Αλλά ο ηθικός αυτουργός για τον εφιάλτη στο Μανχάταν είναι η ίδια η αμερικανική πολιτική, όπως εκφραζόταν και όπως εκφράζεται από το Λευκό Οίκο, το Πεντάγωνο και το οικονομικό της κατεστημένο. Είναι ο ίδιος ο ιμπεριαλισμός που προξενεί τις καταστροφές και φέρνει τη δυστυχία στους λαούς. Η Αμερική, στο πέρασμα του χρόνου, έδινε καθημερινές «εξετάσεις» και αναδείχτηκε σαν τον μεγαλύτερο παγκόσμιο τρομοκράτη! Φανερά, ή συγκεκαλυμμένα επεμβαίνει στα εσωτερικά των άλλων χωρών, και έχει στο ενεργητικό της μύρια θύματα και συμφορές. Μόνο ελάχιστα περιστατικά θα θυμίσουμε: Στο Βιετνάμ υπήρξαν χιλιάδες νεκροί Αμερικανοί στρατιώτες, άλλοι τόσοι γύρισαν ανάπηροι, και πλείστοι έζησαν έκτοτε με αθεράπευτα ψυχολογικά προβλήματα. Ποιος ήταν υπεύθυνος γι' αυτό το δράμα; Οι Βιετκόγκ που υπερασπίζονταν την ακεραιότητα της πατρίδας τους, ή οι Αμερικανοί ιθύνοντες που πραγματοποίησαν αισχρή επέμβαση σε ξένο κράτος, το κατέκαψαν και δολοφόνησαν χιλιάδες αθώους πολίτες. Ποιος έστειλε τα παιδιά του αμερικανικού λαού στο σφαγείο, και για να εξυπηρετήσουν ποια συμφέροντα; Τότε οι πολίτες τους το αντιλήφθηκαν και ξεσηκώθηκαν. Νωρίτερα είχαν κάνει το ίδιο με την Κορέα, όπου έμπλεξαν και την Ελλάδα. Δεμένη στο άρμα της Αμερικής η χώρα μας, πλήρωσε ακριβά σε αίμα εκείνο τον πόλεμο για το συμφέρον της Ουάσιγκτον. Οι Αμερικανοί έκαναν πάντα τους πολέμους τους με το αίμα των άλλων. Και αποτελούσε απαράβατη αρχή τους, τα πολεμικά παιχνίδια τους να παίζονται εκτός αμερικανικού εδάφους. Για πρώτη φορά τώρα είδαν παγωμένοι ότι τα δεινά που προκαλούν σε άλλους, μπορεί να μετατραπούν σε «μπούμερανγκ».
Ψάχνουν ανά την υφήλιο οι Αμερικανοί, για να ανακαλύψουν τρομοκράτες. Πρόσφατα, όμως, ένας Αμερικανός επίσημος παραδέχτηκε ότι οι κυβερνώντες της χώρας του, δημιουργούν τους τρομοκράτες. Δεν το είπε βέβαια μ' αυτά ακριβώς τα λόγια, αλλά το συμπέρασμα αποδίδει αυτό το νόημα. Κι αφορμή για τη συγκεκριμένη αναφορά, στάθηκε η πολιτική των ΗΠΑ στην Ελλάδα!
Στις αποθήκες του αμερικανικού εθνικού τυπογραφείου, σε μια γειτονιά της Ουάσιγκτον, βρίσκονται στοίβες από αντίτυπα του βιβλίου που έχει τίτλο:
«Οι εξωτερικές σχέσεις των Ηνωμένων Πολιτειών - Ανατολική Μεσόγειος 1964-1968». Πρόκειται για τα απόρρητα αρχεία της ΣΙΑ για την Ελλάδα και την Κύπρο, για την πολιτική των ΗΠΑ που αφορούσε εμάς. Η έκδοση είναι του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, που εδώ και πολλά χρόνια έχει καθιερώσει την περιοδική έκδοση αυτών των βιβλίων για την εξωτερική πολιτική, και δημοσιοποιούνται μετά από παρέλευση 30 ετών, εκτός αν συντρέχουν λόγοι «εθνικής ασφαλείας»! Αυτοί οι «λόγοι» μεταφράζονται πιο απλά στη λαϊκή διάλεκτο: «Τα άπλυτα» της αμερικανικής πολιτικής που δε συμφέρει να γνωστοποιηθούν!
