Eurokinissi |
Τα παζάρια της κυβέρνησης για «ευκολίες πληρωμής» στο χρέος έχουν ως σταθερά τη μόνιμη αντιλαϊκή επίθεση |
«Προς το παρόν δεν υπάρχει συμφωνία για τη διασφάλιση της βιωσιμότητας του ελληνικού χρέους και οι πιθανότητες μιας αίσιας έκβασης στην προσεχή συνεδρίαση των υπουργών Οικονομικών είναι 50% - 50%», δήλωσε χαρακτηριστικά υψηλόβαθμος παράγοντας της Ευρωζώνης, λέγοντας ότι «η συμφωνία αποτελεί ένα βήμα προς την ολοκλήρωση της δεύτερης αξιολόγησης και προλειαίνει το έδαφος για την εκταμίευση της επόμενης δόσης».
Παράλληλα, η κυβέρνηση προσπαθεί να παρουσιάσει τη σχετική συζήτηση, που αφορά αποκλειστικά τα συμφέροντα του κεφαλαίου, ως ενδεικτικό σημάδι της «εξόδου από την κρίση», τάχα προς όφελος του λαού. Σχετικά και απόλυτα βέβαια, η διαχείριση του κρατικού χρέους είναι αναπόσπαστα συνδεδεμένη με τη διασφάλιση της αντιλαϊκής πολιτικής.
Χαρακτηριστικό είναι πως σύμφωνα με άλλες πληροφορίες η πλευρά του ΔΝΤ, με κεντρικό σενάριο τις προβλέψεις για εξαιρετικά αναιμική ανάκαμψη, της τάξης του 1% στη μακροπρόθεσμη περίοδο, βάζει στο τραπέζι τη μείωση των πλεονασμάτων στο 1,5% του ΑΕΠ από το 2023, και μάλιστα σε συνδυασμό με την επιβολή και νέων αντιλαϊκών μέτρων πέρα και πάνω από αυτά που ήδη εφαρμόζονται ή πρόκειται να εφαρμοστούν, με βάση τις διατάξεις του πολυνομοσχεδίου που συζητείται στη Βουλή.
Η Ευρωζώνη, από την πλευρά της, σύμφωνα με τις πρόσφατες «Εαρινές Προβλέψεις» της Κομισιόν, αναμένει ρυθμούς ανάκαμψης μέχρι 2,5% για την περίοδο μέχρι το 2018. Την ίδια ώρα, οι όποιες προβλέψεις τους με ορίζοντα το 2060, επίσης συνδυάζονται με την παραγωγή ικανής μάζας «πρωτογενών πλεονασμάτων», σε συνδυασμό με τηΝ αποκλιμάκωσή τους σε επόμενη φάση, προκειμένου να απελευθερωθεί «δημοσιονομικός χώρος» για την ανάκαμψη του εγχώριου κεφαλαίου (φοροελαφρύνσεις, διοχέτευση κρατικού χρήματος για επενδύσεις κ.λπ).
Ενώ, σε κάθε περίπτωση, η «βιωσιμότητα» του κρατικού χρέους συνδυάζεται και με την τήρηση των δημοσιονομικών κανόνων που προβλέπονται στο «Σύμφωνο Σταθερότητας» της ΕΕ.
«Βραχυπρόθεσμα, ο μεγαλύτερος κίνδυνος είναι να υπάρξει διαφωνία μεταξύ του ΔΝΤ και των Ευρωπαίων εταίρων και να αποχωρήσει το ΔΝΤ από το πρόγραμμα».
Αυτό επισημαίνει ο διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδας, Γ. Στουρνάρας, στο πλαίσιο συνέντευξης στο «Politico», προσθέτοντας στη συνέχεια πως «στην απίθανη περίπτωση που θα αποχωρήσει το ΔΝΤ, θα βρεθεί λύση», που όμως θα «καθυστερήσει». Οπως είπε, η περίπτωση αποχώρησης του ΔΝΤ «θα δημιουργούσε πρόβλημα, επειδή η συμμετοχή του αποτελεί μέρος της αρχικής συμφωνίας, και τα ζητήματα θα περιπλέκονταν».
Παράλληλα, ο Γ. Στουρνάρας επανέφερε στο τραπέζι τη μείωση των πρωτογενών πλεονασμάτων στο 2% μετά το 2020, κάτι που σύμφωνα με τον ίδιο θα βοηθήσει στην τόνωση της «ανάπτυξης», τονίζοντας πως ο «δημοσιονομικός χώρος που θα προκύψει θα πρέπει να χρησιμοποιηθεί για τη μείωση της φορολογίας της εργασίας (σ.σ. κυρίως των ασφαλιστικών εισφορών της εργοδοσίας) και του κεφαλαίου».
