Αποσπάσματα από την ομιλία του Γ. Πέρρου, εκ μέρους της Εκτελεστικής Γραμματείας του ΠΑΜΕ, στη χτεσινή συγκέντρωση στο Σύνταγμα
Ο Γιώργος Πέρρος |
Τα διδάγματα από τη ματωμένη θυσία των εργατών του Σικάγου βρίσκονται στο προσκήνιο, αποτελούν φλόγα για κάθε εργάτη. Αποτελούν συμβολή στη συνολική πείρα του εργατικού κινήματος πως τίποτα δεν χαρίζεται. Η εργατική τάξη από την εμφάνισή της μέχρι και σήμερα τίποτα δεν απέσπασε χωρίς το δικό της αγώνα, χωρίς τη δική της οργάνωση, χωρίς τις θυσίες χιλιάδων εργατών και εργατριών, χωρίς διαρκή πάλη και μέτωπο απέναντι στην εξουσία των αφεντικών.
Τον αγώνα για 8 ώρες δουλειάς, 8 ώρες ανάπαυσης, 8 ώρες ελεύθερο κοινωνικό χρόνο, πριν από 132 χρόνια τον χαρακτήριζαν τρέλα. Την τρέλα του 8ωρου! Σήμερα, με το σημερινό επίπεδο ανάπτυξης της επιστήμης και της τεχνολογίας, με τον τεράστιο πλούτο που παράγεται, μας ξαναγύρισαν ενάμιση αιώνα πίσω! Να διεκδικούμε ξανά ελεύθερο χρόνο, ανθρώπινες συνθήκες δουλειάς, ΣΣΕ, Κοινωνική Ασφάλιση!
Σήμερα, και μπροστά στη λυσσασμένη επίθεση του κεφαλαίου και της σημερινής κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ απέναντι στο δικαίωμα στη δουλειά, στην απεργία και τη συνδικαλιστική δράση, τα μηνύματα της Πρωτομαγιάς αποτελούν αγκάθι για τα αφεντικά και το πολιτικό προσωπικό τους.
Η εμπειρία του προηγούμενου αιώνα είναι φωτεινός φάρος. Φανερώθηκαν όλες οι αξίες και τα χαρίσματα της τάξης μας. Αποδείχθηκε πού μπορεί να φτάσει όταν είναι οργανωμένη, αποφασισμένη, όταν γνωρίζει τι πρέπει να κάνει για να απελευθερωθεί από τα δεσμά της. Μπορεί να φτάσει να κατακτήσει την εξουσία, να οργανώσει την κοινωνία, την οικονομία προς όφελός της.
Γι' αυτό και οι καθημερινοί μικροί και μεγάλοι αγώνες στους κλάδους και στους εργασιακούς χώρους είναι συμβολή στη συνολική υπόθεση της συγκέντρωσης δυνάμεων για την κατάργηση της εκμετάλλευσης.
Στη χώρα μας, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ «τιμά» την Πρωτομαγιά «απελευθερώνοντας» από σήμερα τους πλειστηριασμούς και τις κατασχέσεις για χρέη σε τράπεζες και Δημόσιο, ακόμα και για 500 ευρώ. Δεν θα μπορούσε να δώσει καλύτερη συνέχεια στα γεγονότα της προηγούμενης βδομάδας, όταν έστειλε στα νοσοκομεία και στα δικαστήρια νέους ανθρώπους, προστατεύοντας με ΜΑΤ, καταστολή και χημικά το άγαλμα του μακελάρη Τρούμαν.
Η κυβέρνηση στο ένα χέρι κρατάει τα αιματοβαμμένα σύμβολα των ΗΠΑ, ΝΑΤΟ και ΕΕ και με το άλλο το μαστίγιο και τα ρόπαλα για να χτυπάει το εργατικό και νεολαιίστικο κίνημα.
Ο πρωθυπουργός και οι υπουργοί όλο και πιο πυκνά μιλούν για έξοδο από τα μνημόνια και για την επερχόμενη τάχα «δίκαιη ανάπτυξη». Παράλληλα βέβαια ψηφίζουν ένα - ένα τα 88 προαπαιτούμενα της 4ης «αξιολόγησης», όπως έκαναν με την πώληση των λιγνιτικών μονάδων της ΔΕΗ. Σειρά έχουν η ΛΑΡΚΟ, τα νερά και ο κατάλογος μακρύς. Προετοιμάζουν το επόμενο μνημόνιο, ως το «εθνικό στρατηγικό σχέδιο». Ενα σχέδιο που έχει συνολικά τη σύμφωνη γνώμη όλων των κομμάτων του κεφαλαίου, του μαύρου μετώπου που συναντήσαμε, να υπονομεύει και να λυσσάει, γιατί το ΠΑΜΕ τούς χάλασε τη «σιγή ασυρμάτου» που ήθελαν να επιβάλουν όταν περνούσαν τα μέτρα, η περιστολή της απεργίας, οι πλειστηριασμοί, οι «κόφτες», οι ιδιωτικοποιήσεις, αλλά και όταν έδιναν γην και ύδωρ στους ιμπεριαλιστές για να βομβαρδίσουν τη Συρία.
ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, ΝΔ, ΠΑΣΟΚ παλιό και με νέο ΑΦΜ, Ποτάμι, Ενωση Κεντρώων και οι ηγεσίες τους στο κίνημα, οι παρατάξεις τους, φτιάχνουν και «κοινωνική συμμαχία», τρομάρα τους, ΓΣΕΕ, ΑΔΕΔΥ, ΓΣΕΒΕΕ, Επιμελητήρια, μαζί με τον ΣΕΒ, τους τραπεζίτες, για να πείσουν τους εργαζόμενους όχι μόνο να μείνουν σκυφτοί, γονατισμένοι, αλλά να υιοθετήσουν ξένους στόχους και συνθήματα.
Τι σημαίνει όμως αυτή η περιβόητη «μεταμνημονιακή εποχή», που τη διαλαλεί σε κάθε «αναπτυξιακό» συνέδριο - φιέστα που πραγματοποιεί η κυβέρνηση σε όλη τη χώρα;
Η «επιστροφή στην ομαλότητα», όπως λένε, σημαίνει ανάκτηση των απωλειών, κατάργηση των αντεργατικών - αντιασφαλιστικών νόμων που κατέκλυσαν τη ζωή μας τα χρόνια των μνημονίων;
Οτι θα επιστρέψουν οι μισθοί στα επίπεδα προ μνημονίων, πως ο βασικός μισθός θα επιστρέψει στα 751 ευρώ, πως θα ανακτηθούν όλα τα εργατικά και ασφαλιστικά δικαιώματα που διαλύθηκαν όλα αυτά τα χρόνια;
Η «μεταμνημονιακή εποχή» θα μας βρει με Συλλογικές Συμβάσεις εργασίας σε κλάδους και χώρους δουλειάς, θα καταργηθεί το αίσχος της ηλικιακής διαφοροποίησης στην καταβολή των μισθών, θα πάρουν πίσω την ντροπή των «ενώσεων προσώπων»;
Θα σταματήσει το κυνήγι της εργατικής - λαϊκής κατοικίας;
Τίποτε απ' αυτά δεν θα γίνει. Η τωρινή κυβέρνηση δεν ήρθε ουρανοκατέβατη σήμερα, πατάει πάνω στον ίδιο βηματισμό των προηγούμενων κυβερνήσεων, της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ. Ακολουθεί πιστά το δρόμο που προστατεύει και αυξάνει την κερδοφορία των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων.
Μέρος του προβλήματος που αντιμετωπίζει η εργατική τάξη είναι και οι ηγεσίες της ΓΣΕΕ και της ΑΔΕΔΥ. Εχουν μπει μπροστά στην υλοποίηση των στόχων του κεφαλαίου, συνυπογράφοντας το «εθνικό σχέδιο δράσης» με τον ΣΕΒ, τον ΣΕΤΕ, τους εκμεταλλευτές μας. Εστησαν στα γραφεία τους μια συμμαχία που την ονόμασαν και «κοινωνική», για να ξεγελάσουν τους εργαζόμενους, τους αυτοαπασχολούμενους.
Είναι οι σταθεροί κλακαδόροι και το ντεκόρ στα σιδερόφραχτα «αναπτυξιακά» συνέδρια της κυβέρνησης, έξω από τα οποία διαδηλώνουν από το Σεπτέμβρη σωματεία και Εργατικά Κέντρα που συσπειρώνονται στο ΠΑΜΕ, μαζί με άλλους αγωνιστές και σύμμαχα κοινωνικά στρώματα από τους αγροτικούς συλλόγους, τις ενώσεις βιοτεχνών - εμπόρων, τους συλλόγους γυναικών, τους φοιτητικούς και σπουδαστικούς συλλόγους που συσπειρώνονται στο ΜΑΣ και πολλούς άλλους αγωνιστές.
Και θα γίνουμε περισσότεροι, χτίζοντας βήμα βήμα τη μεγάλη Κοινωνική Συμμαχία των άγρια καταπιεσμένων από τα μονοπώλια και τις ιμπεριαλιστικές τους συμμαχίες και οργανισμούς, όπως το ΝΑΤΟ και η ΕΕ. Εδώ είναι η ελπίδα, με την άνοδο της πάλης σε κάθε κλάδο, κάθε χώρο και πανελλαδικά, και όχι στις φιέστες κοινωνικού εταιρισμού που ανακοινώνουν οι άνθρωποι των αφεντικών ως «μέρα πανεθνικής δράσης».
