εργαζομένων στο Νοσοκομείο ΚΑΤ
Το Νοσοκομείο ΚΑΤ |
-- Η κυβέρνηση προσπαθεί να εξωραΐσει τις ελλείψεις προσωπικού και την κρατική υποχρηματοδότηση στα δημόσια νοσοκομεία. Ποια είναι η πραγματική κατάσταση στο ΚΑΤ;
-- Αρχικά, πρέπει να τονιστεί η ιδιαίτερη λειτουργία του Νοσοκομείου με καθημερινή εφημερία και η πανελλαδική του αναφορά, αφού κλινικές του νοσοκομείου είναι μοναδικές στην Ελλάδα (π.χ. Μικροχειρουργική) ή από τις ελάχιστες δημόσιες δομές (π.χ. κλινική Φυσικής Ιατρικής και Αποκατάστασης).
Η μείωση της κρατικής επιχορήγησης μεταφράζεται σε έλλειψη αναλώσιμων υλικών εκ περιτροπής, τόσο σε υγειονομικό υλικό, όσο και σε υλικά γενικής χρήσης ή υλικά σε μικρή ποσότητα, που δεν είναι ικανή να καλύψει τις εβδομαδιαίες ανάγκες των τμημάτων. Ούτε συζήτηση βέβαια για στοκ 90 ημερών.
Τεράστιο θέμα δημιουργείται εξαιτίας της υποχρηματοδότησης και της έλλειψης προσωπικού στη συντήρηση των εγκαταστάσεων του νοσοκομείου. Το σχετικά πρόσφατο black out ατμού αναδεικνύει το πρόβλημα σε όλο του το μεγαλείο.
-- Μπορείτε να μας αναφέρετε ορισμένες από τις βασικές ελλείψεις σε προσωπικό;
-- Ενδεικτικά μόνο, η Ιατρική Υπηρεσία - Εργαστηριακός Τομέας (πλην γιατρών) λειτουργεί με 57,7% κάλυψη. Το νοσοκομείο σήμερα καλύπτεται μόνο κατά 68,5% από ειδικευμένους γιατρούς. Η Διοικητική Υπηρεσία λειτουργεί με 60,20% του προσωπικού.
Τραγικά είναι τα κενά στην Τεχνική Υπηρεσία, που κομμάτι - κομμάτι παραδίδεται στους εργολάβους. Ειδικότητες που είναι απαραίτητες για την ασφαλή 24ωρη λειτουργία του νοσοκομείου, όπως αυτή του ηλεκτρολόγου και θερμαστή, αριθμούν από έναν εργαζόμενο. Το νοσοκομείο δεν υποστηριζόταν από υδραυλικούς στην πρωινή βάρδια, τουλάχιστον τρεις μέρες τη βδομάδα. Το πρόβλημα αυτό, για ακόμα μια φορά, διευθετήθηκε με την παραχώρηση σε ιδιώτη εργολάβο ενός ακόμα τομέα του Νοσοκομείου.
Ειδικότητες όπως ξυλουργοί, αλουμινοκατασκευαστές, δεν υπάρχουν, ενώ οι ανάγκες για τεχνικό ιατρικών αερίων καλύπτεται από συνάδελφο υδραυλικό και οι ανάγκες ελαιοχρωματισμού με έναν μόνο συνάδελφο. Η έλλειψη προσωπικού καθώς και η υποχρηματοδότηση έχουν σημαντική συμβολή στο μεγάλο αριθμό ατυχημάτων, τρία τον τελευταίο χρόνο στο νοσοκομείο. H Νοσηλευτική Υπηρεσία, τέλος, λειτουργεί με 78,37% κάλυψη.
Η πραγματικότητα, βέβαια, είναι ακόμα χειρότερη, αφού το 2011, η τότε κυβέρνηση, με «λογιστικό» τρόπο μείωσε σε μια νύχτα τα κενά σε οργανικές θέσεις πολλών ειδικοτήτων. Για παράδειγμα, στο ΚΑΤ, ενώ με τον παλιό οργανισμό υπήρχαν 692 κενές θέσεις νοσηλευτικού προσωπικού, με τον νέο οργανισμό τα κενά έγιναν 174. Σήμερα, μετά από εκατοντάδες αποχωρήσεις και μηδενικές προσλήψεις, εμφανίζονται περίπου 150 κενά, πάλι με αριθμητικές αλχημείες των δεσμευμένων θέσεων.
