Ο «Ριζοσπάστης» συζητά με εκπροσώπους Αγροτικών Συλλόγων από την Ημαθία και την Πέλλα
Από τη σύσκεψη ροδακινοπαραγωγών που οργάνωσαν πρόσφατα οι Αγροτικοί Σύλλογοι στη Βέροια |
Ο τομέας του επιτραπέζιου και συμπύρηνου ροδάκινου αποτελεί έναν τομέα - «κλειδί» για την οικονομία της χώρας, με χιλιάδες νοικοκυριά (περίπου 12.000) να απασχολούνται στην καλλιέργεια (κυρίως στους νομούς Πέλλας και Ημαθίας και λιγότερο σε Λάρισα, Φλώρινα, Κοζάνη και Πιερία) και άλλους περίπου 12.000 - 13.000 εργαζόμενους, κυρίως εποχικούς, στη μεταποίησή του.
Πανελλαδικά δραστηριοποιούνται περίπου 25 μεταποιητικές επιχειρήσεις, με μεγάλο μέρος του τεράστιου τζίρου τους να προέρχεται από εξαγωγές. Μάλιστα, η Ενωση Κονσερβοποιών Ελλάδας (ΕΚΕ) μέσω των μελών της ελέγχει περίπου το 40% του παγκόσμιου εμπορίου κονσέρβας ροδάκινου.
Την ίδια ώρα που οι εμποροβιομήχανοι θησαυρίζουν, οι αγρότες βρίσκονται στα όρια της επιβίωσης, οι εργάτες στα διαλογητήρια και τις κονσερβοποιίες δουλεύουν λιγότερα μεροκάματα, με μισθούς πείνας, εντατικοποίηση και έλλειψη μέτρων υγιεινής και ασφάλειας, ενώ ο εργαζόμενος λαός πληρώνει ακριβά για να μπορεί να καταναλώσει τα προϊόντα.
Ενάντια στις επιπτώσεις αυτής της πολιτικής, υλοποιώντας τις αποφάσεις και κατευθύνσεις της Πανελλαδικής Επιτροπής των Μπλόκων, οι ροδακινοπαραγωγοί συζήτησαν τα επόμενα αγωνιστικά τους βήματα σε σύσκεψη που πραγματοποιήθηκε πρόσφατα στη Βέροια.
Οι Αγροτικοί Σύλλογοι Βέροιας, Νάουσας «Μαρίνος Αντύπας», Ροδοχωρίου Ημαθίας, Γυψοχωρίου Πέλλας, Αμύνταιου Φλώρινας, Τυρνάβου, Αμπελώνα και Αργυροπουλίου Λάρισας αποφάσισαν αγωνιστικές κινητοποιήσεις τη μέρα διεξαγωγής της ανοιχτής σύσκεψης που επιδιώκουν να γίνει με την παρουσία του υπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης.
Κόντρα στη λογική της αναμονής, της ηττοπάθειας και της ανάθεσης, οι αγρότες έχουν επιλέξει το δρόμο της οργάνωσης αγωνιστικών κινητοποιήσεων που θα βάζουν στην προμετωπίδα τη διεκδίκηση κατώτατων εγγυημένων τιμών, κάλυψη από την κυβέρνηση του χαμένου εισοδήματος, μείωση του κόστους παραγωγής, πλήρη κάλυψη των ζημιών από τον ΕΛΓΑ κ.λπ.
Παράλληλα, καλούν τους συναδέλφους τους αγρότες να μπουν μπροστά στην οργάνωση του αγώνα και στη συγκρότηση Αγροτικών Συλλόγων, όπου δεν υπάρχουν, μέσα από τους οποίους θα παλεύουν και θα διεκδικούν τα δίκαια αιτήματά τους.
Ο «Ριζοσπάστης» μίλησε με εκπροσώπους των ροδακινοπαραγωγών σε Πέλλα και Ημαθία, που για μια ακόμα χρονιά είδαν τους κόπους τους να χάνονται εξαιτίας της γύμνιας του ΕΛΓΑ και της απληστίας των εμποροβιομηχάνων.
Φέτος, εξαιτίας της ελλιπούς αντιχαλαζικής προστασίας του ΕΛΓΑ, υπήρχαν χωριά που επλήγησαν από το χαλάζι δύο και τρεις φορές, με αποτέλεσμα η ζημιά στην παραγωγή, αλλά και στο φυτικό κεφάλαιο, να είναι τεράστια. Δεν έχουν ολοκληρωθεί οι εκτιμήσεις και επομένως οι αποζημιώσεις αναμένεται για άλλη μια φορά να καθυστερήσουν. Αλλωστε, ακόμη είναι ανεξόφλητοι (περίπου 10%) από ζημιές της περσινής χρονιάς. Την ίδια ώρα, είναι απλήρωτοι και για την παραγωγή που παρέδωσαν σε συνεταιρισμούς και βιομήχανους.