Πέρα όμως από τα μνημονιακά μέτρα, πιο ανησυχητική πλευρά αποτελεί η όλο και πιο βαθιά εμπλοκή της χώρας στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς.
Ο λαός μας πλήρωσε και συνεχίζει να πληρώνει μεγάλο τίμημα, με τεράστια ανεργία, με μειώσεις μισθών, συντάξεων, εισοδήματος, με σκληρή φορολογία. Δεν πρέπει να πληρώσει και με νέες περιπέτειες, πάλι για την εξασφάλιση της καπιταλιστικής κερδοφορίας και την εξασφάλιση κομματιού της μοιρασιάς της λείας για τα μονοπώλια.
Οι ιμπεριαλιστές φέρνουν τη δυστυχία και ματώνουν για μια ακόμη φορά τους λαούς της περιοχής. Η ένταση στην Ανατολική Μεσόγειο, οι βομβαρδισμοί στη Συρία, η ισραηλινή βαρβαρότητα που δολοφονεί ψυχρά τον Παλαιστινιακό λαό, αλλά και τα συνεχή επεισόδια στην πιο στενή περιοχή μας, αποτελούν επικίνδυνες εξελίξεις για το λαό μας και τους γύρω λαούς.
Γνωρίζουμε πάρα πολύ καλά πως ό,τι προσχήματα και τεχνάσματα χρησιμοποιήσουν προκειμένου να δικαιολογήσουν αιματηρές επεμβάσεις, η πραγματική αλήθεια που βάζει μπαρούτι στην περιοχή μας κρύβεται πίσω από τον έλεγχο των πετρελαίων και των δρόμων μεταφοράς τους.
Οταν σε μία περιοχή έχουν συσσωρευτεί τόσες πολλές στρατιωτικές δυνάμεις, όταν εμπλέκονται ΗΠΑ - Βρετανία - Γαλλία - Ισραήλ με τις λυκοσυμμαχίες του ΝΑΤΟ και της ΕΕ, και από την άλλη παρεμβαίνουν Ρωσία και Ιράν, όχι μόνο αποκλιμάκωση δεν υπάρχει, αλλά αντίθετα η περιοχή θυμίζει πυριτιδαποθήκη έτοιμη να εκραγεί. Αμεση συνέπεια θα είναι ο νέος μαζικός ξεριζωμός χιλιάδων ανθρώπων από τα σπίτια τους. Το νέο κύμα προσφύγων, για το οποίο υποκριτικά μιλάνε αυτοί που το προκαλούν.
Καταδικάζουμε τους φασίστες που την προηγούμενη βδομάδα στη Μυτιλήνη έκαναν προγκρόμ, κυνηγώντας να κάψουν μανάδες με τα μωρά τους που διαμαρτύρονταν για τον εγκλωβισμό τους. Τα φασιστάκια μπροστά στον Αμερικανό πρέσβη στέκονται «κλαρίνο» και χτυπούν ανήμπορους, ταλαιπωρημένους ανθρώπους, θύματα του ιμπεριαλιστικού πολέμου.
Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ συμμετέχει, δίνοντας γη και νερό, στο νέο έγκλημα των ιμπεριαλιστών! Μέσα σε δύο χρόνια έκανε τη χώρα μας ορμητήριο στα πολεμικά σχέδια, στους βομβαρδισμούς και στις τροφοδοσίες των πολεμικών πλοίων.
Την ίδια ώρα που δίνονται δισ. στο ΝΑΤΟ και ο Τσίπρας παίρνει τα συγχαρητήρια των Αμερικανών Προέδρων, σε σύνολο 2,2 εκατομμυρίων εργαζομένων πάνω από 657.000 έχουν συμβάσεις μερικής απασχόλησης, το 53% των προσλήψεων του Α' τριμήνου του 2018 έγινε με συμβάσεις μερικής ή εκ περιτροπής εργασίας, το 38% των εργαζομένων που δουλεύει 8ωρο πληρώνεται χαμηλότερα από τον κατώτερο μισθό, ένας στους πέντε εργαζόμενους, δηλαδή 500.000, εργάζονται ανασφάλιστοι, με 383 ευρώ μεικτά καλείται να ζήσει ένας στους τρεις εργαζόμενους στον ιδιωτικό τομέα, με 381 ευρώ κατά μέσο όρο αμείβονται οι εργαζόμενοι κάτω των 25. Ενα εκατομμύριο άνθρωποι εργάζονται απλήρωτοι επί μήνες, ένας στους δύο πληρώνεται με καθυστέρηση.
