Η συγκέντρωση ανέδειξε τα μεγάλα προβλήματα που αντιμετωπίζει ο λαός στην εργατούπολη της Δυτικής Αθήνας, από την ανεργία και την υποβάθμιση μέχρι τις πλημμύρες και τις ελλείψεις στην Υγεία, στην Παιδεία, στην Πρόνοια κ.ο.κ., όσο και τις τεράστιες ευθύνες της δημοτικής και της περιφερειακής αρχής, που και οι δύο στηρίζονται από τον ΣΥΡΙΖΑ, με τους επικεφαλής τους να αποτελούν βασικά στελέχη του κυβερνώντος κόμματος.
Κεντρικοί ομιλητές ήταν ο Γιάννης Πρωτούλης, μέλος του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ και υποψήφιος περιφερειάρχης Αττικής με τη «Λαϊκή Συσπείρωση», και η Βιβή Δάγκα, μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ και υποψήφια δήμαρχος Αιγάλεω με τη «Λαϊκή Συσπείρωση».
Ο Γ. Πρωτούλης ξεκίνησε την ομιλία του αναφερόμενος στη συμφωνία των Πρεσπών, αναδεικνύοντας το ΝΑΤΟικό της περιεχόμενο και τις ευθύνες της κυβέρνησης για την εμπλοκή στα βρώμικα ιμπεριαλιστικά σχέδια, ενώ κάλεσε στο συλλαλητήριο που διοργανώνει σήμερα Πέμπτη, 24 Γενάρη, η ΚΟ Αττικής του ΚΚΕ.
Στη συνέχεια, αναφερόμενος στην περιφερειακή αρχή Αττικής υπογράμμισε ότι αφήνει «στην κυριολεξία αποκαΐδια» από τη θητεία της. Οπως είπε, για τον Δυτικό Τομέα έδωσαν τα λιγότερα κονδύλια, την ίδια στιγμή που δεκάδες εκατομμύρια ευρώ φιγουράρουν στους προϋπολογισμούς για έργα βιτρίνας που εξυπηρετούν επιχειρηματικούς ομίλους. «Από την άλλη, απουσιάζουν σταθερά σχεδιασμένες ολοκληρωμένες παρεμβάσεις σε ζητήματα αντισεισμικής θωράκισης, αντιπλημμυρικής θωράκισης, αντιπυρικής προστασίας, υποδομών Υγείας, Πρόνοιας, σχολικής στέγης, λαϊκού αθλητισμού. Χιλιάδες παιδιά είναι έξω από τους παιδικούς σταθμούς. Στο "Αττικό", τη μοναδική δομή Υγείας της περιοχής, τα ράντζα βρίσκονται έξω στο δρόμο και οι εφημερίες μπλοκάρουν, το "Λοιμωδών", που έκλεισαν οι προηγούμενοι και αυτοί θα το άνοιγαν, παραμένει κλειστό, Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας ανύπαρκτη!».
Ο Γ. Πρωτούλης |
Αναλύοντας τις θέσεις του ΚΚΕ για τη φιλολαϊκή διαχείριση των απορριμμάτων, σχολίασε: «Εχουμε επίγνωση ότι αυτός ο σχεδιασμός έρχεται σε σύγκρουση με τα επιχειρηματικά συμφέροντα και γι' αυτό απορρίπτεται μετά βδελυγμίας και από την περιφερειακή αρχή του ΣΥΡΙΖΑ όπως και προηγούμενα. Ομως, τον δικό τους δρόμο τον ζούμε 54 χρόνια τώρα που λειτουργεί η Φυλή, η πρόταση της "Λαϊκής Συσπείρωσης" είναι ο μόνος δρόμος και για την αποκατάσταση των πληγών από τις χωματερές και για φιλολαϊκή διαχείριση των απορριμμάτων, που αποτελεί ζωτική ανάγκη των εργαζομένων».
Η Β. Δάγκα |
Η υποψήφια δήμαρχος, αναφερόμενη στη σημερινή δημοτική αρχή, που στηρίζεται από τον ΣΥΡΙΖΑ, είπε ανάμεσα σε άλλα:
«Για τη διοίκηση του ΣΥΡΙΖΑ, όπως και για τις προηγούμενες διοικήσεις στο Αιγάλεω, ρεαλισμός είναι η αποδοχή της πετσοκομμένης κρατικής χρηματοδότησης στους δήμους, που φορτώνει τα σπασμένα στις εργατικές - λαϊκές οικογένειες και τους μικροεπαγγελματίες, που στο δήμο μας πληρώνουν σχεδόν διπλάσια δημοτικά τέλη σε σχέση με τις βιομηχανικές μονάδες, τις τράπεζες, τα εμπορικά μεγαθήρια.
Μόνο για το 2019, ο στόχος είναι να μαζέψουν 17 εκατομμύρια ευρώ περίπου από δημοτικά τέλη και φόρους, πρόστιμα, ληξιπρόθεσμες οφειλές, τροφεία στους παιδικούς σταθμούς, από τη συμμετοχή στις αθλητικές και πολιτιστικές δραστηριότητες, τη στιγμή που τα έσοδα στο δήμο από τον κρατικό προϋπολογισμό δεν ξεπερνούν τα 8,4 εκατ. ευρώ! (...)
