Αν δεν υπήρχε το μαξιλάρι των 37 δισ. ευρώ, λέει ο ΣΥΡΙΖΑ, θα έπρεπε να υπογράψει η κυβέρνησή του ένα τέταρτο μνημόνιο με τους δανειστές, για να εγγυηθεί την αποπληρωμή του χρέους. Ομολογούν δηλαδή ότι η φοροαφαίμαξη των 37 δισ., πρόσθετα στα άλλα μνημονιακά μέτρα, ήταν το ισοδύναμο ενός ακόμα μνημονίου για τον λαό, που απλά βαφτίστηκε ...δημοσιονομικό «μαξιλάρι». Μαθαίνουμε, επίσης, τόσα χρόνια μετά, ότι εκείνη την περίοδο υπήρχαν δύο «σχολές» στην κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ: Οι μεν που έλεγαν το «μαξιλάρι» να είναι όσο το δυνατόν πιο μεγάλο και οι δε που ήθελαν να είναι κατά τι μικρότερο από τα 37 δισ. για να μοιράσει ο ΣΥΡΙΖΑ καμιά προεκλογική ψευτοπαροχή στα φτωχότερα λαϊκά στρώματα και να ξανακερδίσει τις εκλογές. Συμφωνούσαν, δηλαδή, όλοι στη φοροεξόντωση του λαού και η όποια μεταξύ τους διαφωνία ήταν για το ύψος των «αλά ΣΥΡΙΖΑ» voucher και pass που θα μοίραζε στους πιο εξαθλιωμένους η κυβέρνησή τους, όπως κάνει και η σημερινή της ΝΔ. Ακόμα κι ο καβγάς για το ...«μαξιλάρι», δηλαδή, επιβεβαιώνει ότι μόνο χάος δεν χωρίζει αυτούς που έφυγαν, αυτούς που σκέφτονται να φύγουν κι αυτούς που μένουν στον ΣΥΡΙΖΑ. Χώρια που όλοι μαζί αποθεώνουν την αντιλαϊκή διακυβέρνηση 2015 - 2019, η οποία βούλιαξε σε ακόμα μεγαλύτερη φτώχεια τον λαό και στη συνέχεια επανέφερε θριαμβευτικά τη ΝΔ ως «σωτήρα».