Η πρώτη τροπολογία αφορά τη θεσμοθέτηση της χορήγησης επιδόματος τοκετού. Οπως αναφέρεται στην αιτιολογική έκθεση, από το 2012 το επίδομα τοκετού με βάση τον κανονισμό του ΕΟΠΥΥ ουσιαστικά έχει περικοπεί, αφού χορηγείται αποκλειστικά και μόνο στις περιπτώσεις τοκετού στο σπίτι, δηλαδή εκτός μαιευτηρίου δημόσιου ή ιδιωτικού, συμβεβλημένου κ.λπ. «Το επίδομα τοκετού, τονίζεται στην αιτιολογική έκθεση, δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται ως μια παροχή που αντικαθιστά τις υπηρεσίες μαιευτικής περίθαλψης, για τις γυναίκες που γεννούν εκτός μαιευτηρίων, αλλά να παρέχεται σε όλες ανεξαιρέτως τις νέες μητέρες, ως μια πρώτη, ελάχιστη οικονομική στήριξη των ζευγαριών για την κάλυψη μέρους των αναγκών που συνεπάγεται η έλευση ενός νέου μέλους στην οικογένεια».
Για τους λόγους αυτούς στο άρθρο της τροπολογίας προβλέπεται συγκεκριμένα: «Χορηγείται επίδομα τοκετού σε όλες τις γυναίκες που γεννούν, χωρίς όρους και προϋποθέσεις, ύψους 1.000 ευρώ, 2.000 και 3.000 ευρώ, για δίδυμη και τρίδυμη κύηση αντίστοιχα. Η σχετική δαπάνη βαραίνει τον κρατικό προϋπολογισμό. Τοκετός θεωρείται και η γέννηση νεκρού εμβρύου άνω των 25 εβδομάδων. Κάθε αντίθετη διάταξη τυπικού ή ουσιαστικού νόμου καταργείται».
Η δεύτερη τροπολογία προβλέπει ότι καταρχήν καταργείται η προϋπόθεση της συμπλήρωσης τουλάχιστον 200 ημερών ασφάλισης για τη χορήγηση άδειας μητρότητας (κύησης - τοκετού - λοχείας) από τον ΕΦΚΑ και δεύτερον ότι επεκτείνεται η ειδική παροχή προστασίας της μητρότητας που χορηγεί ο ΟΑΕΔ σε εργαζόμενες που σήμερα αποκλείονται από αυτή επειδή δεν είχαν τις 200 μέρες ασφάλισης.
Στην αιτιολογική έκθεση σημειώνεται ότι οι εργαζόμενες που ασφαλίζονται στον ΕΦΚΑ, σύμφωνα με το σχετικό νομοθετικό πλαίσιο, «δικαιούνται άδεια κυοφορίας και άδεια λοχείας συνολικής διάρκειας 119 ημερών, 56 ημέρες πριν τον τοκετό και 63 ημέρες μετά τον τοκετό, καθώς και τα αντίστοιχα επιδόματα. Ωστόσο, υπάρχει η προϋπόθεση να έχουν πραγματοποιήσει 200 ημέρες ασφάλισης τα δύο προηγούμενα χρόνια από την πιθανή ή την πραγματική ημέρα τοκετού».
«Στις συνθήκες των υψηλών ποσοστών ανεργίας - υπογραμμίζεται - και της επέκτασης των συμβάσεων ορισμένου χρόνου, της προσωρινής εργασίας, της εποχικής δουλειάς, η προϋπόθεση αυτή στερεί από μέλλουσες και νέες μητέρες την απαραίτητη αυτή άδεια. Για το λόγο αυτό προτείνεται η χορήγηση της άδειας και των αντίστοιχων επιδομάτων να αποσυνδεθεί από τις ημέρες ασφάλισης των εργαζόμενων γυναικών».
