Πρώτον, το καθεστώς του Σ. Χουσεΐν δεν είχε - ακόμη κι αν είχε, δε χρησιμοποίησε - βιολογικά και χημικά όπλα μαζικής καταστροφής.
Δεύτερον, ο ιρακινός λαός δεν αντιμετώπισε και δεν αντιμετωπίζει τους Αμερικανοβρετανούς, ως απελευθερωτές, αλλά ως εχθρικές δυνάμεις εισβολής και κατοχής. Γεγονός, το οποίο δεν μπορεί να διαψευστεί από τις λίγες εικόνες των ολιγάριθμων πανηγυριζόντων Ιρακινών, που προβάλλουν και ξαναπροβάλλουν τα αμερικανικά τηλεοπτικά δίκτυα.
Τρίτον, οι ιρακινές ένοπλες δυνάμεις πρόβαλλαν γενναία και σθεναρή αντίσταση, με βασικό όπλο το φρόνημά τους. Συντριπτική ήταν η υπεροπλία των δυνάμεων εισβολής. Οχι μόνον, επειδή διέθεταν την απόλυτη και αποκλειστική κυριαρχία στον αέρα, αλλά και γιατί οι ιρακινές δυνάμεις διέθεταν οπλικά συστήματα και όπλα των περασμένων δεκαετιών και αυτά λιγοστά, κυρίως λόγω του 12ετούς εμπάργκο.
Τέταρτον, οι ηγεσίες των ΗΠΑ και της Μ. Βρετανίας δεν έκαναν μόνο και συνεχίζουν να διεξάγουν έναν παντελώς αδικαιολόγητο, κατάφωρα άδικο και ολότελα παράνομο πόλεμο, αλλά γνώριζαν απ' την αρχή ότι θα πολεμούσαν εκ του ασφαλούς. Ηταν σίγουροι ότι θα σκόρπιζαν τον όλεθρο, χωρίς οι αμυνόμενοι να είναι σε θέση, να φέρουν αποτελεσματική αντίσταση και, κυρίως, να τους βλάψουν ουσιαστικά. Το μόνο που δεν υπολόγισαν, ήταν το πατριωτικό φρόνημα του ιρακινού λαού.
«Βρισκόμουν στο μπαλκόνι του ξενοδοχείου. Δεν άκουσα ούτε έναν πυροβολισμό από την περιοχή, σίγουρα όχι από το ξενοδοχείο. Κάποια στιγμή, παρατήρησα ότι ένα από τα τεθωρακισμένα είχε στρέψει το πυροβόλο του προς το κτίριο. Τρέξαμε μέσα... και έπειτα ένας πολύ δυνατός θόρυβος, μία ισχυρή έκρηξη που ταρακούνησε το ξενοδοχείο... Πρέπει να μας είχαν δει, μας είχαν δει, τους είχαμε δει κι εμείς... Δεν ήταν λάθος, γνώριζαν ότι είμαστε εκεί. Αυτή η οβίδα στόχευε κατευθείαν σ' αυτό το ξενοδοχείο, κατευθείαν στους δημοσιογράφους. Δεν ήταν ατύχημα». Η μαρτυρία είναι του Ντέιβιντ Τσάτερ, ανταποκριτή του βρετανικού δικτύου «Σκάι» και αφορά, όπως καταλάβατε, την προμελετημένη και εγκληματική επίθεση των αμερικανικών τανκς στο ξενοδοχείο «Παλαιστίνη» της Βαγδάτης.
Ρίχνουν τεράστιες βόμβες βάρους 900 κιλών, οι οποίες ανοίγουν κρατήρες βάθους 15 και πλέον μέτρων. Ρίχνουν βόμβες διασποράς και, μάλιστα, μέσα σε πόλεις, όπως συνέβη στη Μοσούλη, στο Κιρκούκ, στη Βασόρα και στην Αλ Χίλα. Ρίχνουν, ακόμη, βλήματα, πυραύλους και βόμβες απεμπλουτισμένου ουρανίου, που θα σκορπίζουν τον τοξικό και ραδιενεργό όλεθρο για πολλούς αιώνες. Είναι ορισμένα μόνον απ' τα «έξυπνα» όπλα που χρησιμοποιούν οι Αμερικανοβρετανοί εισβολείς στο Ιράκ. Δεκάδες χιλιάδες είναι τα θύματα, ανάμεσά τους πολλά παιδιά, γυναίκες και ηλικιωμένοι. Πολύ περισσότεροι είναι οι τραυματίες, ανεξακρίβωτος ο αριθμός όσων έχασαν ό,τι είχαν και μετατράπηκαν σε πρόσφυγες στην ίδια τους τη χώρα. Την ίδια στιγμή, εκατομμύρια Ιρακινοί, κυρίως στο κατεχόμενο ήδη Νότιο Ιράκ, επιβιώνουν σε τραγικές συνθήκες, χωρίς νερό και φαγητό.