Η συζήτηση για τους νέους οργανισμούς των νοσοκομείων στην πράξη αποτελεί κενό γράμμα, αφού δεν μπαίνει σαν προϋπόθεση η αύξηση της κρατικής χρηματοδότησης και θεωρούνται δεδομένες οι καταργήσεις οργανικών θέσεων και οι συγχωνεύσεις κλινών και κλινικών. Γίνεται επομένως κατανοητό ότι αποτελούν σταγόνα στον ωκεανό οι τρεις ΤΕ ή και οι πέντε νοσηλεύτριες και εφτά τραυματιοφορείς που μας «κλήρωσε» από τις 3.500 προσλήψεις «σε βάθος χρόνου», που δεν μπορούν να αντικαταστήσουν ούτε τις συνταξιοδοτήσεις.
-- Παρ' όλα αυτά, η κυβέρνηση επικαλείται τις καλές προθέσεις της και ισχυρίζεται ότι προσπαθεί να καλύψει τα κενά. Πώς το σχολιάζετε;
-- Μέσα σ' αυτό το σκηνικό, η προσπάθεια εξωραϊσμού της κατάστασης δεν μπορεί να πείσει κανέναν, ούτε καν για τις προθέσεις τους.
Σήμερα, η κυβέρνηση συνδέει την κρατική χρηματοδότηση και τις προσλήψεις προσωπικού στις επικίνδυνα υποστελεχωμένες δημόσιες μονάδες Υγείας, τους όρους και τις προϋποθέσεις για ιατρικές επισκέψεις, εργαστηριακές εξετάσεις, θεραπείες, τις υπηρεσίες ΠΦΥ, τα φάρμακα, την περίθαλψη των ανασφάλιστων κ.λπ., με το «κόστος» και τις δημοσιονομικές «αντοχές» της οικονομίας, όπως ακριβώς έκαναν και όλες οι προηγούμενες κυβερνήσεις. Από τη μια, έχουμε δραστικό περιορισμό των δαπανών του κρατικού προϋπολογισμού και από την άλλη μεταφορά μεγαλύτερου μέρους των δαπανών άμεσα ή έμμεσα στο λαό.
Στο κριτήριο του «κόστους», λοιπόν, και της μείωσής του, οφείλεται η πρόσληψη προσωπικού με το σταγονόμετρο, με εργαζόμενους επικουρικούς και με «μπλοκάκι», διότι δεν επιβαρύνουν τον κρατικό προϋπολογισμό, αφού πληρώνονται από τα έσοδα των νοσοκομείων. Γι' αυτό η κυβέρνηση εφαρμόζει και με το παραπάνω όλους τους αντεργατικούς νόμους που ανατρέπουν τη μόνιμη και σταθερή δουλειά, καθώς και τις μετακινήσεις από μονάδα σε μονάδα.
-- Στο ΚΑΤ, ένα νοσοκομείο με ειδικά τμήματα για ορθοπεδικά περιστατικά όλης της χώρας και με πολλά χειρουργεία, πώς εκφράζονται αυτές οι ελλείψεις για το προσωπικό και τους ασθενείς;
-- Εξαιτίας των κενών σε μόνιμο προσωπικό, παραμένουν κλειστές χειρουργικές αίθουσες την καλοκαιρινή περίοδο και δεν εισάγονται χρόνια περιστατικά στις περιόδους των γιορτών, όπως έγινε πέρυσι τα Χριστούγεννα. Επίσης, μέχρι πρότινος, λειτουργούσε εκ περιτροπής η Τεχνική Υπηρεσία, ενώ μία νοσηλεύτρια ανά βάρδια καλύπτει πολλά τμήματα κ.ά.