Η ΣΙΑ, λοιπόν, αρνείται να αποχαρακτηρίσει αυτά τα άκρως απόρρητα έγγραφα, με το επιχείρημα, ότι μπορεί να αποκαλύψουν «πηγές ή τεχνικές συλλογής πληροφοριών» θέτοντας σε κίνδυνο τις σημερινές δραστηριότητές της!
Οπως έγραφε ο συνάδελφος κ. Αλέξης Παπαχελάς στο «Βήμα», ο απελθών πρέσβης κ. Νίκολας Μπερνς είχε στείλει έγγραφη εισήγηση για το αποχαρακτηρισμό του τόμου, παρά τις πιέσεις που δέχτηκε από συνεργάτες του και κυρίως από το σταθμάρχη της ΣΙΑ στην Ελλάδα, ο οποίος είπε ότι η δημοσιοποίηση νέων στοιχείων για την περίοδο 1964-1968, «θα δώσει αφορμή στην τρομοκρατική οργάνωση "17 Νοέμβρη" να δικαιολογήσει κάποιο χτύπημά της»!
Αυτό αποτελεί επίσημη παραδοχή για τις ευθύνες και την ολέθρια εγκληματική πολιτική της Ουάσιγκτον σε βάρος της χώρας μας (για την οποία δεν είχαμε καμιά αμφιβολία, ούτε και μας εκπλήσσει), που μπορεί να προκαλέσει τη δίκαιη οργή και κάποιο πιθανό χτύπημα «τρομοκρατών». Αλλά ο πραγματικός τρομοκράτης είναι η ίδια η αμερικανική πολιτική, οι εκφραστές της οποίας μεταβάλλονται με κυνικό τρόπο σε κήνσορες. Ερχεται δε το ΝΑΤΟ, ο παγκόσμιος χωροφύλακας, να ενεργοποιήσει κάποιο άρθρο του που λέει ότι εφόσον δέχεται χτύπημα η Αμερική, όλες οι χώρες του Ατλαντικού Συμφώνου, πρέπει να συστρατευτούν στο πλευρό της... Γιατί, όμως, οι υποκριτές των Βρυξελλών, δε διατύπωσαν την ίδια αξίωση όταν οι Τούρκοι έκαναν εισβολή στην Κύπρο; Εκεί είχε αμβλυνθεί η ευαισθησία τους... Η προκλητικότητα και η αυθάδεια ΗΠΑ-ΝΑΤΟ, φτάνει στο σημείο να απειλούν με κυρώσεις, ακόμα κι αυτούς που θέλουν να μείνουν ουδέτεροι στον «πόλεμο» για τον οποίο κάνει λόγο ο Μπους...
Η αμερικανική κυβέρνηση θα βάλει την ανθρωπότητα τώρα σε μια περιπέτεια του παραλόγου, της τρέλας και νέων δεινών. Ο παγκόσμιος ορίζοντας συννεφιάζει. Αν ήθελε η κυβέρνηση των ΗΠΑ θα μπορούσε να εξουδετερώσει μελλοντικά τρομοκρατικά χτυπήματα, μόνο με μια της επίσημη δήλωση: Οτι θα πάψει στο εξής να αναμειγνύεται στα εσωτερικά των άλλων χωρών. Αλλά δεν το κάνει. Και κανείς δεν έχει πειστεί βέβαια ότι η τραγωδία του Μανχάταν οφείλεται στον Μπιν Λάντεν.
Εκείνο που βλέπουμε με σιγουριά, είναι ότι με αφορμή τη συγκεκριμένη τραγωδία του Μανχάταν, αυτοί που έχουν συμφέρον, θα προχωρήσουν με «δικαιολογητικά» στον ολοκληρωτισμό της παγκοσμιοποίησης. Οι Αμερικανοί θέλουν να τους φοβούνται. Οπως έλεγε όμως χαρακτηριστικά ένας πραγματικός σοσιαλιστής, ο υπαρχηγός του Αγγλικού Εργατικού Κόμματος Ανιούριν Μπέβαν, «Ο φόβος είναι κακός σύμβουλος. Σύντροφός του είναι το μίσος, και το μίσος γεννάει την ωμότητα και θρέφει την αδιαλλαξία...».