Στο επίκεντρο οι «προκλήσεις» για τα μονοπώλια σε «μια νευραλγική περιοχή γεωπολιτικής σημασίας»...
Eurokinissi |
Ενταγμένη στην επιδίωξη γεωστρατηγικής αναβάθμισης της ελληνικής αστικής τάξης η Διάσκεψη που ξεκινά σήμερα στη Ρόδο |
Στη Διάσκεψη της Ρόδου προγραμματίζεται να παραβρεθούν υπουργοί Εξωτερικών και υψηλοί αξιωματούχοι από Ελλάδα, Αλβανία, Βουλγαρία, Ιταλία, Κροατία, Κύπρο, Σλοβακία, Αίγυπτο, Αλγερία, Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, Ιορδανία, Λίβανο, Λιβύη και Τυνησία.
Σύμφωνα με ανώτερες διπλωματικές πηγές, που δίνουν και το «στόρι» που πουλά η κυβέρνηση, διαφημίζοντας εαυτόν στους ντόπιους επιχειρηματικούς ομίλους ως ικανότερη να προωθήσει τις θέσεις τους στους διεθνείς ενδοαστικούς ανταγωνισμούς, με την πρωτοβουλία του υπουργού Εξωτερικών, Ν. Κοτζιά, «για πρώτη φορά κράτη της Νοτιοανατολικής Ευρώπης, της Μέσης Ανατολής, της Βόρειας Αφρικής θα συναντηθούν για να συζητήσουν για τα προβλήματα της Ανατολικής Μεσογείου, μιας νευραλγικής περιοχής γεωπολιτικής σημασίας, που χειμάζεται από πολέμους και μακραίωνες διαμάχες».
Οι ίδιες πηγές προσθέτουν: «Οι 3 αυτές περιφέρειες, λόγω της γεωγραφικής τους συνέχειας, είναι "συγκοινωνούντα δοχεία", αφού το ξέσπασμα μιας κρίσης σε μία από αυτές τις περιφέρειες επιδρά και επιβαρύνει τις υπόλοιπες. Με άλλα λόγια, μία κρίση δημιουργεί αυτόματα παρενέργειες και επηρεάζει τη σταθερότητα και την ασφάλεια ολόκληρης της περιοχής (πόλεμος, πρόσφυγες, φτώχεια, οικονομικοί μετανάστες, εμπόριο, μεταφορές, ενέργεια, περιβάλλον).
Η πρωτοβουλία του Ελληνα Υπουργού Εξωτερικών εδράζεται στην πεποίθηση πως ο εύθραυστος γεωπολιτικά χώρος της Μεσογείου χρειάζεται να σταθεροποιηθεί. Αυτό προϋποθέτει συνεχείς πρωτοβουλίες για πολιτικές, οικονομικές και πολιτιστικές συνέργειες ανάμεσα στις δύο όχθες της: την ευρωπαϊκή και την αραβική».
Στα παραπάνω αντανακλάται η συνολικότερη προσπάθεια να βρεθούν ενδοκαπιταλιστικοί συμβιβασμοί για «σταθερότητα» και «ομαλή» ανάπτυξη των μπίζνες του κεφαλαίου στην περιοχή, όταν βέβαια είναι οι ίδιοι οι ενδοϊμπεριαλιστικοί ανταγωνισμοί για αυτές τις μπίζνες αυτοί που οδηγούν στις «κρίσεις» για τις οποίες γίνεται λόγος...
