ΑΡΑΓΕ, ποιο θα είναι το επόμενο βήμα των στρατηγών της Αγκυρας; Ποιο θέμα διεκδίκησης θα προβάλουν προς τα έξω, μετά την απαίτηση να δούμε πού ανήκουν ...η Κρήτη και άλλα νησιά; Μήπως θα ζητήσουν να καθοριστούν τα ...τουρκο-ιταλικά σύνορα;
***
"Ανοησίες", πάντως, χαρακτήρισε την τουρκική προπαγάνδα ο υπουργός Αμυνας, Ακης Τσοχατζόπουλος. Αραγε, ποιοι είναι πιο ανόητοι; Οι Τούρκοι, με τις υπερφίαλες διεκδικήσεις τους, ή η ελληνική κυβέρνηση, που επιμένει να εναποθέτει τα πάντα στους Ευρωπαίους εταίρους μας και τις ΗΠΑ, που συνεχώς αποδεικνύουν το ρόλο τους;
***
ΔΥΣΤΥΧΩΣ για το "επικοινωνιακό" επιτελείο του Σημίτη, το κύμα διαμαρτυρίας που έχει ξεσηκωθεί από διάφορες κοινωνικές τάξεις, τους τελευταίους μήνες, δεν προέρχεται από το γενετικό κλωνισμό. Τώρα το γεγονός ότι προκαλεί σοβαρό ...κλονισμό στην κυβέρνηση, είναι άλλη υπόθεση.***
ΞΕΠΕΡΑΣΑΝ ΤΑ ΟΡΙΑ, λέει για τους καθηγητές και την απεργία τους ο Σημίτης. Οχι, κ. πρωθυπουργέ, λάθος, κι αυτό ακριβώς είναι το πρόβλημά τους. Οτι ΔΕΝ ξεπέρασαν τα όρια. Για να συνεννοούμαστε, μιλάμε για τα... κατώτατα όρια φτώχειας στους μισθούς τους.
****
Μάλιστα, επειδή ορισμένες εφημερίδες γράφουν ότι οι καθηγητές αυθαδιάζουν και ζητάνε 260 και 300 χιλιάδες, ενώ υπάρχουν μισθοί 120 και 150 χιλιάδων, αναρωτιόμαστε ποιο είναι το απαράδεκτο φαινόμενο, οι απαιτήσεις των καθηγητών ή οι 120 χιλιάδες το μήνα;
****
Και καλά θα κάνει η κυβέρνηση να μην επικαλείται τα κατώτατα μεροκάματα, που υπάρχουν γενικώς, γιατί έτσι και ξεσηκωθούν κι αυτοί (που πρέπει να ξεσηκωθούν, αν θέλουν να δούνε άσπρη μέρα) κάηκε!
****
ΑΣ ΗΣΥΧΑΣΕΙ κάποιος τον πρωθυπουργό. Οχι, τα χτεσινά πετροβολήματα και οι φασαρίες στον Πειραιά δεν ήταν αντιδράσεις στην κυβερνητική πολιτική, παραδόξως. Το ματς Ολυμπιακός - ΑΕΚ ήτανε...
Την απόλυση όσων εργαζομένων "εξακολούθησαν να συμμετέχουν σε απεργία που κρίθηκε παράνομη και καταχρηστική με δικαστική απόφαση", προέβλεπε ο ν.1915, τον οποίο ψήφισε το 1990 η κυβέρνηση της ΝΔ, αναβιώνοντας τον αλήστου μνήμης ν.330 του Κ. Λάσκαρη. Η πρόβλεψη απόλυσης για συμμετοχή σε "παράνομη και καταχρηστική" απεργία υπήρχε και σ' αυτόν ακόμα τον ν.1264/82 και συνεχίζει να υπάρχει και με τον ν.2224 που ψήφισε το 1994 η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, ισχυριζόμενη ότι δήθεν αποκατέστησε τις συνδικαλιστικές ελευθερίες και το δικαίωμα της απεργίας που είχε κακοποιήσει η ΝΔ.
Να όμως που ο υπουργός Δικαιοσύνης δεν "καλύπτεται" με όλα αυτά και άλλα περιοριστικά μέτρα που ισχύουν γύρω από την άσκηση του απεργιακού δικαιώματος. Θέλει να του περάσει κυριολεκτικά "χειροπέδες"! Και αυτό επιχειρεί με το νομοσχέδιο που συζητείται στην επιτροπή της Βουλής, όπου, μεταξύ άλλων, προβλέπεται η φυλάκιση όσων δεν εφαρμόζουν δικαστική απόφαση που ποινικοποιεί την απεργία, αλλά και κάθε άλλη κινητοποίηση!