Σίγουρα, η αμερικανοβρετανική εισβολή στο Ιράκ θα μείνει στην παγκόσμια Ιστορία, ως η πλέον απάνθρωπη και εγκληματική πολεμική εκστρατεία «απελευθέρωσης».
Ολο και περισσότεροι αρθρογράφοι και αναλυτές απ' όλο τον κόσμο - ανάμεσά τους και αρκετοί Αμερικανοί - παραδέχονται, πλέον, ότι το νέο δόγμα των ΗΠΑ, περί προληπτικών πολέμων, τα προετοιμαζόμενα νέα οπλικά συστήματα («πόλεμος των άστρων», νέες γενιές πυρηνικών όπλων, κλπ.), ο πόλεμος στο Ιράκ, οι επόμενοι πόλεμοι, κλπ. κλπ., σχεδιάζονταν και προετοιμάζονταν πριν αρκετά χρόνια και, πάντως, πριν τις τρομοκρατικές επιθέσεις στη Νέα Υόρκη και την Ουάσιγκτον, το Σεπτέμβρη του 2001. Το τελευταίο αυτό γεγονός, συμπληρώνουν, απλώς επέτρεψε τη δημιουργία του απαραίτητου κλίματος, κυρίως στο εσωτερικό των ΗΠΑ, αλλά και στον υπόλοιπο κόσμο, ώστε να αρχίσει η εφαρμογή των προαναφερομένων σχεδίων.
Εμείς, πάντως, δε θα σταματήσουμε να θυμίζουμε, ότι δεν έχει δοθεί ακόμη στη δημοσιότητα το παραμικρό αποτέλεσμα των ερευνών για το χτύπημα της 11ης Σεπτέμβρη, που κάνουν ενάμισι και πλέον χρόνο τώρα οι κάθε λογής μυστικές και φανερές υπηρεσίες των ΗΠΑ, το Κογκρέσο, κλπ. κλπ...
Σομαλία, Ιράκ, Γιουγκοσλαβία, Αφγανιστάν και πάλι Ιράκ! Οσο τα εγκλήματα συνεχίζονται και οι προφανείς, δακτυλοδεικτούμενοι σε όλο τον πλανήτη, ένοχοι μένουν ατιμώρητοι, τίποτε δεν έχει τελειώσει.
Συρία, Ιράν, Παλαιστίνη, Βόρεια Κορέα και κάμποσες δεκάδες άλλες χώρες. Τα μέτωπα μένουν ανοιχτά, οι Aμερικανοί (ίσως με περισσότερους «πρόθυμους συμμάχους» αυτή τη φορά) δηλώνουν ότι «θα είναι εκεί», γι' αυτό κι εμείς θα φροντίσουμε να είμαστε απέναντί τους.
Κι εδώ στην Ελλάδα αναθάρρησαν, βέβαια, οι κάθε λογής «φιλελεύθεροι», «ρεαλιστές», «αντικειμενικοί» και «εκπρόσωποι των ελληνικών συμφερόντων». Αλλωστε, οι λεηλασίες που είδαμε στους δρόμους της Βαγδάτης δε θα είναι τίποτε μπροστά σε αυτό που ετοιμάζουν οι «σύμμαχοι» στο Ιράκ.
Χειρότεροι απ' όλους είναι οι.... βιαστικοί. Μόνο που δεν έβρισαν κάποιοι από τα τηλεοπτικά παράθυρα τους Ιρακινούς που ακόμα αντιστέκονται και δεν αφήνουν τον πόλεμο να τελειώσει... γρήγορα και να πάνε καλά οι «αγορές». Θα τους στενοχωρήσουμε, αλλά υπάρχουν ακόμα ανοιχτά μέτωπα.
Βλέπετε εκτός από τον Τζορτζ Μπους, που δήλωσε δημοσίως «ικανοποιημένος» από τις εξελίξεις, είναι και άλλοι πολλοί που τρίβουν τα χέρια τους. Ιδίως από την πλευρά του υπουργείου των Εξωτερικών δεν πρέπει να υπάρχει καμιά αμφιβολία γι' αυτό.
Τώρα, πάντως, θα κριθούν - έστω και εκ των υστέρων - πολλές προθέσεις. Και αυτές των Ευρωπαίων και των «δικών» μας προεδρευόντων. Η νομιμοποίηση εκ των υστέρων του εγκλήματος έχει απαιτηθεί από τους Αμερικανούς και... το δόλωμα έχει πέσει στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων.
