Παρέμβαση για την κατασκευή υδροηλεκτρικών φραγμάτων στον ορεινό όγκο Γρεβενών τον Θ. Χαστά και την Π. Ντάγκα
Ο Θ. Χαστάς |
Οι υποψήφιοι της «Λαϊκής Συσπείρωσης» ξεκαθαρίζουν ότι το πραγματικό ερώτημα δεν είναι «ναι ή όχι στα υδροηλεκτρικά φράγματα», αλλά με ποιο κριτήριο επιλέγεται η τεχνολογία, το μέγεθος, η χωροθέτηση κάθε λύσης. Αν γίνεται με γνώμονα την ικανοποίηση των διευρυνόμενων λαϊκών αναγκών ή με γνώμονα το καπιταλιστικό κέρδος.
Τονίζουν ότι «στη ζούγκλα της "απελευθερωμένης" αγοράς, ο κάθε μονοπωλιακός όμιλος αποφασίζει αν, πότε και πού θα επενδύσει, ποια ενεργειακή πηγή θα χρησιμοποιήσει με κριτήριο το ποσοστό του κέρδους του. Καμία αστική κυβέρνηση δεν μπορεί να υποχρεώσει το κεφάλαιο να επενδύσει και να λειτουργήσει με όρους που αντιστρατεύονται την κερδοφορία του».
Προσθέτουν ότι «οι παραπάνω σχεδιασμοί δεν έχουν καμία σχέση με την κάλυψη των σύγχρονων λαϊκών αναγκών σε φθηνή Ενέργεια. Αλλωστε, το 30% του ελληνικού λαού ζει σε συνθήκες "ενεργειακής φτώχειας". Οσο η Ενέργεια είναι εμπόρευμα, τόσο θα αυξάνονται τα λαϊκά νοικοκυριά που δυσκολεύονται να καλύψουν τις ενεργειακές τους ανάγκες (θέρμανση κ.λπ.) και θα απειλούνται με διακοπές ρεύματος, τόσο θα χειροτερεύουν οι όροι εργασίας των εργαζομένων στον κλάδο της Ενέργειας».
«Τα διάφορα ανταποδοτικά και αντισταθμιστικά οφέλη που επικαλούνται, όπως οι ελάχιστες θέσεις εργασίας, τα "ψίχουλα" από τα μεγάλα κέρδη που δίνονται στους δήμους κ.λπ., λειτουργούν σαν αντιπερισπασμός, ώστε να μην αμφισβητηθεί σε καμία περίπτωση η ουσία του προβλήματος που είναι η "απελευθέρωση" της αγοράς Ενέργειας. Ενώ, όλη η φιλολογία για "ενεργειακούς συνεταιρισμούς" και "ενεργειακές κοινότητες", με την ενεργό εμπλοκή των δήμων, έχει ως στόχο να μετατρέψει τον λαό σε νεροκουβαλητή του κεφαλαίου».
Από την άλλη, οι υποψήφιοι του ΚΚΕ υπογραμμίζουν ότι «για να υπηρετήσει ο ενεργειακός σχεδιασμός τη λαϊκή ευημερία πρέπει να απαλλαγεί απ' τους νόμους της αγοράς, τους νόμους του καπιταλιστικού κέρδους.
Για να λυθεί ριζικά απαιτείται γραμμή σύγκρουσης και ρήξης με το καθεστώς ιδιοκτησίας των μονοπωλίων στον τομέα της Ενέργειας και συνολικά στην οικονομία. Απαιτείται εντελώς διαφορετικό εναλλακτικό σχέδιο στην κοινωνική οργάνωση, στην οικονομία. Μόνο μέσα στο πλαίσιο της κεντρικά σχεδιασμένης παραγωγής, με στόχο την ικανοποίηση των κοινωνικών αναγκών, μπορεί να λειτουργήσει αποτελεσματικά ένας ενιαίος, αποκλειστικά κρατικός φορέας Ενέργειας, ως μηχανισμός της εργατικής εξουσίας».
Σημειώνουν, επίσης, ότι η απάντηση στο ερώτημα Ενέργεια κοινωνικό αγαθό ή εμπόρευμα, πρέπει να αποτελέσει κριτήριο και μπροστά στις πολλαπλές εκλογές του Μάη. Καλούν δε όσους δικαιολογημένα αγανακτούν σήμερα από την παράδοση των νερών, του υδάτινου δυναμικού σε διάφορους επιχειρηματικούς ομίλους και τις επιπτώσεις στο περιβάλλον, να συμπορευτούν με το ΚΚΕ και τη «Λαϊκή Συσπείρωση», στους αγώνες και στις επερχόμενες εκλογές.
Καλούν σε αποφασιστική μάχη:
-- Για να μειωθούν δραστικά τα τιμολόγια της λαϊκής κατανάλωσης.
-- Για να καταργηθούν οι έμμεσοι φόροι στα καύσιμα και τα πράσινα τέλη υπέρ των επενδυτών Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας.
-- Για να μην παραδοθεί το υδάτινο δυναμικό σε ιδιωτικούς ομίλους.
-- Για την αξιοποίηση του υδάτινου δυναμικού με κρατικά υδροηλεκτρικά έργα, που συμβάλλουν ταυτόχρονα στην άρδευση αγροτικών εκτάσεων και στην παροχή αντιπλημμυρικής προστασίας.