Αμηχανία προκαλούν στην κυβέρνηση της ΝΔ οι μαζικές κινητοποιήσεις και το όργιο της κρατικής καταστολής, μετά το θάνατο του 46χρονου Αφροαμερικανού στις ΗΠΑ. Με εξαίρεση κάποιους βουλευτές και υπουργούς, που επιχειρηματολογούν απροκάλυπτα υπέρ της κρατικής βίας, η κυβέρνηση διά του εκπροσώπου της κατάφερε να ψελλίσει μόνο κάτι μισόλογα για τα «πολλά πράγματα στο εσωτερικό της αμερικανικής κοινωνίας, που δεν ερμηνεύονται έτσι απλά από ένα και μόνο περιστατικό», όπως η βάρβαρη δολοφονία του 47χρονου. Μόνο που ο Φλόιντ δεν ήταν ο πρώτος έγχρωμος νεκρός από τη βία της αστυνομίας και σίγουρα δε θα είναι ο τελευταίος. Σύμφωνα επίσης με τον κυβερνητικό εκπρόσωπο, η «έκρηξη» συμπίπτει με τις εκλογές, «σε μια χρονιά δύσκολη για τις ΗΠΑ», εννοώντας και την πανδημία. Ο ρατσισμός όμως, η κρατική βία, η ανέχεια και οι κοινωνικές ανισότητες, για τις οποίες όλοι μιλάνε στις αναλύσεις τους, δεν είναι ενδημικά φαινόμενα, για να εμφανίζονται και να εξαφανίζονται με τις εκλογές, ούτε ανάλογα με το ποιος κυβερνάει. Αρκεί να σκεφτεί κανείς ότι την τελευταία δεκαετία ο αριθμός των νεκρών Αφροαμερικανών από χέρι αστυνομικού είναι περίπου σταθερός κάθε χρόνο, ενώ μόλις πριν από λίγες μέρες ο υποψήφιος των Δημοκρατικών, Τζο Μπάιντεν, έλεγε σε ομιλία του ότι πρέπει οι αστυνομικοί να εκπαιδευτούν να πυροβολούν άοπλους στο πόδι αντί για την καρδιά! Ο,τι κι αν κάνουν επομένως, ό,τι κι αν πουν, δεν μπορούν να κρύψουν το υπόβαθρο που κάνει το ποτήρι να ξεχειλίζει: Τη σαπίλα του καπιταλισμού, και μάλιστα στη «μητρόπολή» του, που γεννά ρατσισμό, φτώχεια, ανεργία, βάρβαρη καταστολή και ομαδικούς τάφους.