Copyright 2017 The Associated |
Η συγκεκριμένη οδηγία - που καταψηφίστηκε απ' την Ευρωκοινοβουλευτική Ομάδα του ΚΚΕ - πατώντας πάνω σε όλο το προηγούμενο νομοθετικό πλαίσιο που έχει στα χέρια της η ιμπεριαλιστική ένωση, με «άλλοθι» την αντιμετώπιση των τρομοκρατικών ενεργειών που προβληματίζουν την ευρωένωση και γεννιούνται βέβαια πάνω στο έδαφος των ενδοϊμπεριαλιστικών ανταγωνισμών, διαμορφώνει ταυτόχρονα ένα εφιαλτικό νομικό πλαίσιο που - κατά το δοκούν - μπορεί να αξιοποιηθεί και ενάντια στο εργατικό - λαϊκό κίνημα, ποινικοποιώντας την «πρόθεση» τέλεσης «τρομοκρατικών πράξεων», τα ταξίδια σε τρίτες χώρες, ακόμα και την εκπαίδευση.
Ενα από τα πιο επικίνδυνα σημεία της οδηγίας είναι ότι ουσιαστικά ανοίγει το δρόμο για την ποινικοποίηση προθέσεων καθώς, όπως αναφέρεται στην αιτιολογική έκθεση, «ενώ όσον αφορά τα εγκλήματα αυτά δεν απαιτείται η τέλεση τρομοκρατικού εγκλήματος, όπως εξηγείται στο άρθρο 15, περιλαμβάνουν επίσης ένα αντικειμενικό στοιχείο, δηλαδή σαφώς καθορισμένη συμπεριφορά και περιστάσεις, και ένα υποκειμενικό στοιχείο, δηλαδή την πρόθεση ή επίγνωση του δράστη ή του πιθανού δράστη σε σχέση με τη συμπεριφορά του η οποία θα μπορούσε να οδηγήσει στην τέλεση ή τη συμβολή σε τρομοκρατικά εγκλήματα».
Ακόμα πιο χαρακτηριστικό είναι το απόσπασμα όπου αναφέρεται ότι «για οποιοδήποτε από τα εγκλήματα που σχετίζεται με τρομοκρατική ομάδα ή με τρομοκρατικές δραστηριότητες, δεν είναι απαραίτητο το τρομοκρατικό έγκλημα να διαπράττεται πράγματι (...) Δεν είναι απαραίτητο να αποδειχθεί σύνδεση με συγκεκριμένο τρομοκρατικό έγκλημα (...) Για παράδειγμα, για την ποινικοποίηση της στρατολόγησης για σκοπούς που συνδέονται με την τρομοκρατία, δεν είναι απαραίτητο να έχει ζητηθεί από πρόσωπο να διαπράξει συγκεκριμένο τρομοκρατικό έγκλημα ή το πρόσωπο που παρέχει εκπαίδευση για τέλεση τρομοκρατικών πράξεων να καθοδηγεί ένα πρόσωπο στη διάπραξη συγκεκριμένου τρομοκρατικού εγκλήματος...»!
Η οδηγία ποινικοποιεί ακόμα την ηθική αυτουργία στην ...ηθική αυτουργία, αφού με άρθρο της «καλύπτεται» και η περίπτωση «προσώπου που υποκινεί κάποιο άλλο πρόσωπο να έχει ενεργό ρόλο στη στρατολόγηση τρίτων ή να ταξιδέψει στο εξωτερικό για τρομοκρατικούς σκοπούς».
Ενώ και σε ό,τι αφορά τη στρατολόγηση σε τρομοκρατικές ομάδες υποδεικνύει ότι «δεν ενδιαφέρει το αν οι αποδέκτες της προσέλκυσης συμμετείχαν πράγματι στην τέλεση τρομοκρατικού εγκλήματος ή σε ένωση ή ομάδα για τον σκοπό αυτό».
Για τη δε χρηματοδότηση της τρομοκρατίας η πρόταση εισηγείται την ποινικοποίηση «της χρηματοδότησης τρομοκρατικών οργανώσεων και μεμονωμένων τρομοκρατών, ακόμη και εάν δεν υπάρχει σύνδεσμος με συγκεκριμένη τρομοκρατική πράξη ή πράξεις»!
Χαρακτηριστικό είναι ότι η οδηγία ανοίγει το δρόμο και για την ποινικοποίηση των ταξιδιών, επικαλούμενη τον αυξανόμενο αριθμό ατόμων «που ταξιδεύουν στο εξωτερικό για τρομοκρατικούς σκοπούς και την απειλή που αποτελούν κατά την επιστροφή τους (...) Επαρκείς ποινικές διατάξεις που αντιμετωπίζουν το φαινόμενο των ξένων τρομοκρατών μαχητών και τους κινδύνους που συνδέονται με τα ταξίδια σε τρίτες χώρες για τη συμμετοχή σε τρομοκρατικές δραστηριότητες».
