Οπως είπε χτες, «δηλώθηκαν κάποιες χιλιάδες επαπειλούμενες (τουλάχιστον αντιαισθητικός ο χαρακτηρισμός...) κυήσεις. Αυτό δεν μπορούσε να προγραμματιστεί από πριν».
Εν ολίγοις, για τα προβλήματα στην Παιδεία ευθύνονται σαφώς οι δασκάλες και οι καθηγήτριες, που δε συναισθάνονται το βάρος των υποχρεώσεών τους και πάνε και εγκυμονούν καλοκαιριάτικα, αιφνιδιάζοντας στη συνέχεια το υπουργείο Παιδείας.
Διότι πώς να προβλέψει η κυβέρνηση αυτές τις εξελίξεις; Για παράδειγμα, δεν υπάρχει ένα σύστημα ελέγχου του οικογενειακού προγραμματισμού των εκπαιδευτικών. Πλην όμως, φανταζόμαστε ότι σύντομα η Μ. Γιαννάκου θα προσθέσει κάτι γι' αυτό σε κάποιο νομοσχέδιο του υπουργείου της...
Φυσικά, υπάρχει και η λύση του διορισμού του αναγκαίου αριθμού των εκπαιδευτικών, ώστε να καλυφθούν οι όποιες εκπαιδευτικές ανάγκες. Αλλά κάτι τέτοιο, και έξω από τις προτεραιότητες του οικονομικού σχεδιασμού είναι, και δε συνάδει με τις κατευθύνσεις της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Πώς να το κάνουμε...
ΙΚΑΝΟΠΟΙΗΜΕΝΟΣ αισθάνεται - όπως λέει - ο υπουργός Εργασίας, Σάββας Τσιτουρίδης, από τον κοινωνικό προϋπολογισμό της ερχόμενης χρονιάς. Μήπως όμως αισθάνεται και λίγο ...μόνος;
Γιατί ουδείς από όσους αφορά αυτός ο προϋπολογισμός (όπως και ο υπό κατασκευή κυβερνητικός προϋπολογισμός) είναι χαρούμενος. Πώς θα μπορούσε, άλλωστε;
Ας μην είμαστε, όμως, άδικοι. Δεν είναι μόνος ο Σάββας Τσιτουρίδης. Εκτός των μεγαλοεπιχειρηματιών, υπάρχει και ο υφυπουργός του Γ. Γιακουμάτος, με τον οποίο μοιράζεται το αίσθημα ικανοποίησης.
ΟΙ ΦΩΤΙΕΣ ΣΤΟ ΜΕΤΑΞΥ συνεχίζονται και κάποιοι προσδοκούν πολλά από αυτήν την ιστορία. Κανείς, όμως, από την κυβέρνηση δε βγαίνει να πει τι θα γίνει με τους δασικούς χάρτες. Βλέπετε, οι τελευταίοι αποτελούν έναν κρίσιμο παράγοντα, για να μη γίνουν τα δάση οικόπεδα...