Δεδομένου ότι ΟΛΕΣ οι απεργίες που προσβάλλονται στα δικαστήρια βγαίνουν"παράνομες και καταχρηστικές" - οι εξαιρέσεις δεν είναι πάνω από τα δάχτυλα του ενός χεριού και υπάρχουν μόνο για να επιβεβαιώνουν τον κανόνα - ο Ε. Γιαννόπουλος και η κυβέρνηση Σημίτη θα πρέπει να φροντίσουν εγκαίρως να γεμίσουν τη χώρα φυλακές.
Ωστόσο, πριν προχωρήσουν, ας μπουν στον κόπο να κοιτάξουν σε ποιον σκουπιδοντενεκέ της ιστορίας έχουν πετάξει οι εργαζόμενοι τον 330, το άρθρο 4, τον 1915, τον 3239 κλπ κλπ.
Το γνωστό παιχνίδι του "καλού" και του "κακού" χωροφύλακα παίζουν τα κυβερνητικά στελέχη προκειμένου να προετοιμάσουν την "κοινή γνώμη" σχετικά με τις ολέθριες αλλαγές που προετοιμάζει στην "αγορά εργασίας". Το ρόλο του "κακού" αναλαμβάνει, λόγω πεποιθήσεων, ο υπουργός Εθνικής Οικονομίας, ο οποίος αρχικά αφήνει να διαρρεύσει ότι θα αυξηθεί το όριο συνταξιοδότησης από τα 65 στα 67 χρόνια, ενώ προχτές δεν έκρυψε ότι θα καταργηθεί το όριο του 2% στις ομαδικές απολύσεις, ώστε να λυθούν τα χέρια των εργοδοτών να απολύουν κατά βούληση.
Στο ρόλο του "καλού", λόγω ανάγκης, ο υπουργός Εργασίας, Μιλτ. Παπαϊωάννου, ο οποίος βγαίνει στη συνέχεια και δήθεν διαψεύδει τα παραπάνω. Από κοντά η πλειοψηφία της ΓΣΕΕ σε ρόλο κομπάρσου.
Ας μην κουράζεται ο θίασος της συμφοράς. Οι εργαζόμενοι δεν έχουν αυταπάτες πού το πάει η κυβέρνηση και για ποιον εργάζεται φιλότιμα. Εξάλλου, τα Τοπικά Σύμφωνα Απασχόλησης σηματοδοτούν τον αντιλαϊκό μονόδρομο, που θα μετατρέψει την Ελλάδα σε ζώνη φτώχειας και ανεργίας, εξασφαλίζοντας ταυτόχρονα άφθονη και φθηνή εργατική δύναμη στα μεγάλα αφεντικά που υπηρετεί.
Τα ενδιαφέροντα στοιχεία μιας έρευνας του Εθνικού Κέντρου Κοινωνικών Ερευνών (ΕΚΚΕ) δημοσιεύει το δεύτερο τεύχος του περιοδικού "Νέμεσις", που κυκλοφορεί τις μέρες αυτές. Σύμφωνα, λοιπόν, με την έρευνα αυτή, που πραγματοποιήθηκε ανάμεσα σε 400 μαθητές των Λυκείων του Νομού Θεσσαλονίκης, το 90,3% των αγοριών και το 88% των κοριτσιών κρίνουν τις παροχές, στο πλαίσιο της υποχρεωτικής δημόσιας εκπαίδευσης, μέτριες ή άθλιες. Αντίστοιχα, μόλις το 2,9% των αγοριών και το 3,1% των κοριτσιών τις θεωρούν άριστες. Επίσης, το 83,5% των αγοριών και το 84,8% των κοριτσιών θεωρούν τη λεγόμενη παραπαιδεία, ως αναγκαίο κακό, που θα μπορούσε να αποφευχθεί ή συμπλήρωμα των κενών του σχολείου και μόνο ένα 7,2% και 6,3% αντίστοιχα πιστεύει γι' αυτήν, ότι έχει άριστη απόδοση γιατί βασίζεται στην ιδιωτική πρωτοβουλία.
Στοιχεία που, αν μη τι άλλο, φανερώνουν ανάγλυφα το χάλι της δημόσιας εκπαίδευσης και δικαιώνουν το συνεχιζόμενο αγώνα των καθηγητών, τη συμπαράταξη των μαθητών και των γονιών τους.