Αναγνωρίζει μάλιστα ότι «το νέο αδίκημα των ταξιδιών στο εξωτερικό για τρομοκρατικούς σκοπούς μπορεί να περιορίσει το δικαίωμα της ελεύθερης κυκλοφορίας και διαμονής στο έδαφος των κρατών μελών» και ότι «όλα τα άτομα που ταξιδεύουν σε άλλη χώρα, ενδέχεται να επηρεαστούν από τις διατάξεις σχετικά με την ποινικοποίηση των ταξιδιών στο εξωτερικό για τρομοκρατικούς σκοπούς δυνάμει της οδηγίας».
Ως στόχος της διάταξης διακηρύσσεται το να «υποχρεώσει ένα κράτος - μέλος να προβεί στην ποινικοποίηση των ταξιδιών σε άλλη χώρα, εάν μπορεί να αποδειχθεί ότι ο προβλεπόμενος σκοπός των ταξιδιών αυτών είναι η συμβολή ή η συμμετοχή σε τρομοκρατικά εγκλήματα».
Παράλληλα, πρόβλεψη ποινικοποίησης υπάρχει και για όσους διευκολύνουν τέτοια ταξίδια με «διευθετήσεις πρακτικών ζητημάτων, όπως η αγορά εισιτηρίων και ο σχεδιασμός δρομολογίων» και βεβαίως για όσους τα χρηματοδοτούν με τη νεφελώδη αναφορά ότι «τα κεφάλαια μπορούν να προέρχονται από μία μόνο πηγή, π.χ. ως δάνειο ή δώρο που παρέχεται στον ταξιδιώτη από κάποιο φυσικό ή νομικό πρόσωπο ή από διάφορες πηγές, μέσω κάποιου είδους συγκέντρωσης χρημάτων, η οποία οργανώνεται από ένα ή περισσότερα φυσικά ή νομικά πρόσωπα».
Βέβαια, σύμφωνα με τον έτσι κι αλλιώς θολό ορισμό της τρομοκρατίας και του ριζοσπαστισμού που δίνει η ΕΕ, με διασταλτική ερμηνεία, ακόμα και ένα ταξίδι π.χ. για την έκφραση αλληλεγγύης σε ένα λαό θα μπορούσε εν δυνάμει να θεωρηθεί ταξίδι... συμβολής σε «έγκλημα».
Χαρακτηριστικό πάντως του πνεύματος της εν λόγω οδηγίας είναι ότι στο στόχαστρο τίθεται εν δυνάμει ακόμα και η παροχή εκπαίδευσης γενικά εφόσον για κάποιον υπάρχει ακόμα και η υποψία ότι θα την αξιοποιήσει για την τέλεση τρομοκρατικής ενέργειας. Στην αιτιολογική έκθεση εξηγείται ανάμεσα σε άλλα πως: «Η συμμετοχή σε κατά τα λοιπά νόμιμες δραστηριότητες, όπως η παρακολούθηση μαθημάτων Χημείας στο πανεπιστήμιο, μαθημάτων χειρισμού αεροσκαφών ή η λήψη στρατιωτικής εκπαίδευσης παρεχόμενης από ένα κράτος, μπορούν επίσης να θεωρηθούν ως παράνομη τέλεση του ποινικού αδικήματος της λήψης εκπαίδευσης για τέλεση τρομοκρατικών πράξεων, εφόσον μπορεί να αποδειχθεί ότι το άτομο που λαμβάνει την εκπαίδευση διακρίνεται από την ανάλογη εγκληματική πρόθεση να χρησιμοποιήσει την εκπαίδευση που έλαβε με αυτόν τον τρόπο για την τέλεση ενός τρομοκρατικού εγκλήματος».
Φυσικά, στο μικροσκόπιο τίθενται το διαδίκτυο και η διάδοση μηνυμάτων μέσω αυτού με στόχο, όπως αναφέρεται, να διασφαλιστεί ότι όσα ενθαρρύνουν την τέλεση τρομοκρατικών εγκλημάτων ή παρέχουν τρομοκρατική τεχνογνωσία «καθίστανται αξιόποινες πράξεις».
Οπως σημειώνεται στην οδηγία, «η παρούσα πρόταση αποτελεί τμήμα μιας ευρύτερης προσπάθειας η οποία περιλαμβάνει επίσης την ενίσχυση των προσπαθειών για την πρόληψη της ριζοσπαστικοποίησης» και επικροτείται η συγκρότηση αντίστοιχων μηχανισμών με την αναφορά ότι «για την ενίσχυση και τη στήριξη των προσπαθειών για την πρόληψη της ριζοσπαστικοποίησης η οποία οδηγεί στον βίαιο εξτρεμισμό και την τρομοκρατία, η Επιτροπή ίδρυσε το κέντρο αριστείας RAN, το οποίο υποστηρίζει ένα μεγάλο δίκτυο τοπικών επαγγελματιών (δίκτυο για την ευαισθητοποίηση σχετικά με τη ριζοσπαστικοποίηση)».
Στην ίδια κατεύθυνση, γίνεται υπόμνηση σε απόφαση του ΟΗΕ, η οποία τονίζει ως αναγκαίο «να παροτρύνουν τα κράτη τη συμμετοχή των σχετικών τοπικών κοινοτήτων και μη κυβερνητικών φορέων στην ανάπτυξη στρατηγικών για την αντιμετώπιση της ιδεολογίας του βίαιου εξτρεμισμού που μπορεί να υποκινήσει τρομοκρατικές ενέργειες»...