Οπως σημείωσε και ο υπουργός Οικονομίας Γ. Αλογοσκούφης, με δηλώσεις από την πόλη Αϊτσι, οι ελληνο-ιαπωνικές σχέσεις έχουν εισέλθει σε εποχή ευκαιριών!
«Οι ελληνο-ιαπωνικές επιχειρηματικές σχέσεις έχουν εισέλθει σε μια εποχή ευκαιριών», ανέφερε χτες ο υπουργός Οικονομίας και Οικονομικών Γ. Αλογοσκούφης, δίνοντας έτσι το στίγμα του πλιάτσικου που προωθεί και η κυβέρνηση της ΝΔ, με τις πολιτικές εκποίησης του δημόσιου πλούτου της χώρας. Χτες ο υπουργός Οικονομίας, ο οποίος βρίσκεται επικεφαλής της ελληνικής αντιπροσωπείας στην Ιαπωνία, στα πλαίσια των εκδηλώσεων «Expo 2005», παραχώρησε συνέντευξη Τύπου στην πόλη Αϊτσι, όπου και γιορτάστηκε η «Ημέρα της Ελλάδας».
Ευσεβής πόθος της κυβέρνησης είναι βέβαια η, με κάθε τρόπο, προσέλκυση ιαπωνικών επενδύσεων στην Ελλάδα και η προώθηση ελληνικών εμπορευμάτων - κυρίως αγροτικών - στην ιαπωνική αγορά. Σε ό,τι αφορά τις εμπορευματικές σχέσεις των δύο χωρών, το ισοζύγιο για την Ελλάδα είναι - σχεδόν - απόλυτα αρνητικό, καθώς οι ελληνικές εξαγωγές προς την Ιαπωνία το 2004 ανήλθαν στα 55 εκατ. ευρώ, ενώ οι εισαγωγές γιαπωνέζικων προϊόντων ξεπέρασαν το 1,5 δισ. ευρώ. Οι εισαγωγές από την Ιαπωνία αφορούν κυρίως πλοία που παραγγέλνουν εφοπλιστικές εταιρίες ελληνικών συμφερόντων και φυσικά αυτοκίνητα.
Διαφημίζοντας τα πλεονεκτήματα που απολαμβάνουν όσοι επιχειρηματίες επενδύουν τα κεφάλαιά τους στη χώρα μας, ο Γ. Αλογοσκούφης στην ομιλία του ανέφερε ότι στην Ελλάδα έχει ανατείλει ένα νέο περιβάλλον για τις επενδύσεις, τον τουρισμό, την οικονομική ανάπτυξη. Ο ίδιος με δηλώσεις του δεν έκρυψε πως στις συναντήσεις του με εκπροσώπους ιαπωνικών πολυεθνικών αναφέρθηκε και στα σημαντικά πλεονεκτήματα της ελληνικής οικονομίας. Δηλαδή τη συμμετοχή της Ελλάδας στο ΝΑΤΟ και την ΕΕ, τον ηγεμονικό ρόλο του ελληνικού καπιταλισμού στις όμορες χώρες της Βαλκανικής με τις μεγάλες επενδύσεις που έχουν πραγματοποιήσει εκεί ελληνικές επιχειρήσεις και τράπεζες, τις αναπτυσσόμενες υποδομές, το γεγονός ότι ο εμπορικός στόλος διατηρεί μία από τις πρώτες θέσεις παγκοσμίως κλπ. Η παράθεση όλων αυτών των ...συγκριτικών πλεονεκτημάτων αποσκοπούσε στο να προβάλλει την Ελλάδα σαν ενδιάμεσο ντίλερ, σαν τον ...«ιδανικό επιχειρηματικό συνεργάτη για όσους θελήσουν να επενδύσουν στη Νοτιοανατολική Ευρώπη και τη Μέση Ανατολή...».