Τον περασμένο μήνα ψηφίστηκε στη Βουλή η σύμβαση αποζημίωσης του Διεθνούς Αερολιμένα Αθηνών και της «Fraport», που ελέγχει 14 περιφερειακά αεροδρόμια, για διαφυγόντα κέρδη εξαιτίας της πανδημίας. Από το συνολικό πόσο των 308 εκατ. ευρώ η «Fraport» θα ωφεληθεί με 177,8 εκατ. ευρώ, για τη μη καταβολή της ετήσιας αμοιβής παραχώρησης από το κράτος για τα έτη 2019, 2020 και 2021. Αν μάλιστα η φετινή επιβατική κίνηση είναι μικρότερη από 30,8 εκατ. επιβάτες (που σίγουρα θα είναι...), η εταιρεία απαλλάσσεται από τις υποχρεώσεις της προς το κράτος για το 2022! Θυμίζουμε ότι όλα αυτά προβλέπονται στις ρήτρες των συμβάσεων παραχώρησης που υπέγραψε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ με τη «Fraport» το 2015, παραδίδοντας τα περιφερειακά αεροδρόμια στον γερμανικό κολοσσό μέσω του ΤΑΙΠΕΔ. Τις συμβάσεις αυτές «φυλάσσει ως κόρη οφθαλμού» η κυβέρνηση της ΝΔ, φέρνοντας στη Βουλή το νομοσχέδιο με τις απαλλαγές της εταιρείας από τα ετήσια μισθώματα, οι οποίες, όπως και αυτές για το «Ελευθέριος Βενιζέλος», αποτελούν έμμεση κρατική ενίσχυση στα μονοπώλια με λεφτά του λαού.
Απ' αυτήν και μόνο την προϊστορία εξηγείται γιατί ο ΣΥΡΙΖΑ εμφανίστηκε «βασιλικότερος του βασιλέως» στη συζήτηση που έγινε στη Βουλή για τις αποζημιώσεις στη «Fraport», αλλά και γιατί κατέληξε να ψηφίσει «παρών», προβάλλοντας ανούσιες ενστάσεις σε όσα παρουσίασε η ΝΔ. Είναι αποκαλυπτικές οι τοποθετήσεις του εισηγητή του, Τρύφωνα Αλεξιάδη, όταν το θέμα συζητιόταν στη Διαρκή Επιτροπή Οικονομικών Υποθέσεων. Ας δούμε ορισμένα χαρακτηριστικά αποσπάσματα της ομιλίας του: «Συζητάμε σήμερα μία σύμβαση μεταξύ του ΤΑΙΠΕΔ και της εταιρείας "Fraport Περιφερειακά Αεροδρόμια", του ελληνικού Δημοσίου δηλαδή (...) Εμείς ούτως ή άλλως είμαστε σε θετική κατεύθυνση σε ό,τι αφορά το συγκεκριμένο νομοσχέδιο, διότι υπερασπιζόμαστε την πολύ σοβαρή δουλειά που κάναμε στο θέμα και των αεροδρομίων και των λιμανιών και σε πολλούς άλλους τομείς. Θεωρούμε ότι βεβαίως και πρέπει να προχωρήσει το νομοσχέδιο αυτό, αλλά βεβαίως και πρέπει από το υπουργείο Οικονομικών να απαντηθούν συγκεκριμένα ζητήματα».
Ποια ήταν αυτά τα «ζητήματα»; Οπως εξήγησε ο εισηγητής του ΣΥΡΙΖΑ, «θα πρέπει πριν προχωρήσουμε στην επικύρωση και στην ψήφιση της σύμβασης, μέχρι την Ολομέλεια με κάποιον τρόπο να μας ενημερώσετε για όλα αυτά τα οποία από τη σελίδα 211 και μετά (...) αναφέρονται στη σύμβαση (...) με βάση την τάδε επιστολή που έκανε η εταιρεία, με βάση την απάντηση του ΤΑΙΠΕΔ, με βάση το τάδε έγγραφο που έστειλε, με βάση το τάδε έγγραφο της μονάδας αποκρατικοποίησης. Πώς θα επικυρώσουμε αυτήν τη σύμβαση αν εμείς δεν έχουμε μία ενημέρωση; Αν υπάρχει οποιοδήποτε πρόβλημα, ανάρτηση στη "Διαύγεια" ή οτιδήποτε άλλο, μπορεί να υπάρχει μια συνεννόηση των κομμάτων, για να ξέρουμε τι ακριβώς ψηφίζουμε (...) Εμείς θέλουμε να βοηθήσουμε και να συνεισφέρουμε, ειδικά εμείς στον ΣΥΡΙΖΑ θέλουμε να προχωρήσουμε και να ολοκληρώσουμε το έργο που ξεκινήσαμε, διότι ξέρουμε, όταν κάποια στιγμή η Νέα Δημοκρατία παραδώσει την εξουσία, τι θα παραλάβουμε και σε αυτόν τον τομέα και σε άλλους».
Με άλλα λόγια, ο ΣΥΡΙΖΑ μετέτρεψε τη συζήτηση για την αποζημίωση της «Fraport» σε πεδίο υπεράσπισης της πολιτικής του ως κυβέρνηση, μεταξύ άλλων και της παραπέρα ιδιωτικοποίησης των αεροδρομίων μέσω του ΤΑΙΠΕΔ, όπως προβλεπόταν από τα μνημόνια! Και όχι μόνο αυτό, αλλά ζητάει από τη ΝΔ και «καθαρές κουβέντες» για το τι παρέλαβε και τι θα παραδώσει, εφόσον ο ΣΥΡΙΖΑ κληθεί να συνεχίσει το έργο της. Δεν πρόκειται δηλαδή για μια απλή συμφωνία της ΝΔ και του ΣΥΡΙΖΑ στην αποζημίωση μιας μεγάλης επιχείρησης, αλλά για μια ουσιαστική ταύτιση των δύο κομμάτων στον πυρήνα της πολιτικής για την καπιταλιστική ανάπτυξη, που στην περίοδο των μνημονίων εκφράστηκε και με την ολοκλήρωση εκτεταμένων ιδιωτικοποιήσεων στρατηγικών υποδομών, σε κερδοφόρους τομείς για το κεφάλαιο, όπως αυτός των Μεταφορών. Πίσω από τους ψευτοκαβγάδες και τις κάλπικες διαχωριστικές γραμμές, μάλιστα, μοιράζονται και την ίδια ανησυχία για το μέλλον: Να μη διαταραχτούν για κανέναν λόγο τα αποτελέσματα αυτής της πολιτικής, επειδή «το κράτος έχει συνέχεια», σε βάρος πάντα των συμφερόντων, των δικαιωμάτων και των αναγκών του λαού, που θα βάλει βαθιά το χέρι στην τσέπη για να πληρώσει τα «διαφυγόντα κέρδη» πανίσχυρων μονοπωλιακών ομίλων!