Αναπαράγοντας, εξάλλου, όλη την γκάμα των προσχημάτων των ιμπεριαλιστών για κλιμάκωση των επεμβάσεών τους στην περιοχή, οι ίδιοι κύκλοι επισημαίνουν ότι «η αποτελεσματική αντιμετώπιση των κοινών προκλήσεων σε όλα τα επίπεδα - από το προσφυγικό και μεταναστευτικό φαινόμενο μέχρι τις περιβαλλοντικές προκλήσεις και την αντιμετώπιση του εξτρεμισμού - προϋποθέτει την ολοένα και στενότερη συνεργασία των χωρών της Νοτιοανατολικής Ευρώπης με χώρες - κλειδιά της Μέσης Ανατολής και της Βορείου Αφρικής, που με τον ένα ή τον άλλο τρόπο μπορούν να διαδραματίσουν σημαντικό ρόλο στην επίλυση κρίσεων που ταλανίζουν την περιοχή».
Και συμπληρώνουν, σκιαγραφώντας τον αναβαθμισμένο ρόλο που θέλει να παίξει η κυβέρνηση στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς που διατρέχουν την περιοχή, για τον έλεγχο πλουτοπαραγωγικών πηγών και διαύλων: «Η Ελλάδα, χώρα ευρισκόμενη στο εξωτερικό σύνορο της Ευρώπης, με ιστορικά εξαιρετικές σχέσεις με τις χώρες της Μέσης Ανατολής και Βορείου Αφρικής, κράτος - μέλος της ΕΕ αλλά ταυτόχρονα χώρα με γεωγραφική ταυτότητα βαλκανική και μεσογειακή, ξεπερνά την οικονομική της κρίση, αναδεικνύεται ως παράγοντας σταθερότητας σε μια περιφερειακή συγκυρία αστάθειας και προχωρά στην ανάληψη πρωτοβουλιών συνεργασίας. Εχοντας αποκαταστήσει την παρουσία της στα Βαλκάνια, η Ελλάδα επιδιώκει να συνδέσει το χώρο της Νοτιοανατολικής Ευρώπης με τις αραβικές χώρες».
Οι ίδιοι παράγοντες αναφέρουν σχετικά με τη θεματολογία της Διάσκεψης: «Βασικά θέματα που θα συζητηθούν:Περιφερειακές προκλήσεις για ασφάλεια ευρύτερης περιοχής Ανατολικής Μεσογείου και Μέσης Ανατολής, συνέργειες και πρωτοβουλίες (πολιτικές, οικονομικές, πολιτιστικές) που μπορούν να αναληφθούν για να σταθεροποιηθεί η περιοχή».
Κατά τις ίδιες πηγές, εκπροσωπώντας την ελληνική κυβέρνηση, ο Ελληνας ΥΠΕΞ, σήμερα, κατά την εναρκτήρια παρέμβασή του στη Διάσκεψη, αναμένεται, μεταξύ άλλων, ότι: «Θα αναφερθεί στη σημασία συνάντησης αυτών των χωρών και θα εξηγήσει τα σημεία επαφής τους. Θα μιλήσει για τη νευραλγική περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου, η οποία αντιμετωπίζει ακανθώδη προβλήματα που διαρκώς μεγεθύνονται. Θα τονίσει την ανάγκη συλλογικής και συντονισμένης δράσης, καθώς μονομερώς δεν μπορεί να επιτευχθεί καμία λύση. Θα ορίσει τον όρο "ασφάλεια στη Μεσόγειο" και τις πτυχές που αυτός περικλείει. Θα υπογραμμίσει την ανάγκη δημιουργίας κατάλληλων συνθηκών που θα επιφέρουν την εποικοδομητική αλληλεπίδραση και την αμοιβαία επωφελή αλληλεξάρτηση μεταξύ των χωρών. Θα επισημάνει την ανάγκη καλλιέργειας δικτύων επικοινωνίας, συναλλαγών μεταφορών, ενέργειας, εκπαιδευτικών ανταλλαγών. Θα αναφερθεί στη σημασία σεβασμού της πολυπολιτισμικότητας και της πολυθρησκευτικότητας. Θα αναπτύξει την ιδέα θεσμοθέτησης ενός Φόρουμ διαλόγου μεταξύ των κρατών της Νοτιοανατολικής Ευρώπης και της Μέσης Ανατολής».