Στη Γαλλία του μεσοπολέμου, εποχή καταξίωσης αισθητικών κινημάτων και δημιουργών (λ.χ. του Πικάσο), εμφάνισης νέων σε διάφορες τέχνες (στο θέατρο λ.χ. του «θεάτρου του παραλόγου»), και ποικίλων αισθητικών αναζητήσεων μετέχει και ο πολύπλευρος Ζαν Κοκτό, με ποικίλα δημιουργήματά του. Με διασκευές Σαίξπηρ και αρχαίων τραγικών, μυθιστορήματα, ποίηση, δοκίμια, λιμπρέτα, οπερέτες, μπαλέτα, σενάρια, ταινίες, ζωγραφική, σκίτσα, σκηνογραφίες, θεατρικά έργα. Ο Κοκτό δεν ήταν μεγάλος καινοτόμος. Ηταν, όμως, ένας σημαντικός νεοτεριστής, υψηλής αισθητικής αντίληψης. Σεβόταν τις μεγάλες καλλιτεχνικές αξίες. Γνώριζε εκ των ένδον τον κόσμο των καλλιτεχνών. Το μόχθο, το πάθος, τη μοναξιά, την αμφιβολία...