Μεγάλο ενδιαφέρον στην εκδήλωση παρουσίασης του βιβλίου από τη «Σύγχρονη Εποχή»
Σε μια ζεστή ατμόσφαιρα, με αρκετούς εργαζόμενους, νεολαία, αλλά και παλαιότερους με γνώση της εποχής που αναφέρεται και το διήγημα, ο συγγραφέας αναφέρθηκε αναλυτικά στο πώς μπήκε η ιδέα για να γραφτεί. Αυτό δίνεται συνοπτικά στον πρόλογο, με το βιβλίο να αναφέρεται στην 40ήμερη απεργία στα Ναυπηγεία της Σαλαμίνας το 1980, που πέρασε στην ιστορία του εργατικού κινήματος. Γεγονός που μπορεί να κεντρίσει το ενδιαφέρον ως μια μικρή ψηφίδα συγκριτικά και με άλλες πολυήμερες απεργίες όπως στη ΛΑΡΚΟ (1976), αλλά και στη «Χαλυβουργία» (2011), και να δώσει στον αναγνώστη όχι ένα χρονικό, αλλά την απεργία ως «σχολείο των κομμουνιστών και των εργατών για την ταξική επαναστατική πάλη», όπως χαρακτηριστικά τόνισε ο Στ. Λουκάς, επισημαίνοντας πως «η βασική ιδέα ήταν να γραφτεί ένα μικρό βιβλίο, που να δίνει πολιτικά - ιδεολογικά έναν όσο γίνεται πιο ολοκληρωμένο τρόπο δράσης των κομμουνιστών στις τωρινές συνθήκες, το περιεχόμενό της, όχι εγχειριδιακά, αλλά με τρόπο κατανοητό, εύληπτο μέσα από ένα παράδειγμα σαν τη συγκεκριμένη κινητοποίηση. Οχι γιατί αυτό θα μπορούσε μηχανιστικά να μεταφερθεί παντού, αλλά με τη σκέψη ότι το διάβασμά του θα μπορούσε να βοηθήσει, με διαλεκτικό βεβαίως τρόπο, στην πρακτική κομμουνιστική δράση στο εργατικό κίνημα».
Επιδίωξη, όπως τονίστηκε, ήταν να δοθεί με γλαφυρή γλώσσα ώστε να διαβάζεται όσο γίνεται πιο εύκολα, να τραβάει τον αναγνώστη χωρίς πολλά καλολογικά στοιχεία, για να μην χάνεται το κύριο, δηλαδή το πολιτικό στοιχείο.
«Οχι μόνο για τις εργατικές κινητοποιήσεις για τους όρους πώλησης της εργατικής δύναμης στους καπιταλιστές, αλλά αυτή η δράση να είναι ενταγμένη στη συγκέντρωση εργατικών δυνάμεων για την επανάσταση, ενισχύοντας το κίνημα και τον ταξικό αντικαπιταλιστικό του προσανατολισμό, ισχυροποιώντας ολόπλευρα την πρωτοπορία του κινήματος, το ΚΚΕ, και δυναμώνοντας τη συμπόρευση εργατικών - λαϊκών δυνάμεων με τη στρατηγική του», σημείωσε ο Στέφανος Λουκάς, συμπληρώνοντας πως «όλα αυτά είναι υπόθεση των κομμουνιστών, πρέπει να τα κάνουμε υπόθεση και των οπαδών και φίλων του ΚΚΕ και των πρωτοπόρων εργατριών και εργατών στους τόπους δουλειάς, στα συνδικάτα και με μια έννοια, όπως κάνουμε με το Κάλεσμα της ΚΕ για συμπόρευση με το ΚΚΕ, να γίνει υπόθεση πλατύτερων εργατικών - λαϊκών μαζών».
Στάθηκε παράλληλα σε ζητήματα που αναφέρονται διεξοδικά στο «Οταν χτιζόταν το καράβι», για τη συνολική ζωή και δράση ενός κομμουνιστή, όπως της ανιδιοτέλειας, της κομμουνιστικής διαπαιδαγώγησης ως κρίσιμου ζητήματος για το επαναστατικό κόμμα της εργατικής τάξης, για ένα κόμμα παντός καιρού. Επίσης, στο ρόλο της γυναίκας, της μάνας, αλλά και στα θέματα των δίκαιων και άδικων πολέμων, συνολικά στον τρόπο δουλειάς των κομμουνιστών σε κάθε χώρο και για κάθε ζήτημα σε οποιεσδήποτε συνθήκες, σημειώνοντας για τις πιο όμορφες μέρες μας που δεν ήρθαν ακόμα, ή όπως αναφέρεται και στο τελευταίο κεφάλαιο «Τι και αν ήρθαν τα πάνω κάτω, εμείς θα νικήσουμε!».
Κλείνοντας αναφέρθηκε στη σημασία που έχει να αναπτυχθεί και επεκταθεί το πολιτικό βιβλίο και το διάβασμά του, ιδιαίτερα στις σημερινές συνθήκες. Το «ραντεβού» της «Σύγχρονης Εποχής» ανανεώθηκε άλλωστε και για άλλες παρόμοιες εκδηλώσεις που έπονται με αφορμή τη συμπλήρωση 50 χρόνων από την έναρξη της λειτουργίας της. Στον χώρο λειτούργησε και βιβλιοπωλείο, που «κέντρισε» και το ενδιαφέρον των παρευρισκόμενων.