Η κυβέρνηση του Κ. Σημίτη είναι κατά του πολέμου. Ούτε ένας υπουργός, υφυπουργός, κλπ., δεν είναι υπέρ (ίσως, εκτός της Κούρκουλα, η οποία έχει ακολουθήσει τη συμβουλή του Μίλερ και ...ενημερώνεται από το CNN). Τα μέλη της ΚΕ του ΠΑΣΟΚ κάνουν ακόμη ένα βήμα. Οχι μόνον είναι κατά του πολέμου, αλλά παίρνουν μέρος και στις αντιπολεμικές διαδηλώσεις, με επικεφαλής τον γραμματέα τους, Κ. Λαλιώτη. Μιλάνε κατά των ΗΠΑ και της Μ. Βρετανίας, χαρακτηρίζουν τον πόλεμο άδικο και παράνομο, κλπ., κλπ. Ορισμένοι εξ αυτών, μάλιστα, έχουν βάλει την υπογραφή τους και σε κείμενα, που ζητούν την άμεση διακοπή των πολεμικών διευκολύνσεων (π.χ. Πολυζωγόπουλος).
Κανείς τους, όμως - ούτε καν οι τελευταίοι - δεν κατακρίνει την κυβέρνηση, η οποία διευκολύνει τον πόλεμο, παρέχοντας στις ΗΠΑ ό,τι αυτές ζήτησαν και γίνεται συνένοχη σ' έναν άδικο και παράνομο πόλεμο, όπως και στο κουρέλιασμα του ΟΗΕ και των αρχών του διεθνούς δικαίου. Ολοι τους κάνουν πως δεν καταλαβαίνουν, ότι η κυβέρνηση παρουσιάζεται με δυο πρόσωπα. Ενα απέναντι στις ΗΠΑ κι ένα για εσωτερική κατανάλωση. Ολοι τους ισχυρίζονται, ότι η κυβέρνηση έκανε και κάνει το καλύτερο δυνατό, στα πλαίσια των σημερινών συνθηκών. Και, βέβαια, όλοι τους, όποτε κι αν γίνουν οι επόμενες βουλευτικές εκλογές, θα δώσουν τη μάχη με νύχια και δόντια για τη διατήρηση της εξουσίας.
Σημειώνουμε όλα τα παραπάνω, όχι επειδή είναι άγνωστα. Γνωστά είναι σε όλους. Ούτε μόνον επειδή αποτελούν άλλο ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα διγλωσσίας και υποκρισίας του κυβερνώντος κόμματος. Τα σημειώνουμε, κυρίως, για να υπογραμμίσουμε το γεγονός, πως την ίδια ακριβώς λογική και τακτική εφαρμόζει το ΠΑΣΟΚ σε όλα τα ζητήματα.
Το ΠΑΣΟΚ, ως κόμμα, είναι κατά της ανεργίας, των κοινωνικών ανισοτήτων, της φτώχειας, της αδικίας, κλπ., κλπ. Είναι υπέρ της ισότητας, της δημοκρατίας, της εθνικής ανεξαρτησίας, της δημόσιας Παιδείας και Υγείας, κλπ., κλπ., ακόμη και υπέρ του σοσιαλισμού. Ολ' αυτά, όμως, ισχύουν για το κόμμα, για τα στελέχη του στα εργατικά συνδικάτα και τις άλλες μαζικές και κοινωνικές οργανώσεις, τα φιλικά τους ΜΜΕ και τους κάθε λογής απολογητές, κλπ., κλπ. Με δυο λόγια, όλ' αυτά είναι για κατανάλωση. Για να μαζεύονται οι ψήφοι στις εκλογές και να διατηρείται το ΠΑΣΟΚ στην κυβερνητική εξουσία... Η κυβέρνηση, όμως, έχει άλλους κανόνες. Πορεύεται στα πλαίσια της πραγματικότητας των ευρωμονόδρομων, του ρεαλισμού της «ελεύθερης αγοράς» των κεφαλαιοκρατών και της σύνεσης της «νέας τάξης πραγμάτων».
Ετσι, πορευόμαστε στα είκοσι ολόκληρα χρόνια, που κυβερνά το ΠΑΣΟΚ (1981-1990 και 1993-2003). Κι έτσι και χειρότερα θα συνεχίσουμε, όσο δεν αλλάζουν ριζικά οι συσχετισμοί δύναμης και δεν αναδείχνεται ο λαός σε πραγματικό πρωταγωνιστή των εξελίξεων.
- Δες, αρχηγέ, κάποιος εκεί
επάνω στο μπαλκόνι,
τους φόνους μας
και τις σφαγές
στο φιλμ αποτυπώνει.
* * *
- Τι λες, μωρέ και κάθεσαι;
Ρίξτου με το κανόνι!
* * *
- Κατακραυγή θα σηκωθεί
σε βάρος μας μεγάλη.
***
- Ολη τη Γη τη γράφουμε,
βάρα τον στο κεφάλι,
προς... γνώση και συμμόρφωση
βάρα με το μυδράλι
σημάδεψε και χτύπησε
το στόχο σου στα στήθια
να φιμωθεί κάθε φωνή
που λέει την αλήθεια!