Μια σειρά συνδικαλιστικές οργανώσεις ανταποκρίνονται στο κάλεσμα της Ομοσπονδίας Κατεργασίας Ξύλου
Οπως καταγγέλλουν στο υπόμνημά τους, οι αυτοαπασχολούμενοι δεν έχουν το «δικαίωμα» ούτε να αρρωστήσουν, αφού το ασφαλιστικό ταμείο δεν τους αποζημιώνει για τις μέρες που αδυνατούν να εργαστούν σε περίπτωση ασθενείας. Αντίστοιχα, στην περίπτωση ατυχήματος στη δουλειά, κάτι που ειδικά στον χώρο των κατασκευών είναι σχετικά συχνό φαινόμενο, η αποζημίωση ξεκινά μετά από έναν μήνα απουσίας από την εργασία και με την προϋπόθεση ότι δεν έχουν χρέη στο ασφαλιστικό ταμείο. Δίπλα στα παραπάνω, καταγγέλλουν την πολιτική που περικόπτει τις δαπάνες και υποβαθμίζει το δημόσιο σύστημα Υγείας, ενώ ανοίγει το δρόμο για τη μεγαλύτερη δραστηριοποίηση επιχειρήσεων στο ασφαλιστικό σύστημα. «Η κοινωνική ασφάλιση, η δημόσια υγεία, η στοιχειώδης προστασία της όταν αδυνατούμε να εργαστούμε από ασθένεια ή ατύχημα, δεν μπορεί να μπαίνει στη ζυγαριά κόστους - οφέλους», υπογραμμίζουν. Μετά από αίτημα των Ομοσπονδιών και σωματείων έχει οριστεί συνάντηση με εκπρόσωπο του υπουργείου Εργασίας για την Πέμπτη 17 Ιούνη.
«Η απουσία μας από τη δουλειά ακόμα και για ασθένεια ή εργατικό ατύχημα σημαίνει χαμένο μεροκάματο, μιας και το ταμείο μας ποτέ δεν κάλυπτε αναρρωτική άδεια. Ο,τι αναρρωτική άδεια και να υπογράψει ο γιατρός, δεν έχει κανένα περιεχόμενο. Η ανάγκη για το μεροκάματο μας τραβάει στη δουλειά ακόμα και μισο-αποθεραπευμένους, ακόμα και άρρωστους. Ποιος θα πληρώσει τα έξοδα που τρέχουν, τις ανάγκες που δεν καλύπτονται;», τόνισε μιλώντας στην κινητοποίηση ο Δημήτρης Φλόκος, πρόεδρος της Ομοσπονδίας Βιοτεχνικών Σωματείων Κατεργασίας Ξύλου. Στο έδαφος αυτό, υπενθύμισε ότι όσοι νόσησαν όλους τους προηγούμενους μήνες από κορονοϊό και χρειάστηκε να τεθούν σε καραντίνα για αρκετές μέρες, αντιμετώπισαν τη γνωστή τακτική του «βγάλ' τα πέρα μόνος σου», μετρώντας μεγάλες απώλειες στο εισόδημά τους. Αναφέρθηκε ακόμα σε περιπτώσεις καρκινοπαθών που αναγκάζονται να δουλεύουν παράλληλα με τις θεραπείες τους, αφού δεν έχουν κανένα άλλο εισόδημα πέρα από το ξυλουργείο τους και καμία κάλυψη αν δεν δουλέψουν. «Χρειάζεται να πιάσουμε το νήμα των αγώνων για να κατακτήσουμε στοιχειώδη και απαραίτητα δικαιώματα», σημείωσε και στάθηκε στην ανάγκη για κοινό αγώνα με τους μισθωτούς. «Τώρα που τα εργασιακά δικαιώματα καταπατούνται με τον νέο αντεργατικό νόμο για τη διευθέτηση του χρόνου εργασίας, είμαστε στον δρόμο μαζί με τους εργαζόμενους. Κάθε υφαρπαγή εργατικού δικαιώματος αργά ή γρήγορα θα χτυπήσει και τη δική μας πόρτα, θα υποβαθμίσει τη ζωή μας», υπογράμμισε. Στην κατεύθυνση αυτή, οι φορείς των αυτοαπασχολούμενων κάλεσαν στην κινητοποίηση ενάντια στο νομοσχέδιο την Τετάρτη.
Την κινητοποίηση χαιρέτισε ο Νότης Σκούρας, αντιπρόεδρος του Σωματείου Κουρέων - Κομμωτών. Οπως εξήγησε, ο κλάδος τους μαστίζεται από χρόνιες ασθένειες του αναπνευστικού συστήματος, ενώ η πρόσφατη περίπτωση αυτοαπασχολούμενης που αναγκάστηκε να δουλεύει με κάταγμα στο πόδι, αφού η δουλειά της φέρνει το μοναδικό εισόδημα στην οικογένεια, επιβεβαιώνει τη δεινή θέση στην οποία βρίσκονται οι επαγγελματίες μπροστά σε κάθε πρόβλημα της υγείας τους.
-- Πλήρη αποζημίωση από την πρώτη μέρα, και όχι μετά από 30 μέρες, σε περίπτωση ατυχήματος κατά την εργασία και για όλο το χρονικό διάστημα που απαιτείται μέχρι την πλήρη αποκατάσταση της υγείας.
-- Πλήρη αποζημίωση από την πρώτη μέρα σε περίπτωση ασθένειας, όταν απαιτείται η απουσία από την εργασία, που δεν υπάρχει σήμερα για τους αυτοαπασχολούμενους, και για όλο το χρονικό διάστημα μέχρι την πλήρη αποκατάσταση της υγείας.
-- Κατάργηση της ασφαλιστικής ενημερότητας για τις αποζημιώσεις λόγω ασθένειας ή ατυχήματος.
-- Αναστολή των υποχρεώσεων σε ασφαλιστικό ταμείο, εφορία ΔΕΚΟ και Τράπεζες για όσο διάστημα ο αυτοαπασχολούμενος παραμένει εκτός εργασίας.
-- Δωρεάν σύγχρονη ιατροφαρμακευτική και νοσοκομειακή περίθαλψη για όλους.
-- Κατάργηση της εισφοράς για την Υγεία.
-- Πρόωρη - αναπηρική σύνταξη για όσους καταστούν ανίκανοι για εργασία.
-- Βαρέα και ανθυγιεινά ένσημα σε όσους κλάδους και για όποια επαγγέλματα είναι κατοχυρωμένα για τους εργαζόμενους, με μείωση του συντάξιμου χρόνου κατά 5 χρόνια και εισφορές επιδοτούμενες κατά ένα μέρος από τον κρατικό προϋπολογισμό.