Για "πελατειακές σχέσεις" στη λειτουργία της Δικαιοσύνης και "επεμβατικότητα" έκανε λόγο προχτές το βράδυ ο πρόεδρος του Αρείου Πάγου, Στέφ. Ματθίας, μιλώντας σε σχετική ημερίδα στο Πάντειο Πανεπιστήμιο.
Και, βέβαια, ο ομιλητής δεν ανέφερε από πού προέρχονται τα φαινόμενα αυτά. Ο καθένας καταλαβαίνει, όμως, ότι μόνον οι ισχυροί του χρήματος και της εξουσίας έχουν ανάλογες δυνατότητες. Αλλωστε, δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις που έχουν δει και το φως της δημοσιότητας.
Και μετά, έρχεται ο υπουργός Δικαιοσύνης και σκίζει τα ρούχα του, για την ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης. Και όχι μόνον αυτό, αλλά θέλει και να τον πιστέψουμε...
"Αν θέλουν την αναβάθμιση της εκπαίδευσης και την έξοδο από το τέλμα, ας βάλουν το μαχαίρι στο κόκαλο. Ας πάρουν το θέμα της αναβάθμισης της Παιδείας στα χέρια τους. Και θα είναι μαζί τους όλοι οι Ελληνες, ανεξαρτήτως πολιτικών και κομματικών πεποιθήσεων".
Αυτά σημειώνουν οι "Απόψεις" της χτεσινής "Ελευθεροτυπίας" και θα μας έβρισκαν απόλυτα σύμφωνους, αν δε συνοδεύονταν από μια πέρα για πέρα λαθεμένη και αποπροσανατολιστική επιχειρηματολογία. Μια επιχειρηματολογία, σύμφωνα με την οποία, η ρίζα της κακοδαιμονίας της δημόσιας Παιδείας δεν έχει αποκλειστικά και μόνο πολιτικό χαρακτήρα και περιεχόμενο, αλλά μεγάλο μέρος της οφείλεται και στους όποιους τεχνοκράτες - εκπαιδευτικούς, τα στελέχη του υπουργείου και την αντίστοιχη προσφορά τους.
Καμιά διάθεση δεν έχουμε να υπερασπιστούμε τα στελέχη του υπουργείου Παιδείας, αλλά η ουσία του προβλήματος δε βρίσκεται στη μεγάλη ή τη μικρή προσφορά τους. Οσο θα εφαρμόζεται μια πολιτική, που θέλει να υποτάσσει τα πάντα - και την Παιδεία - στις ανάγκες, στα συμφέροντα και τις επιδιώξεις της οικονομικής ολιγαρχίας του τόπου και τις ντιρεκτίβες της ΕΕ, η ουσιαστική αναβάθμιση της εκπαίδευσης θα αποτελεί ένα άπιαστο όνειρο. Ολα σωστά, επόμενα, τα περί "μαχαιριού στο κόκαλο", κλπ., αλλά με το αναγκαίο περιεχόμενό τους: Την ήττα της σημερινής πολιτικής και την εφαρμογή μιας άλλης, πραγματικά φιλολαϊκής.
Μπορεί, άραγε, να μας λύσουν μια απορία οι ηγεσίες του υπουργείου Παιδείας και Οικονομικών: Γιατί δε δίνουν μια ανακοίνωση στη δημοσιότητα, όπου να φαίνεται καθαρά, αναλυτικά και με νούμερα ο μεικτός μισθός του νεοδιοριζόμενου και νεοασφαλιζόμενου εκπαιδευτικού - σύμφωνα με το συζητούμενο στη Βουλή νέο μισθολόγιο - οι διάφορες κρατήσεις μία - μία και στο τέλος, οι καθαρές αποδοχές του; Τόσο δύσκολο είναι ή φοβούνται την οικτρή διάψευση των όσων υποστηρίζουν στα διάφορα τηλεοπτικά κανάλια..;
Αν θέλουν να μας λύσουν την απορία και να διαψεύσουν τα όσα σαφώς υπονοούμε, μπορούν να μας στείλουν σήμερα το συγκεκριμένο πίνακα και αύριο κιόλας θα το δημοσιεύσουμε.
Εκτός, όμως, από τις "χειροπέδες" στην απεργία, η κυβέρνηση επιχειρεί να απαγορεύσει και τις διαδηλώσεις στο κέντρο της Αθήνας, αναζητώντας μάλιστα σ' αυτό της το εγχείρημα και τη "συναίνεση" συνδικαλιστικών ηγεσιών! Πρόσχημά της, κι εδώ, η "προστασία της κοινωνίας", από την "ομηρία", την "αιχμαλωσία" των ...συντεχνιών κλπ.!