Σχετικά με τη μελλοντική ένταξη ελληνικών ομολόγων στα προγράμματα νομισματικής χαλάρωσης της ΕΚΤ, επισήμανε πως αυτό «δεν αποτελεί πανάκεια», ωστόσο «θα αποτελούσε σφραγίδα εμπιστοσύνης από πλευράς της ΕΚΤ, με την έννοια ότι πιστεύει ότι η Ελλάδα βρίσκεται πλέον στο σωστό δρόμο», ενώ «θα διευκόλυνε επίσης την έξοδο της Ελλάδας στις χρηματοπιστωτικές αγορές το 2018».
Σύμφωνα με τον ίδιο, «από το 2010 και μετά, η Ελλάδα έχει επιτύχει τεράστια διόρθωση των μακροοικονομικών ισορροπιών (...), επιτεύχθηκε βελτίωση κατά 25% στην ανταγωνιστικότητα σε όρους κόστους εργασίας, έχουν υλοποιηθεί πολλές διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις στις αγορές προϊόντων και εργασίας, καθώς και στη δημόσια διοίκηση». Οπως είπε, «αυτό που έχει επιτευχθεί είναι μόνο η αρχή ενός νέου αναπτυξιακού προτύπου για την Ελλάδα, ενός προτύπου που θα βασίζεται σε υγιή θεμελιώδη μεγέθη και σε υψηλότερη ανταγωνιστικότητα».
Την ίδια ώρα, εκπρόσωπος της γερμανικής κυβέρνησης επανέλαβε ότι «αρμόδιο όργανο» για το ζήτημα του ελληνικού κρατικού χρέους είναι το Γιούρογκρουπ, με φόντο τις πληροφορίες που είχαν προηγηθεί από το Μέγαρο Μαξίμου, σύμφωνα με τις οποίες ο Αλ. Τσίπρας και η Αγκ. Μέρκελ, σε τηλεφωνική επικοινωνία που είχαν την Τρίτη, «συμφώνησαν ότι είναι αναγκαία και εφικτή η εξεύρεση λύσης στο προσεχές Γιούρογκρουπ».
Οπως μεταδίδει η «Ντόιτσε Βέλε», o κυβερνητικός εκπρόσωπος Στ. Ζάιμπερτ τόνισε πως «η καγκελάριος δεν εκφράζει κάποια προσδοκία για το πότε θα επιτευχθεί μια θετική αξιολόγηση».
Στο ίδιο μήκος κύματος, ο εκπρόσωπος του γερμανικού υπουργείου Οικονομικών σημείωσε πως «δεν μπορούμε να πούμε από τώρα τι θα προκύψει στη συνεδρίαση» του Γιούρογκρουπ.
Την ίδια ώρα «τρέχουν» και τα υπόλοιπα «προαπαιτούμενα» για την ανάκαμψη του κεφαλαίου, με το ΤΑΙΠΕΔ να προχωρά στην παράταση της λειτουργίας του, για 3 ακόμη χρόνια (μέχρι και τον Ιούλη του 2020), γεγονός βέβαια που σχετίζεται με την κλιμάκωση και ολοκλήρωση των ιδιωτικοποιήσεων κρατικών εταιρειών και μετοχικών πακέτων που βρίσκονται στη διαχείρισή του. Να σημειωθεί ότι το συγκεκριμένο ζήτημα αποτελεί ένα από τα «προαπαιτούμενα» για το κλείσιμο της «αξιολόγησης», ενώ το ΤΑΙΠΕΔ αποτελεί θυγατρική εταιρεία της «Ελληνικής Εταιρείας Συμμετοχών και Περιουσίας» (του υπερταμείου για τις ιδιωτικοποιήσεις).
Πέρα από τα ζητήματα της «αξιολόγησης» του ελληνικού προγράμματος, η ατζέντα του προσεχούς Γιούρογκρουπ περιλαμβάνει:
-- Οικονομική κατάσταση στην Ευρωζώνη, με φόντο τις πρόσφατες «Εαρινές Προβλέψεις» της Ευρωπαϊκής Επιτροπής σχετικά με την αναμενόμενη ανάκαμψη και τις συστάσεις για το μείγμα της αντιλαϊκής πολιτικής. Η ΕΚΤ θα παρουσιάσει τα πορίσματα για την εξέλιξη του πληθωρισμού στην Ευρωζώνη, ζήτημα που με τη σειρά του συνδέεται με τη διαμόρφωση της νομισματικής πολιτικής. Σύμφωνα με τα στοιχεία της Γιούροστατ, η ανάκαμψη στην Ευρωζώνη στο Α' τρίμηνο του 2017 διαμορφώθηκε στο 1,7% σε σχέση με το Α' τρίμηνο του 2016 και συνολικά στην ΕΕ στο 2%, ενώ ρυθμός πτώσης (0,5%) εκδηλώθηκε μόνο στην ελληνική οικονομία.
-- Ισπανία, σχετικά με τους ειδικούς εποπτικούς ελέγχους που διενεργεί η Κομισιόν μετά τη λήξη των προγραμμάτων χρηματοπιστωτικής στήριξης μέσω των μνημονίων. Η συγκεκριμένη διαδικασία παύει όταν αποπληρωθεί τουλάχιστον το 75% των δανείων που χορηγήθηκαν σε κάθε χώρα.