Παράλληλα, παραβιάζονται εργατικά δικαιώματα για την αναγκαία ανάπαυση των εργαζομένων, ενώ φέτος αμφισβητήθηκαν ακόμα και οι καλοκαιρινές άδειες του προσωπικού. Αυτή η κατάσταση έχει τραγικές επιπτώσεις, τόσο στις συνθήκες δουλειάς, που είναι εξαντλητικές, όσο και στους ασθενείς, που αναγκάζονται λόγω των ελλείψεων στις δημόσιες μονάδες να πληρώνουν - όσοι έχουν - τεράστια ποσά στους ιδιώτες επιχειρηματίες. Σε κάθε περίπτωση, η μεγάλη πλειοψηφία των ασθενών ταλαιπωρούνται στις μεγάλες λίστες αναμονής, που ορισμένες φορές αποβαίνει σε βάρος όχι μόνο της υγείας τους, αλλά ακόμα και της ζωής τους.
Ενδεικτικά, τμήματα όπως οι ΜΕΘ του νοσοκομείου λειτουργούν με το μισό προσωπικό από αυτό που προβλέπεται ακόμα και με τα χαμηλότερα διεθνή standards. Πρακτικά οι οκτώ κλίνες της ΜΕΘ Α', καλύπτονται με τέσσερις εργαζόμενους στην πρωινή βάρδια, δύο στην απογευματινή, δύο στη νυχτερινή, αναλογία δηλαδή 1:4.
Πολλά τμήματα λειτουργούν με μια νοσηλεύτρια στη νυχτερινή βάρδια. Το Τμήμα Επειγόντων Περιστατικών του νοσοκομείου θα πρέπει να στελεχωθεί με προσωπικό, αφού λείπουν 11 νοσηλευτές, για την καλή λειτουργία του τιμήματος, τη γρήγορη εξυπηρέτηση και την ελαχιστοποίηση των ωρών αναμονής των ασθενών που σήμερα μπορεί να φτάνει και στις 12 ώρες. Τα 22 άτομα που σήμερα παραμένουν στο εβδομαδιαίο πρόγραμμα δουλεύουν και διπλοβάρδιες αν χρειαστεί.
Οι πάγιες ανάγκες σε νοσοκόμους - τραυματιοφορείς, σήμερα καλύπτονται από συμβασιούχους και 5μηνίτες. Στο Αναισθησιολογικό τμήμα αντιστοιχεί σχεδόν σε καθημερινή βάση, μια νοσηλεύτρια σε δύο χειρουργικές αίθουσες. Σε πολλές περιπτώσεις, αυτό αφορά το σύνολο των νοσηλευτριών της βάρδιας, καταλύοντας στην πράξη κάθε όριο Ασφαλούς Χορήγησης Αναισθησίας, παραβιάζοντας τη νομοθεσία και μεγαλώνοντας την εντατικοποίηση της εργασίας. Η εντατικοποίηση αυτή εντείνεται και από τη συστηματική παραβίαση και της εργατικής νομοθεσίας που αφορά στο ωράριο των συναδέλφων.
-- Ιδιαίτερα σημαντικό είναι το έργο της κλινικής Φυσικής Ιατρικής - Αποκατάστασης (ΦΙΑΠ). Τι εμπόδια βάζουν στη λειτουργία του οι περικοπές;
-- Τα εμπόδια μπαίνουν από την ελλιπή στελέχωση του τμήματος με προσωπικό όλων των ειδικοτήτων, από την εγκατάλειψη της υποδομής του νοσοκομείου, τόσο στο νοσηλευτικό τμήμα, όσο και στις εγκαταστάσεις της φυσικοθεραπείας, που είναι κομβικός τομέας για την αποκατάσταση. Χαρακτηριστικό είναι ότι η πισίνα του νοσοκομείου εδώ και χρόνια δεν έχει επισκευαστεί και χρησιμοποιείται ως αποδυτήρια.
Παρ' όλες τις φιλότιμες προσπάθειες όλων των συναδέλφων να ανταποκριθούν στο έργο τους, δεν μπορούν να καλυφτούν - άλλωστε δεν είναι το ζητούμενο - οι ευθύνες της εκάστοτε κυβέρνησης και της διοίκησης γι' αυτήν την κατάσταση. Να σκεφτείτε ότι η ιδιαιτερότητα των περιστατικών της κλινικής απαιτεί αρκετές φορές και τη φυσική παρουσία συγγενών των ασθενών, οι οποίοι είναι αναγκασμένοι να ζουν για μήνες ολόκληρους σε πέντε τετραγωνικά θάλαμο (τρεις ασθενείς και άλλοι τόσοι συγγενείς).