Η ίδια φαιά προπαγάνδα έρχεται και επανέρχεται εδώ και χρόνια από τις εκάστοτε κυβερνήσεις. Μόνο που κάποτε άλλα έλεγαν σημερινοί πρωταγωνιστές της τέτοιας "προστασίας της κοινωνίας".
Να τι έγραφε, για παράδειγμα, στις 2/12/1990, σε συνεργασία του στο "Ρ", ως πρόεδρος τότε της ΟΤΟΕ, ο σημερινός υφυπουργός Εργασίας Χρ. Πρωτόπαππας, με αφορμή τον αντιαπεργιακό νόμο που ψήφιζε τότε η κυβέρνηση της ΝΔ: "Η ίδια η κοινωνία κινδυνεύει να γίνει αιχμάλωτη μιας σκληρής πολιτικής, που, με αυταρχισμό και καταστολή, προσπαθεί να επιβάλει η κυβέρνηση, φτάνοντας ακόμη και στο σημείο να διασπά τον κοινωνικό ιστό, οξύνοντας δευτερεύουσες αντιθέσεις και δημιουργώντας τεχνητά αντιπαλότητες μεταξύ των κοινωνικών ομάδων... Σε ποια κοινωνία οδηγούμαστε τελικά, αν απαγορεύεται ουσιαστικά ο συνδικαλισμός και η διεκδικητική του πίεση..;".
Ελα ντε! Είπατε τίποτα για "κοινωνικό αυτοματισμό" και διάφορα τέτοια;
Τον ρόλο του όψιμου "κομμουνιστοφάγου" ζήλεψε ο πρώην Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Χ. Σαρτζετάκης, εάν αληθεύει μήνυμά του που δημοσίευσε πρόσφατα τοπική εφημερίδα της Κοζάνης. Σε αυτό λοιπόν, εμφανίζεται ο Χ. Σαρτζετάκης να αποδέχεται με "ιδιαιτέραν συγκίνησιν" πρόσκληση σε εμφυλιοπολεμικό μνημόσυνο στη Φλώρινα, "προς τιμήν εκείνων που έπεσαν αγωνιζόμενοι κυριολεκτικώς υπέρ Ελλάδος Ελευθερίας προς διαφύλαξιν της εδαφικής ακεραιότητας της Πατρίδος μας και λύτρωσίν της από κατάπτυστον ξενοκίνητον επιβουλήν".
Η πρωτόγονη αυτή γλώσσα αλλά και οι απόψεις αυτές θυμίζουν τα πρώτα μαύρα μετεμφυλιακά χρόνια που έχουν καταδικαστεί αμετάκλητα στη συνείδηση του ελληνικού λαού και ηχούν παράταιρα όταν εκστομίζονται από τα χείλη ενός ανθρώπου που θήτευσε στο ανώτατο πολιτειακό αξίωμα. Πόσο μάλλον που ο πρώην Πρόεδρος της Δημοκρατίας προχωράει και σε ακόμα πιο επικίνδυνες απόψεις, λέγοντας ότι "οι ίδιοι κίνδυνοι όπως και τότε μας απειλούν".
Αυτός ο αποκρουστικός αντικομμουνιστικός κατήφορος πρέπει να χτυπηθεί στη γέννησή του, πόσο μάλλον που ανάλογες λίγο πολύ απόψεις ξεβράζονται τελευταία και από άλλα χείλη, που μιλούν για δικαιολογητική βάση του αριστεροκτόνου "ιδιώνυμου" και του 509.
Το θέμα δεν είναι η όποια ιδιομορφία των όψιμων "κομμουνιστοφάγων". Είναι ζήτημα στοιχειώδους δημοκρατικής ευαισθησίας να καταδικαστούν αυτοί οι βρικόλακες του αντικομμουνισμού.
Απ' τους φόρους
και τις τράκες
σηκωθήκαν
ως κι οι βάρκες
και "σφυρίζουν"
τα "γρι γρι"
και τον Γιάννο
και τον Δρυ!
"Γιούχα", λεν
όλες οι τράτες,
"βάρη, ρε,
και σ' άλλες πλάτες"
και μια βάρκα
με κουπί
"φορομπήχτες"
λέει, "ντροπή"!
"Μάχη" δίνουν
στα λιμάνια
καϊκάκια,
πυροφάνια,
και ακούς
εκεί στα ντοκ
"κάτω οι τράκες
κι η ΕΟΚ"!
Ο οίστρος