Γρηγοριάδης Κώστας |
«Για να μην πάμε στο τι υπήρχε προ ΟΤΕ, η κίνηση είναι η εξής: Η ιδιωτική επιχείρηση που υπήρχε, η παλιά ΤΗΛΕΦΩΝΙΚΗ, γίνεται κρατική. Γιατί; Για να εκσυγχρονιστεί και να προσαρμοστεί στις νέες συνθήκες έπρεπε την αναλάβει το κράτος, διότι οι επιχειρηματίες εκείνη την περίοδο δεν είχαν τόσα κέρδη, τόσα κεφάλαια για να το κάνουν. Την πήρε λοιπόν το κράτος. Δεν επρόκειτο για κοινωνικοποίηση. Ηταν κρατικοποίηση, να το πω έτσι. Ο κρατικός ΟΤΕ ανασυγκροτείται, ενισχύεται, με όλα τα κουσούρια τα οποία έχει, και γίνεται κερδοφόρος.
Εδώ και πολλά χρόνια, όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά και σε ευρωπαϊκό και παγκόσμιο επίπεδο, υπάρχει τόσο μεγάλη συσσώρευση κερδών, που οι επιχειρηματίες θέλουν να επιστρέψουν στον τομέα των τηλεπικοινωνιών, να έχουν την άμεση ευθύνη, να τον χειριστούν για τη συνολικότερη κερδοφορία τους.
Και το κράτος τον δίνει. Κράτος και επιχειρηματίες είναι ένα πράγμα. Είτε είναι στο κράτος, για λογαριασμό των επιχειρηματιών, είτε έχουν τον ΟΤΕ οι επιχειρηματίες, αυτό είναι μία επιμέρους διαφορά. Κυριολεκτικά επιμέρους, χωρίς να την υποτιμώ. Αυτό είναι το θέμα. Εδώ λοιπόν, ανοίγεται το εξής ζήτημα: Πρώτα πρώτα, δεν πρέπει να μιλάμε μόνο για ΟΤΕ, γιατί στην Ελλάδα δρουν πολλές εταιρείες που δραστηριοποιούνται στον τομέα των τηλεπικοινωνιών. Επομένως, πρέπει να μιλήσουμε γενικότερα για δημόσιο φορέα τηλεπικοινωνιών, που θα ανήκει στο Δημόσιο και θα υπηρετεί το λαό».