Η μέση τιμή παραγωγού για το επιτραπέζιο ροδάκινο δεν ξεπέρασε τα 0,17 - 0,18 ευρώ, ενώ στο συμπύρηνο, που οδηγήθηκε για χυμοποίηση, η τιμή συμπιέστηκε μέχρι τα 0,08 ευρώ ανά κιλό. Μάλιστα, οι αγρότες καταγγέλλουν ότι μεγάλο τμήμα της παραγωγής εμφανίστηκε από τους βιομήχανους ότι πάει για χυμοποίηση, αλλά τελικά μεταποιήθηκε κανονικά στα κονσερβοποιεία τους, κερδίζοντας έτσι και από την εξευτελιστική τιμή των 0,23 ευρώ ανά κιλό που έδιναν στα ροδάκινα που αγοράστηκαν για κομπόστα.
Ο Τάκης Τσιουλάκος, πρόεδρος του Αγροτικού Συλλόγου Νάουσας «Μαρίνος Αντύπας», περιγράφει:
«Οι αγρότες μέχρι τώρα ζούμε με έναντι, για την παραγωγή που παραδώσαμε. Είμαστε στην 5η χρονιά από το εμπάργκο της Ρωσίας στο επιτραπέζιο ροδάκινο και ήρθαν να προστεθούν και οι δασμοί από τις ΗΠΑ στην κομπόστα βιομηχανικού ροδάκινου που θα μετακυληθεί από τους εμποροβιομήχανους και θα συμπιέσει την τιμή του συμπύρηνου ακόμη περισσότερο.
Και ενώ δεν έχουμε ούτε για τις άμεσες ανάγκες μας, είμαστε καταχρεωμένοι για φάρμακα, λιπάσματα, καλούμαστε να πληρώσουμε τις αυξήσεις στο αγροτικό ρεύμα μέχρι 19% και στα πάγια 13%, πληρώνουμε πανάκριβο το πετρέλαιο (1,40 με 1,50 ευρώ το λίτρο), ενώ την ίδια στιγμή οι αγρότες στις άλλες χώρες της ΕΕ το πληρώνουν 0,60 λεπτά και οι εφοπλιστές απολαμβάνουν αφορολόγητο πετρέλαιο με 0,44 λεπτά το λίτρο και πάμφθηνο ρεύμα για τις επιχειρήσεις τους οι βιομήχανοι.
Παράλληλα, έχουμε τις μεγάλες καθυστερήσεις στις αποζημιώσεις από τον ΕΛΓΑ για τις καταστροφές που σημειώθηκαν Ιούνη - Ιούλη. Οι εκτιμήσεις για άλλη μια φορά δεν πρόκειται να είναι αντικειμενικές και οι αποζημιώσεις δεν θα είναι στο 100% της ζημιάς. Μάλιστα, οι κυβερνήσεις διαχρονικά δικαιολογούν το πετσόκομμα της αποζημίωσης ως κίνητρο για να σπρώξουν τους αγρότες να αναλάβουν να προφυλάξουν την παραγωγή τους με δική τους πρωτοβουλία.
Εχουμε καταθέσει αίτημα για συνάντηση με τον υπουργό, αλλά ο κ. Βορίδης ήρθε μαζί με τον πρωθυπουργό σε μια σικέ επίσκεψη σε χωριά της Βέροιας, όπου αναφέρθηκαν επιλεκτικά μόνο στην επιστροφή του φόρου στο κρασί, πράγμα που είχαμε πετύχει με τα μπλόκα του 2016. Ενώ για το ζήτημα των κατώτερων εγγυημένων τιμών εμφανίστηκε να δηλώνει ότι αν ίσχυε θα ανέβαζε το κόστος. Είναι καθαρό ποια συμφέροντα υπηρετούν, συνεχίζοντας στα χνάρια της προηγούμενης κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ και στις Οδηγίες και τους κανονισμούς της ΕΕ».
Ο Αγροτικός Σύλλογος «Μαρίνος Αντύπας» το Σάββατο 23/11 θα πραγματοποιήσει εκλογοαπολογιστική Γενική Συνέλευση, στο επίκεντρο της οποίας θα βρεθεί ο αγωνιστικός σχεδιασμός για το επόμενο διάστημα, σε συντονισμό με την Πανελλαδική Επιτροπή των Μπλόκων.
