«Το δίλημμα κανόνια ή βούτυρο είναι ξεπερασμένο και επικίνδυνο», έλεγε χτες στη Βουλή ο πρωθυπουργός, παλεύοντας να πείσει ότι το ράλι των εξοπλισμών, που θα πληρώσει πανάκριβα ο λαός, είναι «εθνική υπόθεση». Την ίδια ώρα, όμως, μερικές χαρακτηριστικές εικόνες έδιναν μια ιδέα για το πόσο «ξεπερασμένα» είναι όλα αυτά, ειδικά στις σημερινές συνθήκες της πολεμικής οικονομίας και της όξυνσης των ανταγωνισμών. Για παράδειγμα: Σε έναν από τους «εμβληματικούς» ομίλους στην Ελλάδα, που διεκδικούν κομμάτι από την «πίτα» των 800 δισ. για εξοπλισμούς, οι εργαζόμενοι έκαναν στάση εργασίας, διεκδικώντας πραγματικές αυξήσεις στους μισθούς, που δεν φτάνουν για να βγάλουν τον μήνα. Σε πανεπιστήμια και ερευνητικά κέντρα, όπου τα ΝΑΤΟικά προγράμματα τύπου «DIANA» σπρώχνουν χρήμα με το τσουβάλι, οι εργαζόμενοι καταγγέλλουν τη χρόνια υποχρηματοδότηση της Ερευνας από το κράτος, ενώ στο ΑΠΘ οι φοιτητές ανεβαίνουν έξι ορόφους με τις σκάλες, επειδή δεν φτιάχνεται το χαλασμένο ασανσέρ! Ο κατάλογος δεν έχει τέλος, επιβεβαιώνοντας ότι το πραγματικό δίλημμα είναι ή τα κέρδη τους και η σύγχρονη βαρβαρότητα που τα διασφαλίζει, ή οι ζωές μας. Εκεί βρίσκεται και η διέξοδος από τις κρίσεις και τους πολέμους που επιφυλάσσει η πολιτική τους στον λαό: Στην αμφισβήτηση και τη σύγκρουση με τη στρατηγική του κεφαλαίου, την οποία υλοποιεί η κυβέρνηση της ΝΔ και στηρίζουν ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ και λοιπά αστικά κόμματα.