Το ΚΚΕ, βέβαια, δεν περιορίστηκε σε στείρα άσκηση κριτικής στις κυβερνήσεις που αρνούνται πεισματικά να προωθήσουν την αντισεισμική θωράκιση της χώρας, όπως έχει κατηγορηθεί. Αντίθετα, την τελευταία δεκαετία έχει προχωρήσει κατάθεση δεκάδων εποικοδομητικών και ουσιαστικών προτάσεων, τόσο μέσα στη Βουλή, όσο και μέσω δημοσιευμάτων και άλλων παρεμβάσεων. Ενδεικτικά αναφέρουμε τρεις περιπτώσεις:
Το καλοκαίρι του 2001, αμέσως μετά το μεγάλο σεισμό που έγινε στο θαλάσσιο χώρο βόρεια της Σκύρου έντασης 5,7 Ρίχτερ, κατέθεσε ερώτηση στη Βουλή, όπου ζητούσε όχι μόνο άμεσα μέτρα για την αντισεισμική θωράκιση της χώρας, αλλά επιπλέον κατέθεσε και μια σειρά προτάσεων για το πώς αυτή θα επιτευχθεί. «Καθίσταται επίκαιρη και επιτακτική η ανάγκη διαμόρφωσης και υλοποίησης ενός ολοκληρωμένου σχεδιασμού για την αντισεισμική θωράκιση χώρας», σημείωναν πέντε χρόνια πριν οι βουλευτές του Κόμματος. Κάτι που ακόμη δεν έχει γίνει...
Το Μάρτη του 2005, το Τμήμα Τοπικής Αυτοδιοίκησης και Περιβάλλοντος της ΚΕ του ΚΚΕ εξέδωσε κείμενο με τις προτάσεις του ΚΚΕ για την αντισεισμική θωράκιση της χώρας. «Είναι μεγάλοι οι κίνδυνοι που εγκυμονεί η σεισμική δράση, αλλά κυρίως είναι τεράστιοι κίνδυνοι που εγκυμονεί η έλλειψη μιας διαρκούς και συνεχώς βελτιούμενης πολιτικής αντισεισμικής προστασίας, από τους εκάστοτε διαχειριστές της εξουσίας», τόνιζε το κείμενο.
Ακόμη και στον πρόσφατο μεγάλο σεισμό των Κυθήρων, του μεγέθους των 6,9 Ρίχτερ, που ταρακούνησε όλη τη χώρα, με ανακοίνωσή του το Γραφείο Τύπου της ΚΕ του ΚΚΕ, επανέφερε το θέμα της αντισεισμικής προστασίας της χώρας, προτείνοντας έναν ολοκληρωμένο σχεδιασμό που θα περιλαμβάνει μακροπρόθεσμα μέτρα και μέτρα άμεσης απόδοσης. Συγκεκριμένα:
Και το ΚΚΕ καταλήγει: «Για τους εργαζόμενους, η συχνά χρησιμοποιούμενη φράση "πρέπει να συνηθίσουμε να ζούμε σεισμούς", δεν πρέπει να σημαίνει αποδοχή των καταστροφικών συνεπειών των σεισμών που θα γίνουν, αλλά απαίτηση, διεκδίκηση της οργάνωσης της ζωής, των κτιρίων, της πόλης, της παραγωγικής διαδικασίας, της λήψης όλων των απαιτουμένων μέτρων, ώστε το φαινόμενο να έχει τις μικρότερες δυνατές συνέπειες, σημαίνει συσπείρωση και δράση για την ανατροπή της αντιλαϊκής πολιτικής».