Παράλληλα, μαζί με τους συνταξιούχους και το Εργατικό Κέντρο Νάουσας, ο Αγροτικός Σύλλογος οργανώνει τη μάχη ενάντια στη νέα αντιασφαλιστική επίθεση. Μπροστά στα συλλαλητήρια στις 30 Νοέμβρη, ο Τ. Τσιουλάκος επισημαίνει: «Επιδιώκουμε τις επόμενες μέρες να ανοίξουμε τη συζήτηση παντού, σε όλα τα χωριά της περιοχής και να καλέσουμε σε αγωνιστική ετοιμότητα, για να δώσουμε τη μάχη που προβλέπεται σκληρή».
Στην ίδια κατεύθυνση δουλεύει και ο Αγροτοκτηνοτροφικός Σύλλογος Πέλλας «Ενότητα» (Μπλόκο Γυψοχωρίου).
Ο Γιάννης Σουμελίδης, μέλος του ΔΣ, αναφέρθηκε στις τεράστιες καταστροφές από τις χαλαζοπτώσεις που σημειώθηκαν μετά τα μέσα Ιούνη, οι οποίες είχαν αποτέλεσμα και τη μείωση της ποιότητας αλλά και να μείνει ασυγκόμιστο μεγάλο μέρος της παραγωγής.
«Φέτος η μεγάλη ζημιά ήρθε αφού ολοκληρώθηκαν όλες οι καλλιεργητικές εργασίες», σημειώνει, «αφού δηλαδή δαπανήσαμε για λιπάσματα, ραντίσματα, αραίωμα. Σε κάποια χωριά της Πέλλας το χαλάζι χτύπησε το 100% της παραγωγής και προκάλεσε ζημιές και στο φυτικό κεφάλαιο. Μεγάλο μέρος της παραγωγής έμεινε αμάζευτο στα χωράφια και πληρώσαμε μεροκάματα για να ρίξουμε, ώστε να μη μείνουν και σαπίσουν πάνω στα δένδρα. Για όλη αυτή την καταστροφή, για άλλη μια φορά δεν θα αποζημιωθούμε. Θα μας δώσουν ψίχουλα, και ίσως και λίγα παραπάνω ενεργοποιώντας τη διαδικασία de minimis».
Σε ό,τι αφορά το «νέο Ασφαλιστικό» που φέρνει η κυβέρνηση της ΝΔ, το οποίο χτίζεται πάνω στον αντιλαϊκό νόμο Κατρούγκαλου, σχολιάζει τον κυβερνητικό σχεδιασμό και τις αντίστοιχες κυβερνητικές «διαρροές» για τεράστιες αυξήσεις στις ασφαλιστικές εισφορές των αγροτών, από τα 114 ευρώ που ισχύουν σήμερα στα 220 ευρώ το μήνα στη χαμηλότερη κλίμακα ασφάλισης. «Εγώ και η γυναίκα μου που είναι αγρότισσα, πληρώνουμε 260 ευρώ ασφάλιση το μήνα και τα έχουμε απλήρωτα από τον Μάη... Μετά τις αυξήσεις θα πρέπει να πληρώνουμε 440 ευρώ! Σήμερα το 50% των μικρομεσαίων αγροτών είναι ανασφάλιστοι. Αντιλαμβάνονται όλοι πού θα φτάσει ο αριθμός των ανασφάλιστων το επόμενο διάστημα», επισημαίνει.
«Απέναντι σε αυτή την πολιτική δρούμε συντεταγμένα με την Πανελλαδική Επιτροπή των Μπλόκων», προσθέτει. «Το μόνο μας όπλο είναι το τρακτέρ. Ετσι κερδίσαμε ό,τι κερδίσαμε τα προηγούμενα χρόνια. Αυτό τρομάζει το σύστημα, με αυτό θα αγωνιστούμε».
«Δεν μπορούμε να παραδοθούμε», επιβεβαιώνει και ο πρόεδρος του Συλλόγου, Χρήστος Κάμτσης. «Μας αναγκάζουν να φύγουμε από την παραγωγή, με αποτέλεσμα κάθε χρόνο να μένουμε όλο και λιγότεροι αγρότες. Φέτος φτάσαμε να πουλάμε πιο φθηνά από ό,τι πουλούσαμε το 1990, με μικρότερο κόστος παραγωγής. Ο αγώνας είναι άνισος. Ομως δεν εγκαταλείπουμε. Και στον υπουργό που προσπαθεί να ενεργοποιήσει έναν "κοινωνικό αυτοματισμό" μεταξύ των αγροτών, του λέμε ότι δεν πιάνει γιατί όλοι είμαστε στο ίδιο καζάνι. Ολοι παλεύουμε για να επιβιώσουμε».