Ο πακτωλός των εξοπλισμών πηγαίνει στη συνοδεία των αεροπλανοφόρων, όπως του αεροπλανοφόρου «Χάρι Τρούμαν», που ήρθε στη Μεσόγειο. Ο λαός ματώνει από τις περικοπές και η κυβέρνηση παραγγέλνει «F-16» και φρεγάτες, κάνει ασκήσεις καταπολέμησης πλήθους, όπως η ευρωΝΑΤΟική άσκηση που έγινε την περασμένη βδομάδα στην 113η Πτέρυγα Μάχης στη Θεσσαλονίκη!
Τώρα χρειάζεται να δυναμώσει ο αγώνας ενάντια στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο. Για να κλείσει η βάση της Σούδας και όλες οι ξένες βάσεις στην Ελλάδα. Για να κλείσουν οι βρετανικές βάσεις στην Κύπρο, που είναι ορμητήρια θανάτου. Να επιστρέψουν όλοι οι Ελληνες στρατιώτες από αποστολές εκτός συνόρων. Για την αποδέσμευση της χώρας μας από το ΝΑΤΟ και την ΕΕ.
Το ΠΑΜΕ πήρε μέτρα ενημέρωσης των εργαζομένων για τις αρνητικές εξελίξεις στην περιοχή. Προχώρησε σε δεκάδες πρωτοβουλίες στους κλάδους και στους χώρους δουλειάς, δυνάμωσε την αλληλεγγύη στους πρόσφυγες και στα παιδιά τους, βρέθηκε έξω από «hot spots», αλλά και τα στρατόπεδα της ντροπής. Βροντοφώναξε το σύνθημα: Αλληλεγγύη το όπλο των λαών, όχι στους πολέμους των ιμπεριαλιστών.
Τον περασμένο καλοκαίρι το ΠΑΜΕ πήρε σημαντική πρωτοβουλία με την πραγματοποίηση του Διήμερου Βαλκανικής Αντιπολεμικής και Αντιιμπεριαλιστικής Δράσης Συνδικάτων, που διοργανώθηκε στη Θεσσαλονίκη.
Είναι πρωτοβουλίες που δυναμώνουν τη φιλία και την αλληλεγγύη των λαών, βάζουν στο στόχαστρο τον πραγματικό εχθρό. Θα συνεχίσουμε.
Πρωτοστατούμε στην πάλη για τα σύγχρονα δικαιώματα των εργαζομένων, για ΣΣΕ, αυξήσεις στους μισθούς, στις συντάξεις, κοινωνικές παροχές. Οι συνάδελφοι μεταλλεργάτες στη Ζώνη, οι οικοδόμοι, οι εργαζόμενοι στα Τρόφιμα - Ποτά, οι υγειονομικοί, οι εκπαιδευτικοί που παλεύουν για προσλήψεις ενάντια στις άθλιες εργασιακές σχέσεις - λάστιχο, είναι μόνο ορισμένοι κλάδοι που δείχνουν το δρόμο στις σημερινές συνθήκες υποχώρησης του κινήματος, το δρόμο της αλλαγής των συσχετισμών, της μαζικοποίησης των σωματείων, της βελτίωσης της λειτουργίας τους, του ταξικού προσανατολισμού, που είναι οι όροι για την ανασύνταξη του κινήματος.
Κάθε εργαζόμενος καλής θέλησης αναγνωρίζει ότι αν δεν υπήρχε το ΠΑΜΕ δεν θα κουνιόταν φύλλο! Σήμερα αυτό δεν φτάνει, δεν συμβιβαζόμαστε με μια κατάσταση αναγνώρισης, αλλά ταυτόχρονα μοιρολατρίας και συμβιβασμού. Προχωράμε μπροστά!
Ο λαός δεν έχει τίποτα να κερδίσει περιμένοντας καλύτερες μέρες από τα αφηγήματα της «μεταμνημονιακής εποχής» και τη «δίκαιη ανάπτυξη» που του λέει η κυβέρνηση.
Οι λύσεις έρχονται από την οργανωμένη δράση, πέρα και έξω από τον καπιταλιστικό μονόδρομο της ΕΕ και των κυβερνήσεών της.
Η διέξοδος βρίσκεται στην οργάνωση και τον αγώνα εναντίον της κυβέρνησης, του κεφαλαίου και των κομμάτων του, των νέων και παλιών αντεργατικών μνημονίων, στην πάλη με προοπτική να κάνουν οι εργαζόμενοι δικό τους τον πλούτο που παράγουν.
Η 1η Μάη μάς καλεί να μείνουμε ανυπότακτοι!
Ζήτω η 1η Μάη και η πάλη η ταξική!