Το ισχύον σύστημα κινήτρων δε βοήθησε τη μεταφορά επενδυτικών πόρων στις λιγότερο αναπτυγμένες περιοχές της χώρας, καθώς στην πράξη ενισχύθηκαν με επενδύσεις περιοχές που ήδη διέθεταν σημαντική βιομηχανική υποδομή
Ακόμη και το επιχείρημα ότι το ισχύον σύστημα κινήτρων θα ευνοούσε τις περιοχές εκείνες που δε διέθεταν καμία υποδομή, διαψεύδεται από την πραγματικότητα, έτσι όπως αυτή καταγράφεται στη συγκεκριμένη μελέτη. Οπως σημειώνεται σχετικά στη μελέτη "το ισχύον σύστημα κινήτρων έχει περιορισμένα αποτελέσματα, όσον αφορά την κινητοποίηση παραγωγικών πόρων προς τις λιγότερο αναπτυγμένες περιοχές της χώρας, αν και οι επιδιώξεις του ήταν αρκετά αποκεντρωτικές. Η περιφερειακή κατανομή των πραγματοποιηθεισών επενδύσεων δείχνει στην πράξη ότι ζητήθηκε να ενισχυθούν (και ενισχύθηκαν) περιοχές που ήδη διέθεταν σημαντική βιομηχανική υποδομή"!
Το παραπάνω φαίνεται τόσο από την περιφερειακή διάρθρωση των επενδύσεων κατά την περίοδο 1990 - 1994, αλλά κύρια από την κατανομή τους κατά νομό, η οποία επισημαίνει την ισχυρή θέση των μεγάλων βιομηχανικών κέντρων της χώρας. Σ' αυτόν το γενικό κανόνα, εξαίρεση αποτελούν μόνο οι νομοί της Θράκης, οι οποίοι συγκέντρωσαν σημαντικό τμήμα των επενδύσεων, τόσο στον τομέα της βιομηχανίας, όσο και στον τομέα του τουρισμού. Αντίθετα, άλλες παραμεθόριες περιφέρειες της χώρας (Ιονίων Νήσων, Βορείου και Νοτίου Αιγαίου, Κρήτη) δεν ενισχύονται παρά την όποια μέριμνα επιδεικνύουν γι' αυτές τις περιοχές, σχετικές διατάξεις του αναπτυξιακού νόμου.
Τα βασικά συμπεράσματα που προκύπτουν από τη συγκεκριμένη μελέτη σχετικά με τις βιομηχανικές επενδύσεις, είναι τα εξής:
Τα βασικά συμπεράσματα σχετικά με τη χωροταξική κατανομή των τουριστικών επενδύσεων συνοψίζονται στα εξής:
Το μέσο μέγεθος επένδυσης για την περίοδο 1990 - 1994 είναι 127 εκατομ. δραχμές για το σύνολο των επενδύσεων. Για τη Βιομηχανία το μέγεθος αυτό είναι 122,5 εκατομ. δρχ., έναντι 156,2 εκατομ. δρχ. στον τομέα του τουρισμού.
Ο κλάδος με το μεγαλύτερο μέσο ύψος επένδυσης είναι ο κλάδος της Μεταλλουργίας με 423,9 εκατομ. δρχ., ενώ ακολουθούν οι κλάδοι των Πλαστικών(263,5 εκατομ. δρχ. ανά σχέδιο επένδυσης), των Μέσων Μεταφοράς (238,9 εκατομ. δρχ. ) και της Κλωστοϋφαντουργίας (213,4 εκατομ. δρχ.). Τα μεγέθη αυτά δε διαφέρουν από αντίστοιχα μεγέθη επενδύσεων των προηγούμενων χρόνων, δεδομένου ότι το μέγεθος επένδυσης σε κάθε κλάδο προσδιορίζεται από την τεχνολογία παραγωγής και την κλίμακα λειτουργίας την οποία αυτή επιβάλλει. Οι κλάδοι του πρωτογενή τομέα παρουσιάζουν το μικρότερο μέσο ύψος επένδυσης, με υψηλότερο αυτό της αλιείας που ανέρχεται σε 122,4 εκατομ. δρχ. ανά επένδυση.
Στον τουρισμό, αντίστοιχα, οι μεγαλύτερες επενδύσεις συγκεντρώνονται κύρια στις περιοχές όπου οι τουριστικές δραστηριότητες είναι ήδη ανεπτυγμένες και στις οποίες ήδη προϋπάρχουν μεγάλες τουριστικές μονάδες.