Δήλωση της Μαρίας Κομνηνάκα, βουλευτή του ΚΚΕ, για τις πολιτικές ευθύνες με αφορμή την υπόθεση
Σύμφωνα με ανακοίνωση από τις διωκτικές αρχές, χρονικά η δράση του οργανωμένου κυκλώματος προσδιορίζεται τουλάχιστον από τις αρχές του περασμένου Ιούνη, με τη μορφή παροχής ουσιαστικής συνδρομής σε οργανωμένα κυκλώματα παράνομης διακίνησης μεταναστών.
Ως προς τη μεθοδολογία δράσης τους, «οι εμπλεκόμενοι, με πρόσχημα την ανθρωπιστική δράση, παρείχαν σε προερχόμενες από την Τουρκία προσφυγικές ροές, μέσω κλειστών ομάδων και εφαρμογών στο διαδίκτυο, πληροφορίες και στοιχεία εμπιστευτικού χαρακτήρα».
Σε δήλωσή της για τις πολιτικές ευθύνες σχετικά με τις ΜΚΟ με αφορμή τη γνωστοποίηση για το σχηματισμό δικογραφίας σε βάρος των 35, η Μαρία Κομνηνάκα, βουλευτής του ΚΚΕ στο νομό Λέσβου, επισημαίνει:
«Η θέση του ΚΚΕ είναι ότι πρέπει να πέσει άπλετο φως και σε αυτή την υπόθεση και να αποδοθούν οι όποιες ευθύνες.
Ομως εδώ, εκτός από την όποια ποινική ευθύνη των συγκεκριμένων μελών των ΜΚΟ, υπάρχει και ένα μεγάλο πολιτικό ζήτημα. Υπάρχουν οι τεράστιες πολιτικές ευθύνες όλων αυτών που συμφώνησαν και παρέδωσαν τη διαχείριση του Προσφυγικού στις διάφορες ΜΚΟ. Είναι βαριές οι ευθύνες της κυβέρνησης της ΝΔ σήμερα, όπως και προηγουμένως της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ. Αυτή η επιλογή τους προφανώς και συνδέεται με την προθυμία τους να υλοποιήσουν συνολικά την αντιδραστική πολιτική της ΕΕ, που ορίζει τη Λέσβο και τα άλλα νησιά του Αιγαίου ως τους μόνιμους χώρους εγκλωβισμού, με τη λειτουργία στρατοπέδων συγκέντρωσης των ξεριζωμένων.
Αυτές τις ευθύνες, στα κόμματα που στηρίζουν τις επικίνδυνες επιλογές της ΕΕ, μπορεί και πρέπει να τους τις αποδώσει ο λαός με τη θέση και τη δράση του, αρνούμενος να αποδεχτεί τη συνέχιση αυτού του απαράδεκτου καθεστώτος.
Η απαίτησή μας να κλείσουν τώρα όλα τα ΚΥΤ στα νησιά, να απεγκλωβιστούν όλοι οι πρόσφυγες και οι μετανάστες και να σταματήσει η οποιαδήποτε εμπλοκή των ΜΚΟ, προφανώς και δεν στρέφεται κατά των χιλιάδων μισθωτών εργαζομένων, οι οποίοι σε πολύ δύσκολες εργασιακές συνθήκες προσφέρουν τις υπηρεσίες τους και δεν έχουν την αρμοδιότητα ούτε τη δυνατότητα να καθορίζουν το ρόλο της κάθε ΜΚΟ. Οι εργαζόμενοι στις ΜΚΟ πρέπει τώρα να ενταχθούν και να αξιοποιηθούν σε έναν δημόσιο φορέα, ο οποίος να εξασφαλίζει ανθρώπινες συνθήκες στη μεταφορά σε προσωρινούς χώρους φιλοξενίας, που πρέπει να δημιουργηθούν στην ηπειρωτική χώρα μέχρι να μεταβούν οι πρόσφυγες στις χώρες προορισμού τους».