Ο ρεαλισμός τους υπηρετεί έργα - μελέτες κοντά στο 1 εκατομμύριο ευρώ, για να προχωρήσουν οι επιχειρηματικοί σχεδιασμοί στην περιοχή του Ελαιώνα και στην παρακηφίσια με τα διάφορα mall.
Την ίδια στιγμή, για αντιπλημμυρικά και αντισεισμικά έργα προβλέπουν μόλις 60.000 ευρώ. (...)
Ο δήμαρχος προκλητικά δήλωσε ότι η διοίκησή του θεωρεί ότι οι θέσεις εργασίας και όχι οι εργαζόμενοι του δήμου καλύπτουν "πάγιες και διαρκείς ανάγκες". Σε μετάφραση, αυτό σημαίνει ότι μια θέση εργασίας μοιράζεται σε 2-3 εργαζόμενους που θα προσλαμβάνονται με 2μηνες, 8μηνες ή 9μηνες συμβάσεις. Μην τυχόν και του φύγει μια ...γραμμή από τις οδηγίες της κυβέρνησης, της ΕΕ, του ΔΝΤ».
Σημείωσε ακόμη πως «ο δήμος κομπάζει κιόλας ότι έχει εξοικονομήσει 25 εκατομμύρια ευρώ από την τσάμπα εργασία των εργαζομένων "κοινωφελούς εργασίας"», ετοιμάζεται να δώσει 100.000 ευρώ σε εταιρεία security για τη φύλαξη του Μπαρουτάδικου και υπογράμμισε πως «η διοίκηση ΣΥΡΙΖΑ αρνείται πεισματικά τη μονιμοποίηση των συμβασιούχων. Την ίδια εχθρική στάση κρατά και απέναντι στις δίκαιες διεκδικήσεις των εργαζομένων για την άμεση καταβολή του 13ου και 14ου μισθού. Την ίδια εχθρική στάση κράτησε πριν 1,5 χρόνο απέναντι στις απεργιακές κινητοποιήσεις των εργαζομένων στην καθαριότητα, στήνοντας απεργοσπαστικό μηχανισμό».
Στη συνέχεια αναφέρθηκε στη δράση των εκλεγμένων δημοτικών συμβούλων της «Λαϊκής Συσπείρωσης», αναδεικνύοντας ότι ήταν σταθερά και αταλάντευτα ενάντια στην αντιλαϊκή πολιτική: «Υπερασπιστήκαμε όλα αυτά τα χρόνια τα εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα των εργαζομένων του δήμου, των καθαριστριών στα σχολεία, των σχολικών τροχονόμων. Βρεθήκαμε στο πλευρό των γονιών με παιδιά με ειδικές ανάγκες, που αγωνιούν με την απάνθρωπη κατάσταση που επικρατεί στα ειδικά σχολεία που βρίσκονται στο δήμο μας.
Μέσα και έξω από το Δημοτικό Συμβούλιο, προβάλαμε τη σύγχρονη ανάγκη για αποκλειστικά δημόσια και δωρεάν Υγεία, με γενναία κρατική χρηματοδότηση και προσλήψεις μόνιμου υγειονομικού προσωπικού όλων των ειδικοτήτων. Πλήρη και σύγχρονο ιατρικό και μηχανολογικό εξοπλισμό για εργαστηριακές διαγνωστικές εξετάσεις. Για Κέντρα Υγείας που διαθέτουν όλες τις αναγκαίες υπηρεσίες Υγιεινής και Ασφάλειας της Εργασίας, Ψυχικής Υγείας, προγεννητικού ελέγχου, δημόσιας υγείας, κατ' οίκον νοσηλείας, οδοντιατρεία, φαρμακεία.
Το ΚΚΕ ήταν μπροστά στον αγώνα ενάντια στο κλείσιμο του "Λοιμωδών" και την υποστελέχωση του "Αττικού", για την ανάπτυξη νοσοκομείων με βάση τις τεράστιες ανάγκες στις πυκνοκατοικημένες περιοχές της Δυτικής Αττικής, με βιομηχανικές μονάδες, σχολεία και Πανεπιστήμιο. Κόντρα στο αποσπασματικό δίκτυο υποβαθμισμένων και εμπορευματοποιημένων υπηρεσιών Υγείας, με την εμπλοκή διαφόρων ΜΚΟ, ιδιωτικών κολοσσών στην Υγεία, που η σημερινή διοίκηση διαφημίζει στον απολογισμό του κοινωνικού της έργου».
Ολοκληρώνοντας την ομιλία της, και με βάση τα παραπάνω, η Β. Δάγκα ανέδειξε τις δύο γραμμές που συγκρούονται στην Τοπική Διοίκηση: «Η γραμμή που αμφισβητεί την καπιταλιστική βαρβαρότητα και οργανώνει τη λαϊκή αντεπίθεση με πυξίδα τις σύγχρονες κοινωνικές ανάγκες, η γραμμή που αταλάντευτα υπηρετεί το ΚΚΕ. Και από την άλλη η γραμμή που υπερασπίζεται τον ματωμένο δρόμο ανάπτυξης, την ΕΕ των μονοπωλίων. Ο δεύτερος δρόμος είναι δοκιμασμένος και φέρνει νέες θυσίες, νέες απογοητεύσεις...».