Προτείνεται ακόμα, στην ίδια τροπολογία, η κατάργηση της προϋπόθεσης που θέτει η με αριθμ. 33891/606/08 ΥΑ (Κεφ. Β), σύμφωνα με την οποία, για τη χορήγηση της ειδικής παροχής προστασίας της μητρότητας από τον ΟΑΕΔ, η εργαζόμενη να «έχει λάβει επίδομα μητρότητας» από τον ασφαλιστικό φορέα. Με βάση την προϋπόθεση αυτή, οι εργαζόμενες που δεν πληρούν την προϋπόθεση των 200 ενσήμων για να λάβουν άδεια μητρότητας από τον ΕΦΚΑ αποκλείονται και από την εξάμηνη παροχή του ΟΑΕΔ.
Το άρθρο της τροπολογίας προβλέπει: «1. Καταργείται το τελευταίο εδάφιο, ήτοι το τέταρτο, του άρθρου 39 του Α.Ν. 1846/51 "Διά την παροχήν των ανωτέρω επιδομάτων δέον όπως η ησφαλισμένη επραγματοποίησε 200 τουλάχιστον ημέρας εργασίας κατά τα δύο τελευταία έτη τα προηγούμενα της πιθανής ημέρας τοκετού".
2. Το σημείο β της παρ.1 του κεφ. Β. της ΥΑ 33891/606/7-5-2008, με βάση το οποίο ο ΟΑΕΔ καταβάλλει ειδική παροχή στην εργαζόμενη μητέρα, εφόσον "έχει λάβει επίδομα μητρότητας από το ΙΚΑ-ΕΤΑΜ" καταργείται».
Η τρίτη τροπολογία αφορά τη θέσπιση επιδόματος μητρότητας για τις αυτοαπασχολούμενες γυναίκες. Στην αιτιολογική έκθεση σημειώνεται: «Οι αυτοαπασχολούμενες γυναίκες, επαγγελματίες, επιστήμονες, έμποροι και αγρότισσες, είναι αναγκασμένες να εργάζονται μέχρι τον τοκετό και να επιστρέφουν στη δουλειά σε πολύ σύντομο διάστημα μετά από αυτόν, αφού ακόμα και το επίδομα μητρότητας που προβλέπεται για αυτές (άρθρο 6 του ν. 4097/2012) περιορίζεται μόλις σε 200 ευρώ μηνιαίως για συνολική διάρκεια τεσσάρων μηνών. Για το λόγο αυτό προτείνεται η θεσμοθέτηση επιδόματος μητρότητας για τις αυτοαπασχολούμενες γυναίκες στο ύψος του επιδόματος ανεργίας, με διάρκεια 2 μήνες πριν και 6 μήνες μετά τον τοκετό, και χρηματοδότηση από τον κρατικό προϋπολογισμό, προκειμένου να μην είναι αναγκασμένες να εργάζονται μέχρι τη γέννα και να επιστρέφουν στη δουλειά όσο το δυνατόν πιο σύντομα μετά τον τοκετό».
Συγκεκριμένα, το άρθρο της τροπολογίας έχει ως εξής: «1. Το επίδομα μητρότητας για τις αυτοαπασχολούμενες γυναίκες διαμορφώνεται στο ύψος του επιδόματος ανεργίας και η διάρκεια καταβολής του ορίζεται σε 2 μήνες πριν και 6 μήνες μετά τον τοκετό, ανεξάρτητα από την κατοχή ασφαλιστικής ενημερότητας. Η χρηματοδότηση του επιδόματος θα γίνεται με δαπάνη από τον κρατικό προϋπολογισμό.
2. Οι ως άνω αυτοαπασχολούμενες γυναίκες απαλλάσσονται από την υποχρέωση καταβολής ασφαλιστικών εισφορών για χρονικό διάστημα ενός έτους από τον τοκετό.
3. Το ως άνω διάστημα καταβολής του επιδόματος μητρότητας υπολογίζεται στο συντάξιμο χρόνο.
4. Κάθε αντίθετη διάταξη τυπικού ή ουσιαστικού νόμου καταργείται».