Ολες οι κυβερνήσεις μέχρι και σήμερα στόχο είχαν να παραχωρήσουν τον τομέα της αποκατάστασης στο ιδιωτικό κεφάλαιο. Βλέπουμε άλλωστε πώς ξεφυτρώνουν τα ιδιωτικά κέντρα αποκατάστασης σε όλη τη χώρα... Δεν έγινε καμία ανάπτυξη της κλινικής σε αριθμό κλινών εδώ και δεκαετίες και ούτε είναι στο στόχο της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ κάτι σχετικό.
-- Το Σωματείο Εργαζομένων πώς αντιπαλεύει αυτήν την κατάσταση και σε τι διεκδικήσεις καλεί τους εργαζόμενους;
-- Οι συνθήκες που σήμερα δρα το σωματείο είναι εξαιρετικά δύσκολες και προβλέπεται να επιδεινωθούν κι άλλο, αν δεν υπάρξει μαζική - μαχητική απάντηση από το σύνολο των εργαζομένων στις αλλαγές που σχεδιάζει η κυβέρνηση στο συνδικαλιστικό νόμο, εστιάζοντας στο δικαίωμα στην απεργία. Μαζί με τα βάρβαρα μέτρα, επιδιώκουν να «θάψουν» το δικαίωμα υπεράσπισης των δικαιωμάτων μας με αγώνες και κυρίως να εμποδίσουν τη συσπείρωση γύρω από αιτήματα που αμφισβητούν το σύνολο της αντιλαϊκής πολιτικής, στην πάλη για την ανατροπή της.
Από το οπλοστάσιό τους δεν λείπει η συκοφαντία, η σπέκουλα και η τρομοκρατία των Διοικήσεων σε βάρος του σωματείου. Σ' αυτές τις συνθήκες, το σωματείο του ΚΑΤ με ταξικό προσανατολισμό δρα κόντρα στις κυβερνήσεις του κεφαλαίου και στις Διοικήσεις που εξυπηρετούν αυτήν την πολιτική, αλλά και ενάντια στους εργολάβους - εργοδότες που δραστηριοποιούνται μέσα στο νοσοκομείο, χωρίς να διαχωρίζει τους εργαζόμενους ανάλογα με τη σχέση εργασίας τους.
Απόδειξη είναι το γεγονός ότι καταγράφτηκε η πρώτη κοινή απεργιακή κινητοποίηση εργολαβικών και μόνιμων εργαζομένων, με αποτέλεσμα την επαναπρόσληψη περίπου 100 απολυμένων συναδέλφων από τον εργολάβο καθαριότητας. Παλεύουμε για τη συσπείρωση όλων των εργαζομένων, τη συμμετοχή τους σε πρωτοβουλίες και κινητοποιήσεις, που μέχρι τώρα είχαν ενθαρρυντικά αποτελέσματα, όπως για παράδειγμα η πληρωμή των 10 μηνών υποχρεωτικών υπερωριών του Ακτινολογικού Τμήματος που αρνούνταν η Διοίκηση, η άμεση πληρωμή πολλών εργολαβικών συνεργείων, τελευταία των τραπεζοκόμων κ.ά.
Παρ' όλα αυτά, στις σημερινές συνθήκες απαιτείται καθημερινή παρέμβαση και προσανατολισμός του σωματείου με γνώμονα τα ταξικά συμφέροντα των εργαζομένων και του λαού. Διεκδικούμε την κάλυψη των απωλειών μας, όλα όσα μας έκλεψαν, μας αφαίρεσαν, όλα όσα είναι δικαίωμά μας με βάση τον πλούτο που παράγουμε και τις σύγχρονες ανάγκες μας. Παλεύουμε με το ταξικό συνδικαλιστικό κίνημα για προσλήψεις μόνιμου προσωπικού, που θα καλύπτουν όλες τις ανάγκες στις κρατικές δομές της Υγείας, δημόσια και δωρεάν Υγεία για όλους, με κατάργηση κάθε επιχειρηματικής δραστηριότητας. Αυτόν τον αγώνα καλούμε να τον δώσουν από κοινού οι υγειονομικοί και οι ασθενείς από τα λαϊκά στρώματα.